Het zit aspirant-clubpromotors en beste maatjes Damon en Kevin allemaal niet mee. De twee pechvogels zijn platzak en staan op het punt het dak boven hun hoofd te verliezen. Ook zijn ze onlangs hun schoonmaakbaantje kwijtgeraakt en dus hebben ze nu een flinke meevaller nodig om hun problemen te laten verdwijnen. Maar wie niet waagt, wie niet wint. En dus besluiten ze het feest van het jaar te organiseren in de dure villa waar ze hun laatste schoonmaakklus hebben uitgevoerd. En laat die nou toevallig van niemand minder zijn dan LeBron James. Geen toestemming? Geen probleem. Wat kan er fout gaan? Wat dacht je van een tijdreizende DJ, beroerde beveiliging, een compleet uit de hand lopend aantal gasten, een geleende Lamborghini, boze rivaliserende promotors, een gestolen kampioenschapsring, een hoop materiële schade en een boze koala?

House Party was een trilogie uit de jaren 90 die onderhand een cultstatus hebben gekregen. De eerste film dateert uit 1990 en kreeg nog twee vervolgen. De films met de legendarische Kid en Play, waren toch wel vooral bedoeld voor mensen uit de hiphop of R&B cultuur uit de jaren 90. Nu, 33 jaar na de eerste film, vond men het klaarblijkelijk nodig om de film een eigentijdse reboot te geven, maar of dat nou zo’n goed idee is om te doen valt nog maar te bezien. Ditmaal volgen we Kevin en Damon, die voor een schoonmaakdienst werken en zo in het huis van ster basketballer LeBron James belanden. LeBron James speelde eerder al in de nieuwe Space Jam film, iets dat door het publiek niet heel goed ontvangen werd overigens. Nou is het te hopen dat het met House Party dan wel een beetje fatsoenlijk is, maar je krijgt al heel erg snel door dat LeBron James vooral zichzelf helemaal het einde vind en dat we sowieso even moeten aanschouwen in de film hoe geweldig deze meneer wel niet is.

Laten we meteen maar met de deur in huis vallen, deze film is niet best. Aan het begin van de film valt er nog wel wat te gniffelen. Kevin en Damon hebben een schoonmaakklus in een enorme villa, maar van wie dat is weten ze niet. Zodra ze erachter komen dat de villa van niemand minder is dan ster basketballer LeBron James, gaat vooral Damon helemaal los in het huis. Als het duo voor hun eigen fratsen ontslag krijgen en financieel aan de grond zitten, krijgen ze een idee. Een feestje in het huis van LeBron geven en de bezoekers daarvoor laten betalen, LeBron is toch op vakantie, dus wat kan er misgaan. Tot dat punt ben je bereid de film nog een kans te geven, er zijn natuurlijk meer van dit soort films dat een aanloopje nodig heeft voordat het pas leuk gaat worden. Helaas is dat bij House Party niet het geval, want het gaat alleen maar bergafwaarts na de eerste pakweg 25 minuten. Het zit hem vooral in de flauwe grappen die de film bevat, of grappen die echt al vele malen eerder en vele malen leuker zijn gedaan. Als de buurman langskomt om LeBron te ontmoeten en omdat zijn Koala ontsnapt is, gaat er geen belletje rinkelen als Kevin en Damon open doen en dan met het meest vreemde verhaal komen over wie ze zijn.

Dan begint het feest en dan denk je bij jezelf: Nu gaat het los en nu gaat het leuk worden. Niets van dat, want het wordt gewoon erger vanaf dat punt. De security die geregeld is, die hun wapens staan te laden, moeten de prijzenkamer van LeBron bewaken, want dat is de kamer waar niets mee mag gebeuren. Natuurlijk gebeurd er wel wat, dat ziet een blind paard nog aankomen. De Koala gaat flink aan de drugs en valt iedereen aan, tja… Waar hebben we een soortgelijk iets nou eigenlijk eerder gezien? Juist, het deed erg aan goedkoop en slecht jatwerk denken van de The Hangover trilogie. Uiteindelijk komen ze zelfs bij de Illuminatie terecht en dan wordt deze komedie ook nog ontsiert door het (on)nodige bloedvergieten, waarbij niet veel aan de verbeelding overgelaten wordt. Nee, House Party is gewoon geen goeie film geworden, maar goed. De vraag is ook een beetje waarom films als dit gemaakt moeten worden. De House Party-films uit de jaren 90 moet je gewoon laten voor wat het is en dan zijn dit soort reboots volstrekt onnodig.

House Party is geen beste film geworden. De eerste twintig minuten zitten er wat grinnik momentjes in, maar dan gaat het al snel bergafwaarts met deze reboot van de jaren 90 films. Waarschijnlijk heeft basketballer LeBron James zelf ook een flinke vinger in de pap gehad, want de film toont ons maar weer hoe verschrikkelijk geweldig deze meneer wel niet is. Voor de rest zijn het gestolen absurditeiten die ook nog eens niet leuk zijn, zoals bijvoorbeeld de Koala die begint te flippen na het gebruik van drugs. Waarom het in godsnaam nodig is om een film als House Party te rebooten is sowieso al een raadsel, maar dan ook nog eens een keer op deze manier? De film mist een ziel, het mist de energie en vooral de muziek waarom de jaren 90 films door de fans zo voor bejubeld werden.

Met dank aan Day One MPM en Warner Bros. Home Entertainment Benelux voor de screener.

Waardering: ⭐️⭐️