Met de wasserette die op het randje van mislukking staat en haar huwelijk met haar slappe echtgenoot Waymond dat op de klippen dreigt te lopen, worstelt de overwerkte Evelyn Wang om met alles om te gaan, inclusief de stroeve relaties met haar veroordelende vader Gong Gong en haar dochter Joy. Ze moet zich ook schrap zetten voor een onaangename ontmoeting met een echte bureaucraat: Deirdre, een armoedig geklede belastingcontroleur. Maar als de strenge belastingcontroleur haar geduld verliest, wordt een onverklaarbare breuk in het multiversum een oogverblindende verkenning van parallelle werkelijkheden. Zal Evelyn in het konijnenhol springen? Hoeveel sterren zijn er in het heelal? Kan de over vermoeide Evelyn de onstuitbare kracht van mogelijkheden doorgronden, nieuwe krachten aanboren en voorkomen dat een kwaadaardige entiteit de dunne, talloze lagen van de onzichtbare wereld vernietigt?

Met maar liefst elf Oscar nominaties op zak, waaronder de Oscar voor Beste Film, Beste Actrice en beste regisseur, gaan de verwachtingen natuurlijk best hoog liggen. Want wat moeten we eigenlijk verwachten van een film als deze, want het klinkt nou niet echt meteen in de oren als dat we hier met een favoriet van de Oscars hebben te maken. Toch verbaasde deze film best wel, want het entertainment gehalte ligt zeer hoog en het is ook niet een heel simpel verhaaltje van een of andere simpele tiener avonturen film of zo. Nee, je moet soms echt goed opletten om de draad niet kwijt te raken, maar dit geheel is toch is een erg toegankelijke verpakking gestopt en dat is best bijzonder te noemen, want vaak is het zo dat scripts of te makkelijk worden geschreven of juist volledig onbegrijpelijk dat je bijna aan de universiteit moet hebben gestudeerd om er een touw aan vast te kunnen knopen. Met gerenommeerde actrices als Michelle Yeoh en Jamie Lee Curtis aan het roer is het ook weer eens leuk om Ke Huy Quan terug te zien in een film, wie kent hem nou niet als de kleine opdonder Short Round uit Indiana Jones and the Temple of Doom of als Data uit The Goonies.

De film is absurd, raar en zit vol met what the f momenten. Het begint allemaal normaal met de wasserette en de voorbereiding van het Chinese nieuwjaar feest, dochter Joy die haar lesbische partner wil voorstellen, maar Evelyn die dat stil houd voor de ouderwetse opa Gong Gong, ja er zit ook nog een boodschap in de film over acceptatie natuurlijk. Afijn, uiteindelijk gaat Evelyn met haar man en haar vader naar het belastingkantoor en in de lift begint de verwarring al. Waymond blijkt niet wie hij is en probeert Evelyn uit te leggen dat er een heel multiversum aanwezig is en dat zij de Evelyn is die het multiversum moet redden. Het wordt namelijk bedreigd door een entiteit die een of ander alles opslurpend zwart gat heeft gecreëerd dat alles zal vernietigen. Kan je hem nog volgen? Evelyn moet leren schakelen tussen de Evelyns uit alle multiversums om grote krachten te krijgen. Zo is er een wereld waar Evelyn een kung fu expert is, een waar ze langs de weg met een pizza bord staat en zelfs een waar mensen hotdogs voor vingers hebben, ja je leest het heel goed. Om seks met elkaar te hebben duwen ze de hotdogs in elkaars mond net zolang er mosterd uit komt.

Daar houd het niet bij op, want om je krachten te activeren moet je iets heel geks doen, iets raars. Bijvoorbeeld op een buttplug gaan zitten, om je krachten te kunnen activeren of wat dacht je van in iemands neus blazen. Dit soort rariteiten domineren de film en maken het een vreemde kijk ervaring waarbij je zoiets zal hebben van moet ik nou lachen of is dit gewoon onderbroeken lol ten top? Uiteindelijk schiet je er toch door in de lach, want het geheel is zo verschrikkelijk absurd, dat het eigenlijk gewoon leuk wordt. Het verhaal steekt an sich prima in elkaar en aan de effecten in de film ligt het absoluut niet, want die zijn echt tip top in orde. De vele nominaties en de prijzen die het al in de wacht heeft gesleept zijn best wel te verklaren, want avonturen films als deze zien we vandaag de dag helaas toch net te weinig. Op de een of andere manier heeft de film een lekkere 80’s-90’s vibe aan boord en daar voeg je nog eens hele leipe humor aan toe en dan krijg je eigenlijk een film als deze. Naar het einde toe gaat alles helemaal over de top heen, maar dan wel op een heerlijke manier en misschien moeten we dan wel concluderen dat de nominaties voor deze film echt wel terecht zijn.

Everything Everywhere All at Once heeft een grote bak Oscar nominaties te pakken en die nominaties zijn wel terecht. Wat het van de 11 nominaties gaat verzilveren is natuurlijk af te wachten en met de concurrentie in bepaalde categorieën is het afwachten of dat terecht zal zijn. Voor nu is Everything Everywhere All at Once gewoon een heerlijke absurde avonturen komedie geworden, waarbij je af en toe echt je hoofd bij moet houden. Als je de film zal kijken en je draagt dit genre een warm hart toe, zal je absoluut niet teleur gesteld worden. Zelfs de speelduur van maar liefst bijna tweeënhalf uur zal gerechtvaardigd aanvoelen. Met een prima verhaal, leuk verloop en hele leipe en rare humor is dit een absoluut geslaagde film.

Waardering: 9.0/10