Piloot Mills komt van de planeet Somaris, waar hij een klus aan neemt om een dure behandeling van zijn zieke dochter te kunnen betalen. Diep in de ruimte als de bemanning in een diepe hyperslaap zit, komt het schip in een astroidezwerm terecht, waarna het schip neerstort op een onbekende planeet, met een primitieve atmosfeer waar dinosaurussen rondlopen. Mills komt er achter dat er nog maar een passagier in leven is en dat is Koa, een kind dat een totaal andere taal spreekt dan Mils waardoor de communicatie erg lastig wordt. Ze komen erachter dat er een ontsnappingsmodule ligt op een berg 15 kilometer verder op. Ze moeten de tocht naar de berg maken, dwars door het gebied van de vijandige dinosaurussen, maar haast is geboden want de vijandige dino’s zijn niet hun grootste probleem.

Als je de synopsis zo eens door leest kom je er eigenlijk snel achter dat 65 nou niet een van de meest originele scripts bevat, maar wel eentje waarbij vermaak gegarandeerd wordt. De cast is klein, dus meer geld voor het budget voor de effecten natuurlijk. In de hoofdrol vinden we Adam Driver, die de meeste van ons kennen uit de laatste Star Wars-films als Kylo Ren. Naast Driver zien we de piepjonge, maar erg actieve actrice Ariana Greenblatt als Koa. Greenblatt speelde in het verleden al in onder meer Avengers: Infinity War, Love and Monsters en sprak de stem voor Tabitha in de animatiefilm The Boss Baby 2. Het verhaal komt overigens van de hand van de schrijvers van A Quiet Place en diens vervolg, waarbij beide heren ook de regie voor deze film op zich namen. Het klinkt in ieder geval veel belovend en aan de hand van de trailer zou je zeggen dat dit een goede film moet gaan worden dat genoeg aan boord heeft om een kleine anderhalf uur vermaak te gaan bieden.

Vermakelijk is het zeker wel, maar tegelijk is de film enorm voorspelbaar geworden. Mills stort met zijn schip neer en lijkt op het eerste gezicht helemaal alleen. Uiteindelijk vind hij de slaap pod van Koa en als Koa ontwaakt blijkt het dat Koa en Mills niet dezelfde taal spreken, iets dat voor grote problemen zorgt natuurlijk. Nou is het altijd wel komisch dat de Engelse taal al minimaal 65 miljoen jaar geleden op een andere planeet door mensen wordt gesproken, maar dat de andere talen van bijvoorbeeld Koa wel vreemd aanvoelen. Natuurlijk, het is een Amerikaanse film en het is logisch en volstrekt normaal dat eht dan in de Engelse taal gebeurd, maar het blijft best een opmerkelijk stukje. Maar daar ligt het probleem dan voor de rest ook zeker niet. Al vrij vroeg in de film kan je al eigenlijk de hele ontknoping raden als Mills en Koa op pad gaan naar de berg 15 kilometer verderop. Uiteindelijk verraad de titel ook hoe het verloop zal gaan, maar dat terzijde. Het is echt ook een scene die alles compleet verraad en normaal hoeft dit geen probleem te zijn in principe, alleen verloopt alles op de manier waarin je het volledig verwacht en dat doet wel afbreuk aan de film.

Afijn, op voorhand werd natuurlijk al geen Oscar kandidaat verwacht en nou klinkt het misschien net of alles matig was, maar dat valt reuze mee. Verwacht geen Jurassic Park van de film, maar de effecten waren meer dan prima. De dino’s zien er prima uit, hoewel ze er wel echt totaal anders uitzien dan in Jurassic Park, dus dat kan misschien wel even wennen zijn. De reis naar de berg is ook best spannend op sommige punten. Zeker als Mills en Koa bij een grot komen en daar wat slap wil pakken. Mills zet rondom sensoren in om ze wakker te maken bij beweging van wat dan ook. Uiteraard komt dat gevaar ook en moeten de twee op de vlucht slaan de grot in, waar ze natuurlijk in vast komen te zitten. Uiteraard komen ze uit de grot uiteindelijk, anders hadden we een korte film natuurlijk. Het einde kleeft dan net iets te veel aan elkaar vast van toevalligheden en dingen die op het nippertje maar goed gaan en dit maakt het eigenlijk ook een beetje dat je aan het einde van de film misschien een beetje een onbevredigend gevoel hebt, maar tegelijk ook dat al je naar het grote geheel kijkt je jezelf door de boot genomen wel hebt vermaakt. Niet goed, niet slecht, gewoon leuk om te kijken.

65 is een vermakelijke film, dat zichzelf tekort doet door erg voorspelbaar te zijn. Wie een klein beetje oplet in de film, zal zo doorhebben hoe de film in zijn geheel zal verlopen, zonder verrassingen. Hier en daar kent de film zeker wel zijn spannende momenten, maar de grote ontknoping hangt net iets teveel van toevalligheden aan elkaar vast, iets dat voor een onbevredigend einde zorg. Maakt het het dan dat we hier met een hele matige film te maken hebben? Nee, dat ook niet, want de film is erg mooi gemaakt, heeft echt een perfecte speelduur voor het verhaal en is hier en daar echt wel spannend. De dinosaurussen in de film zijn gelukkig geen kopie uit Jurassic park geworden, maar een prima eigen interpretatie van de wezens. Ook qua geluid zeg maar, want zo verwacht je de T-Rex Jurassic park brul bij de T-Rex, maar klinkt hij toch echt wel anders en dat siert de film wel dat het niet op dat vlak volledig leentjebuur speelt bij de toch wel beste dino-films ooit gemaakt, laten we eerlijk blijven. Is 65 dan een trip naar de bioscoop waard? Jawel, dat is het zeker en je zult ook echt een prima tijd hebben met dit popcornvermaak van de bovenste plank.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️