Het beroemde modellenpaar Carl en Yaya worden uitgenodigd op een cruise voor de extreem rijke, geleid door een nogal vreemde kapitein. Het personeel staat volledig in dienst van de passagiers en waarbij het antwoord nee niet tot de opties behoord. Op de avond dat het kapiteins diner wordt gehouden, komt de luxueuze jacht in zwaar weer terecht waarbij er paniek uitbreekt onder de passagiers en bemanning. De volgende ochtend kapseist het jacht alsnog door een ongeluk en een handjevol passagiers en bemanningsleden stranden op een eiland. In een strijd om te overleven wordt de hiërarchie helemaal op zijn kop gezet.

In deze pikzwarte komedie worden een aantal thema’s verwerkt die je als kijker niet anders kunnen doen als aan het denken zetten. De kloof tussen rijk en arm en wat je aan dat geld hebt als je door iets onvoorziens elkaars gelijke wordt. Carl is een model, die een luxe leventje leidt met zijn vriendin die eveneens een model is, maar ook als influencer op het internet actief is. Direct aan het begin van de film wordt de eerste sneer al gemaakt doordat er minder rijke van stoeltjes af worden gehaald om er meer rijke mensen op te kunnen laten zitten bij een mode show. Als de show begint verschijnen de woorden “Iedereen is gelijk” op het scherm. Iets waar vooral de rijke gemeenschap in het echte leven graag mee pronkt, maar wat absoluut niet waar is. De film laat pijnlijk zien dat zeker niet iedereen gelijk is en dat status en geld voor deze groep het belangrijkste goed is.

Eenmaal op het Jacht aangekomen, wordt deze toon doorgezet. Het bovendekse personeel dat elkaar voordat de cruise begint elkaar zit op te jutten door heel hard: GELD, GELD, GELD te roepen, waarbij de camera naar een dek lager gaat waar de schoonmakers zitten die de vuile klusjes mogen opknappen voor een schijntje. Eenmaal op zee als de passagiers met de meest vreemde verzoeken komen voor de bemanningsleden, lijkt het wel alsof je naar een aflevering van Below Deck (een reality-tv programma op Netflix) zit te kijken. En dan maken we kennis met The Captain, een rol gespeeld door Woody Harrelson. Misschien is dat wel de beste rol uit de gehele film, zeker op het moment dat The Captain tijdens de storm in zijn hut beland met de steenrijke Rus Dimitry. Het blijkt dat Dimitry een kapitalist is en The Captain een communist uit Amerika, waarbij de twee zo dronken als een aap de pijnpunten van de Amerikaanse geschiedenis even aankaarten. De storm is ook meteen het meest bizarre stuk uit de hele film, iets waarbij de regisseur zich iets had mogen inhouden op het hete kots en poep festijn.

Als het jacht kapseist en een handjevol miljonairs, bemanningsleden en een schoonmaakster aanspoelen op het eiland, breekt vreemd genoeg het meest oninteressante stuk van de film aan. Ja, we begrijpen de hints en de maatschappelijk kritische noot die hiermee gezet wordt, maar de kracht van de eerste uur en drie kwartier verdwijnen als sneeuw voor de zon. Het enige stuk waarbij we nog zoiets zouden kunnen hebben van ja, je kaart een pijnlijk gedeelte aan is als de vrouw van Dimitry dood aanspoelt en Dimitry haar vind. Hij huilt en jammert en is aan het rouwen, maar ondertussen is hij wel alle kostbare sierraden van haar nek en vingers aan het halen, want het enige waar de rijke omgeven is geld. Op dat stukje na had de rest wel iets sterker uitgewerkt mogen worden om eerlijk te zijn, maar het wordt niet echt slecht.

Het voor 3 Oscar genomineerde Triangle of Sadness is een zeer maatschappelijk kritisch werkje geworden, dat je zeker wel even aan het denken zet. Het is vooral Woody Harrelson die zijn rol op sublieme wijze vertolkt, maar we zouden de film zwaar tekort doen als dat het enige was. De regisseur wekt irritaties hoger op bij de kijker, door bij bepaalde scenes heel opzichtig een vlieg te laten zoemen en het geluid van het gezoem te versterken, of een baby te laten huilen als het schip in zwaar weer komt, terwijl er helemaal geen baby aan boord is waarvan we als kijker op de hoogte zijn. Het gedeelte op het eiland had misschien iets beter uitgewerkt mogen worden, want dat zorgt er juist wel voor dat de maximale score niet haalbaar is. Maar een ding is zeker, Triangle of Sadness is wel een hele bijzondere film, maar of deze de nominatie voor beste film waard is? We zullen zien.

Waardering: 8.5/10