In 1878 is revolverheld Colton Briggs in Montana lid van een buitengerechtelijke bende die is opgezet om een beruchte bandiet te arresteren en op te hangen. Dit loopt uit de hand en Colton schiet de vader van de dan nog jonge James McAllister voor zijn ogen dood. Twintig jaar later leeft Colton een rustig leven met een vrouw, kind en een eigen winkel. Maar als Colton en zijn dochter van huis zijn, arriveren er een groepje bandieten die de vrouw van Colton vermoorden. Colton zweert wraak, steekt zijn hele hebben en houden in de brand en samen met zijn dochter gaat hij opzoek naar de groep bandieten om wraak te nemen.

Zo onderhand weet iedereen dat Nicolas Cage niet altijd meer garant staat om goede films af te leveren, hoewel het de laatste tijd af en aan echt wel een stuk beter wordt allemaal. In The Old Way speelt Cage de ijskoude revolverheld Colton Briggs, die na een heftige periode zijn revolvers heeft ingeruild voor een rustig bestaan. De regie ligt in handen van Brett Donowho, een regisseur die eigenlijk helemaal niets noemenswaardig op zijn naam heeft staan. Dat hoeft natuurlijk niet meteen te betekenen dat dit een slechte film gaat worden natuurlijk, maar gezien Cage nou niet echt helemaal op dreef is en goede films weet te maken en daarnaast Cage nou niet de eerste acteur is waarbij we aan een goede western denken plus het feit dat de regisseur van dienst eigenlijk erg onbekend is, baart wel direct zorgen. Dat The Old Way wel zijn weg naar de bioscopen wist te bereiken maakt het dat je toch nog wel nieuwsgierig kan worden naar de film.

Het verhaal is een standaard western verhaaltje dat we eigenlijk al verschrikkelijk vaak hebben gezien en ook nog eens vele malen beter. Hoewel de film qua verhaal geen verschrikking is, valt er wel heel erg veel aan te merken op vooral de aankleding van de film. Het wilde westen dat getoond wordt in de film is extreem schoon. Geen stof, geen vieze kleding, gebouwen die allemaal net lijken te zijn gebouwd, het voelt allemaal erg onnatuurlijk aan om eerlijk te blijven. Ook lijkt het alsof er in omgeving Montana omstreeks 1878 hele goede tandartsen zijn en dat iedereen daar elk half jaar braaf naar toe ging, want welke acteur er ook begint te lachen, er komen parel witte gezonde tanden naar voren. Je zal je misschien afvragen wat het allemaal uitmaakt, maar dit stoort enorm omdat je gewoon weet dat het wilde westen gewoon een stoffige, modderige smerige bende was en dat de tandheelkunde in die tijd niet heel erg goed was. Maar ook lijkt iedereen veel oog voor cowboy fasion te hebben, want de een loopt er nog modieuzer bij dan de ander. Het doet de film gewoon geen goed en misschien is dit dan niet de duurste en meest originele western film die je kan bedenken, als er iets meer oog voor detail was geweest, had de film echt een stuk beter geweest.

Nogmaals, het verhaal is standaard, maar wel leuk om naar te kijken. Cage doet het eigenlijk niet eens zo erg slecht als norse outlaw, maar het is vooral Noah Le Gros die de schurk James McAllister speelt die wel eens wat acteerlessen mag gaan nemen. Zijn schurkenrol komt totaal niet uit de verf en je zal ook geen seconden het gevoel krijgen dat Colton voor een uitdaging komt te staan. Le Gros lijkt van tijd tot tijd zijn teksten rechtstreeks van een papiertje op te lezen, iets dat helemaal pijnlijk wordt in de eindscene waarbij Le Gros de film echt finaal om zeep helpt. Maar ook is de film extreem voorspelbaar. Aan het begin proberen de schrijvers van het verhaal nog een beetje te verhullen wie de bandieten zijn en dan met name James. Er wordt bijna nog gepoogd om de kijker de mond te doen laten openvallen bij de onthulling wie James is, maar dit is gewoon bij het eerste aanzicht als hij in beeld komt al zo verschrikkelijk duidelijk, dat het gewoon een pijnlijke misser is. Sterker nog, bij de eerste scene in de film is het al duidelijk hoe de film zal gaan verlopen.

The Old Way is misschien dan niet extreem slecht, maar echt goed kunnen we het ook niet noemen. Ditmaal is het niet eens Nicolas Cage die de boel om zeep helpt, maar Noah Le Gros als schurk James McAllister. Buiten dat om is het grootste stoorpunt dat alles brandschoon is in het wilde westen die ons voorgehouden wordt. Bijna iedereen is glad geschoren of heeft een netjes getrimde baard, de kleding is goed gewassen en schoon en als er vlekken op een jasje zitten zie je meteen dat die doelbewust zijn aangebracht. Het maakt het er allemaal niet leuker op en het is ook best verbazend te noemen dat een film als deze zijn weg wist te vinden naar het witte doek in Nederland. Nee, het verhaal was simpel, maar acceptabel voor een wraakfilmpje, maar de uitwerking is gewoon ronduit slecht. Het lijkt de laatste jaren sowieso een uitdaging voor Hollywood om een goede western te maken en The Old Way benadrukt dat nog maar eens extra.

Waardering: 4.5/10