Alice zit gevangen in een gewelddadige relatie. Ze wordt door haar vriend Simon psychisch mishandeld en tot het uiterste gedreven. Wanneer ze een weekendje weg is met twee goede vriendinnen leert Alice zichzelf opnieuw kennen en kan ze haar leven meer in perspectief plaatsen. Langzaam wordt ze minder afhankelijk van de giftige relatie waar ze in zit. Maar de wraak van Simon is even onvermijdelijk als verwoestend en stelt de kracht, moed en diepe vriendschappen van Alice op de proef.

Het regie debuut van Mary Nighy is er nou niet eentje waarbij je meteen zit te smachten om meer. Het verhaal van deze film zit vol potentie, maar de uitwerking is ronduit slecht. In de hoofdrol zien we Anna Kendrick als het tere bange bloempje Alice, die samen woont met haar vriend Simon. Simon is een kunstenaar en fluistert Alice constant in dat ze slecht is en niet deugt. Deze emotionele terrorisme zorgt ervoor dat Alice zichzelf pijn doet, door haar haar heel strak om haar vinger heen te binden of aan haar nekhaar te trekken totdat het rood wordt. Wat echter niet helemaal uit de verf komt of ook maar duidelijk wordt is waarom Alice niet gewoon haar biezen pakt, want je zal geen seconden de indruk krijgen dat er echt gevaar voor Alice dreigt. Ja Simon is een eikel van de eerste rangorde dat is een ding dat zeker is. Zeker als hij constant vraagt aan Alice om foto’s te sturen van haar borsten, maar ja. Je kan het als man vragen natuurlijk, maar dan hoef je nog niet meteen akkoord te gaan met het verzoek. Het gevolg is een wedstrijdje zo zielig en moeilijk mogelijk kijken om je als kijker de emotie van Alice te tonen, maar dit komt totaal niet over.

Als Alice wordt uitgenodigd door haar vriendinnen Tess en Sophie, liegt ze over wat ze precies gaat doen tegen Simon. Na een paar tekst berichten en een vervelend telefoontje, waarin niet eens zoveel wordt gezegd wil Alice er als een bang konijntje direct vandoor, tot grote frustratie van Tess die haar verjaardag viert. Maar dan besluit Tess de telefoon en portemonnee van Alice te verstoppen, zodat ze wel moet blijven en de aap komt uit de mouw dat Simon zijn vriendin psychisch kapot probeert te maken, maar nog steeds heb je geen idee over hoe en wat. Het is meer je eigen invulling die je eraan moet geven op dat moment. Maar ook de invulling van het verhaal, de zij plots die totaal geen enkele meerwaarde hebben, zoals dat er een meisje vermist wordt en de net aangekomen Alice aan een zoekactie mee gaat doen, terwijl haar twee vriendinnen leuke dingen aan het doen zijn. Het is een onsamenhangend gebeuren, dat ook nog eens dodelijk saai.

Zoals gezegd, het blijft een groot raadsel waarom Alice niet weg gaat bij Simon. Ze weet dat hij haar bedonderd, iets dat je niet meteen ziet, maar wat wel in bepaalde scenes duidelijk wordt, hij manipuleert haar en laat haar voelen alsof ze een nietsnut is. Hij blijft zich maar achter zijn onzekerheden en zijn werk schuilen om alles te rechtvaardigen, maar normaal gesproken pikt een vrouw dit niet. Begrijp het goed nergens in de film lijkt Alice echt in gevaar, maar je merkt overal dat Alice het allemaal niet fijn vind. De vriendinnen vermoeden van alles en als Simon uiteindelijk naar het huis komt waar de vriendinnen zijn, dan zit je natuurlijk op de twist te wachten, de grote onthulling of iets dergelijks. Maar nee en dan ontplooit de film in een einde waar je gewoon niets mee kan. Nee, deze film had echt wel potentie, maar komt nergens ook maar iets tot zijn recht. Je zit gewoon te kijken naar een stroeve relatie tussen twee mensen, waarin je niet begrijpt waarom de vrouw niet de benen neemt. Natuurlijk, soms ligt het allemaal net iets gecompliceerder dan een dergelijke reactie, maar dan moet je ook gewoon goed tonen in de film waarom Alice zo doodsbang is voor Simon. Dit sloeg gewoon nergens op.

Alice, Darling is een erg zwakke film geworden over een vrouw die emotioneel wordt geterroriseerd door haar partner. Althans, er wordt een poging gedaan om dit zo te laten overkomen dat Alice in een situatie is beland waarbij ze geen kant op kan. Maar dit is gewoon niet zo en je zal nergens het gevoel ook maar krijgen dat het wel zo is. Daarnaast worden er zaken bij de film betrokken die echt totaal geen toevoeging hebben aan het verhaal. Het lijkt meer als opvul materiaal te dienen voor een film die sowieso net niet de anderhalf uur aantikt. Nee, in dit genre en met dit onderwerp zijn er zo verschrikkelijk veel meer betere films op te noemen dan dit werkje. Cinematografisch is het allemaal wel aardig en er valt in principe ook weinig aan te merken op de acteer kwaliteiten van de cast, dat zit wel goed. Het komt allemaal allen niet over, het is het allemaal net niet. Soms heb je helaas van die films waarbij je het verhaal leest en denkt: goh, dit lijkt mij wel iets. Maar waarbij het achteraf als een volledig gemiste kans voor een goede film lijkt te zijn.

Met dank aan Just Entertainment voor de screenerlink.

Waardering: ⭐️⭐️