Koningin Ramonda, Shuri, M’Baku, Okoye en de Dora Milaje strijden na de dood van Koning T’Challa om hun koninkrijk te beschermen tegen bemoeizuchtige wereldmachten. Terwijl de Wakandans proberen hun nieuwe hoofdstuk te omarmen, zijn de strijders genoodzaakt zich te herenigen met War Dog Nakia en Everett Ross en samen een nieuwe koers voor het koninkrijk Wakanda te bepalen. Maar Wakanda wordt bedreigd door Namor, de Koning van een onderzeese natie, die prinses Shuri onvoeren om zo de Wakandans te dwingen hen te helpen om een oorlog tegen de mensheid te beginnen. Welke weg zal Koningin Ramonda kiezen?
Het is alweer de vierde fase die de Marvel reeks ingaat en met Black Panther: Wakanda Forever alweer de dertigste film uit het Marvel Cinematic Universal. De vraag is of Marvel na Fase drie niet beter had kunnen stoppen, want de vierde fase is erg zwak te noemen, zeker vergeleken bij de andere fases. Zo bestaat de vierde fase veel uit series zoals Wanda Vision, Loki en The Falcon and the Winter Soldier, maar ook uit wisselvallige films. Zo was Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings nog best wel leuk, maar Black Widow, Doctor Strange in the Multiverse of Madness en Thor: Love and Thunder waren toch echt een pak mindere films. Om nog maar te zwijgen over het tenenkrommende Eternals. Aangezien Black Panther sowieso al een van de zwakkere films bleek te zijn uit fase 3. Gelukkig valt Wakanda Forever erg mee en is de film een stuk beter dan zijn voorganger en samen met Shang-Chi een van de betere films uit de vierde fase.

Natuurlijk voor een Marvel-film moet de speelduur weer naar een dikke twee uur en drie kwartier worden gebracht. Dat resulteert er, net als in de meeste Marvel-films, in dat er een flink stuk in zit dat gewoon te vervelend voor woorden is. Dit nare trekje hebben overigens niet alleen de Marvel-films, maar ook DC-films kunnen er aardig wat van. Afijn, de Wakandans komen dus in aanvaring met de gewone mens omdat Wakanda geen vibranium wil leveren aan de andere landen. Vibranium is een staalsoort dat alleen maar in Wakanda voorkomt en supersterk is. Het schild van bijvoorbeeld Captain America is ook gemaakt van vibranium. Maar dat komen er aanvallen van een vreemd soort blauwe wezens, die uiteindelijk prinses Shuri ontvoeren, allen is het op dat punt nog onduidelijk waarom. Het levert in ieder geval veel actie op met wilde achtervolgingen en explosies, eigenlijk wat je mag verwachten van een dergelijke film.
Waar dan wel weer extreem veel aandacht aan wordt besteed in de film is de dood van T’Challa, dat is ook wel logisch natuurlijk aangezien hij de Black Panther was die Wakanda beschermde en ook nog eens koning was. Het is allemaal ode aan Chadwick Boseman die in augustus 2020 op tragische wijze overleed aan de gevolgen van kanker. dat deel lag in de lijn der verwachting en was ook wel mooi gedaan in het begin van de film, maar om dit de volle lengte van de film vol te blijven houden is dan net weer iets teveel van het goede natuurlijk. Voor de rest naar het einde toe zit de film vol actie, maar voor de zoveelste keer ontbreekt het de Marvel-films aan een echte schurk als Thanos en het gevoel begint te bekruipen dat dit ook niet meer echt gaat komen. Hoewel Wakanda Forever een vermakelijke film was, visueel erg gelikt en misschien wel een van de betere films uit fase 4 is, had het misschien verstandiger geweest om na fase 3 te stoppen met de MCU. Had gewoon lekker een aantal stand alone films gemaakt, een paar series eruit gepoept en klaar. Want door het fase 4 te noemen, schept het een verwachting bij de kijkers die niet wordt ingelost.

Black Panther: Wakanda Forever is een van de leukere films geworden uit fase 4 van de Marvel-films. Hoewel de film echt een pak beter is dan de eerste Black Panther-film, is het allemaal matigjes vergeleken bij de films uit fase 1, 2 en 3. Toch zal je je niet vervelen, want de film bevat een leuk verhaal, dat zich misschien net iets teveel op de dood van T’Challa concentreert. Het enige irritante is waarom de makers de film bijna naar de drie uur moesten trekken, waardoor je echt weer een vrij vervelend en vooral saai middenstuk krijgt waarin alles uitgediept moet worden en de films zichzelf veel te serieus gaan nemen. Als je die fase in de film voorbij bent wordt het allemaal weer erg vermakelijk, maar meer dan dat ook niet echt. Misschien is het een idee voor de makers van het MCU om nu echt weer eens te gaan toewerken naar een echte schurk, want op deze manier gaat het allemaal niet werken en kunnen ze beter stand alone films gaan maken.
Waardering: ⭐️⭐️⭐️1/2