Nadat Scott Lang samen met de Avengers de wereld heeft gered van Thanos, besluit hij zijn persoonlijke verhaal uit te doeken te doen in een boek dat hem ongekende roem brengt. De faam drijft hem echter steeds verder weg van zijn dochter Cassie en de rest van zijn gezin. Samen met Hope’s ouders Hank Pym en Janet van Dyne verkennen ze de Quantum Realm, waarbij er vreemde nieuwe wezens op hun pad komen. Zo beginnen ze aan een avontuur dat ze voorbij de grenzen zal brengen van wat ze voor mogelijk hielden.
We zijn alweer aanbeland bij de 31ste film uit het Marvel Cinematic Universe dat gelijk de vijfde phase weet in te leiden.Ant-Man kreeg zijn eerste film al in 2015 en in 2018 kwam het vervolg Ant-Man and The Wasp, waarin Paul Rudd de rol van Ant-Man op een erg leuke manier aan de man bracht. Nou is het probleem een beetje dat de vierde phase van het MCU niet echt goed te noemen is. Het probleem zit hem erin dat er geen echte goede schurk meer is die aan Thanos kan tippen. Het resultaat is dan vooral vreemde films zoals Thor: Love and Thunder en Doctor Strange in the Multiverse of Madness of het tenenkrommende Eternals. Er zitten ook wel enkele acceptabele films tussen, maar zelfs die films zijn niet van het niveau dat Marvel ons in de eerste drie phases gaf. Hopelijk luiden we met phase 5 een betere periode in, maar we houden ons hart voor nu wel even vast.

Wat in het ruime voordeel spreekt van deze Marvel film is dat de film op een nette twee uur wordt gehouden. Dit was in de vorige phases ook al een probleem dat de films vaak naar tweeënhalf of zelfs drie uur weren getrokken, wat ervoor zorgde dat je je vaak ergens tussen uur een en twee begon te vervelen. De films werden dan te serieus en naast dat te langdradig. Het eerste uur voelt dit derde Ant-Man deel een beetje vreemd aan. De wereld waarin Scott Lang beland is erg kleurrijk, iets dat er zeker mooi uitziet, maar het verloop van het geheel en zeker de wezens die in deze zogenaamde Quantum Realm zitten zien er een beetje kinderachtig uit. Dit is wel even aanpassen en volhouden, maar gelukkig went het redelijk snel. Het verhaal is niet al te ingewikkeld en je ziet ook dat men eindelijk weer eens toe aan het werken is om een echte schurk aan de man te brengen en dat is Kang.
Of Kang kan tippen aan Thanos is nog maar de vraag, maar het is wel een goede zaak dat er weer een soort rode draad wordt getrokken. Phase 4 was dan ook echt onsamenhangend en verbond de films dan ook niet echt meer met elkaar. Met de komst van Kang en de aankondigingen van Marvel films die nog gaan komen, zie je dat dit figuur blijft terugkeren. De kennismaking in deze Ant-Man film is dan ook meteen wel een goede. Kang zit gevangen en wordt bevrijd en begint meteen een leger op te bouwen. Als hij Scott’s dochter Cassie Lang gevangen neemt, heeft Scott geen keus meer en moet hij een gevaarlijke opdracht om een oud reliek in handen te krijgen wel uitvoeren, iets dat Kang extreem machtig kan maken. Aan het einde van de rit krijgen we een meer dan vermakelijke film voorgeschoteld met erg mooie effecten en heel mooi kleurgebruik in de film, iets dat van het scherm afspat.

Ant-Man and the Wasp: Quantumania luidt phase 5 in, in het Marvel Cinematic Universe. Na het extreem wisselvallig phase 4, waarin tenenkrommend slechte films zaten of films die er netaan mee door konden is het natuurlijk afwachten wat phase 5 ons gaat brengen. Hoewel de film veelal door fans de grond in werd getrapt, valt het echt wel mee en is Ant-Man and the Wasp: Quantumania gewoon een meer dan vermakelijke film geworden, die een poging doet om eindelijk na Thanos weer eens een machtige schurk aan de man brengt genaamd Kang. Misschien ziet het geheel aan het begin van de film er een beetje kinderachtig uit, maar naar mate de film vordert ebt dit weg en krijg je een film vol humor, actie en mooie effecten met mooi kleurgebruik te zien. Hopelijk bouwen ze weer naar iets moois toe in het MCU en blijft ons de wisselvalligheid van phase 4 bespaard. De tijd zal het leren in ieder geval.
Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2