Als Laura Weaver wordt binnen gebracht bij een psychiatrische instelling omdat ze waanideeën heeft, komt ze onder de zorg van dokter Rose Cotter te staan. Als Laura volledig flipt en voor de ogen van Rose op een gruwelijke manier zelfmoord pleegt, valt er een ding op. Laura deed het met een lach op haar gezicht. Het lijkt erop dat Rose getraumatiseerd is geraakt door dit incident en ze wordt verplicht naar huis gestuurd. Maar dan krijgt Rose te maken met onverklaarbare onheilspellende visioenen, die steeds heftiger worden. Terwijl een overweldigende angst langzamerhand haar leven overneemt, moet Rose haar verontrustende verleden onder ogen zien om te overleven en te ontsnappen aan haar gruwelijke nieuwe realiteit.

Met twee korte films op zijn naam is regisseur Parker Finn een onervaren regisseur die met Smile eigenlijk zijn debuut maakt. Het was dan ook eigenlijk de bedoeling van Paramount om de film direct op het streamingplatform uit te brengen. Want met een onervaren regisseur en een erg klein budget van $17 miljoen is een groot theater release natuurlijk een flink risico voor de filmmaatschappij. Toch werd de film vertoont aan een test publiek en de film werd tot ieders verbazing zeer goed ontvangen. Dit deed Paramount toch besluiten om de film in de theaters uit te brengen en dat is een gouden zet geweest, want de film bracht in alleen het openingsweekend al $22 miljoen op, iets waarop Paramount’s distributie baas Chris Aronson zei dat het de stoutste verwachtingen overtrof toen de film de theaters inging. Dat bracht dan ook een lach op zijn gezicht.

Goed is de film zeker en ook flink creepy. De glimlachen in de film zijn geen trucage of CGI, maar natuurlijke glimlachen en met dat in het achterhoofd is het echt helemaal creepy. Als de film opent met het Paramount logo, keert het beeld meteen ondersteboven zodat de sterren die om de berg cirkelen een glimlach vormen. De film opent echt heftig. Er wordt een student binnen gebracht die volledig in flip mode staat. Dokter Rose Cotter krijgt Laura te spreken en Laura verteld dat haar leraar zelfmoord pleegde met een hamer voor haar neus vier dagen eerder. Maar dan draait ze door en pleegt ook voor Rose op een gruwelijke wijze zelfmoord. Dit wordt best heftig in beeld gebracht en mensen met een beetje zwakke maag zullen gegarandeerd hun gezicht weg draaien. Na dit incident, dat natuurlijk veel impact heeft op Rose, wordt ze een poosje naar huis gestuurd om bij te komen. Maar Rose begint nachtmerries te krijgen en ze begint dingen te zien.

De film wordt vooral interessant als Rose de waarheid op het spoor komt. Langzaam maar zeker komt ze erachter dat de zelfmoord van Laura niet op zichzelf staat, want als ze gaat graven begint ze een patroon te ontdekken, maar ja. Hoe ga je dat tegen? Daar komt ze ook achter en dat is kiezen tussen twee kwaden. Daarnaast begint het verleden van Rose ook op te spelen en ook daar komt ze erachter dat er een verband is tussen heden en verleden. Het is best wel opletten geblazen, want je kan zomaar de draad kwijt raken. Smile is niet specifiek een horrorfilm waarbij er veel horrorscenes zijn, maar als ze er zijn, dan zijn ze er ook goed en gruwelijk. Dat maakt het juist dat Smile prima uit de voeten kan met het mysterie, want grotendeels is de film een grote puzzel die je moet oplossen en dat is ook de kracht van de film. Soms hoef je gewoon niet bloederig of goor te worden om eng te zijn. Soms is het het element van de illusie dat een film kracht bij kan zetten, iets dat Smile gewoon prima doet.

Smile is geen doorsnee horrorfilm geworden, maar een spannende puzzel die flink heftige scenes kent. Het is vooral het verrassingselement en de creepy glimlachen in de film die je ongemakkelijk doen voelen. Het verhaal steekt sterk in elkaar en weet de losse eindjes goed aan elkaar te knopen zodat ook het verleden van Rose samen smelt tot een verhaal. De regisseur toont zich een groot talent door een film te kunnen maken met een zeer beperkt budget, maar het toch de allure kan geven van een grote film, want film technisch is Smile gewoon een hoogstandje. Het fraaie camerawerk, een prima soundtrack en een lekkere grauwe stijl maken het dat Smile een perfecte balans heeft. Hier en daar doet de film denken aan de film It Follows, dat eigenlijk een soortgelijk trucje destijds uithaalde. Smile is meer dan de moeite waar om te gaan bekijken.

De film is momenteel te streamen op SkyShowtime

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️