Op het landgoed van de familie Deridder wordt het lijk gevonden van Nathalie; de destijds pas 16-jarige dochter die 25 jaar geleden verdween. De lugubere vondst maakt een einde aan jarenlange onzekerheid, maar brengt ook een lang verborgen misdaad aan het licht. Wanneer familiegeheimen worden opgerakeld, wordt het heden overschaduwd door het verleden en zal niets meer hetzelfde zijn.

Deze film adaptie is een verfilming van het gelijknamige boek van Nicci French. Nicci French is een pseudoniem van het Britse schrijversduo Nicci Gerrard en Sean French, die samen veel psychologische thrillers hebben geschreven. The Memory Game of in het Nederlands Het Geheugenspel is het eerste verhaal van het schrijversduo en wordt dus verfilmd door Belgische en Nederlandse filmmakers, hoewel het Belgische aandeel in de film groter is. In de hoofdrol zien we Anna Drijver die we kennen van haar rollen is bijvoorbeeld de films Loft en Komt een Vrouw Bij de Dokter of uit series als Zwarte Tulp, Heer & Meester en Nieuwe Buren. Het verhaal klink veel belovend in de oren en de eerste beelden waren ook hoopgevend. Maar uiteindelijk valt het geheel toch wel wat tegen en hoewel de film nergens echt slecht wordt, is het geheel wel erg ongeloofwaardig en wordt elk cliché uit de kast getrokken wat men maar kan bedenken. Uit eindelijk gebeurd er zoveel, dat het geheel aan begint te voelen als een dure vorm van Goede Tijden, Slechte Tijden. Maar nogmaals, op een echte onvoldoende kan men neit uitkomen, daar is de film net iets te vermakelijk voor.

De film begint met Eva Ruttenberg (Anna Drijver) die terugkeert naar haar Belgische schoonfamilie om de zeventigste verjaardag van haar schoonvader en beroemd auteur in de film Alain Deridder te vieren. Op dat moment is een aannemersbedrijf bezig achter op het immens grote landgoed met graafwerkzaamheden om een nieuw gastenverblijf te bouwen. Eva is nog geen vijf minuten binnen als ze helemaal uit haar dak gaat tegen de aannemer dat hij daar niet mag graven en dat het gastenverblijf ergens anders moet komen. Echt nog geen dertig seconden later wordt het lijkt van de al vijfentwintig jaar vermiste dochter van Alain, Nathalie gevonden. Dit kleeft van ongeloofwaardige toevalligheden aan elkaar dat het bijna irritant wordt. Maar goed, laten we dat gegevn maar even in het midden, want dit soort dingen zie je wel vaker in films voorkomen, alleen leggen de makers in Het Geheugenspel het er een beetje te dik boven op. Eva heeft een aantal vage herinneringen aan wat er gebeurd is en ze besluit naar een hypnotherapeut te gaan om onder hypnose te achterhalen wat ze allemaal verdrongen heeft. Misschien is dat het meest interessante stuk uit de film, maar zelfs de flashbacks raken kant noch wal af en toe, daarnaast is het niet heel moeilijk om al vlot te raden hoe of wat er is gebeurd.

Uiteindelijk kom je in een soort Cluedo achtig verhaal terecht, want wie heeft wat gedaan, waarom en natuurlijk hoe? Iedereen is verdachte en er worden zelfs figuren bij het verhaal betrokken die echt totaal niets toevoegen aan het verhaal of de ontknoping, zoals de ex van Nathalie, waarbij je direct al weet dat die de dader nooit kan zijn, sorry voor de spoiler, maar het voegt echt niets toe aan het verhaal of de uitkomst daarvan. Uiteindelijk worden de verdachte een voor een weggestreept. Uiteindelijk kom je tot de dader en die lag echt heel erg voor de hand, maar goed ook dat is niet heel erg. Wat wel de verbazing schetste was de ontknoping hoe alles gebeurd is. Dit is zo verschrikkelijk ongeloofwaardig, dat het complete afbreuk doet aan het verhaal. De makers doen hun best om het publiek van verbazing achterover te doen slaan in hun stoel, maar dat lukt voor geen meter. Sterker nog, het werkt eerder een beetje op de lachspieren, want het is simpelweg gewoon belachelijk.

Het Geheugenspel is een erg ongeloofwaardige film geworden, waarbij elk cliché uit de kast wordt getrokken die je maar kan bedenken. Gelukkig wordt het geheel niet zo slecht dat het een onvoldoende verdient, maar hoger dan een krappe voldoende kom je ook weer niet uit. De acteer prestaties zijn wisselvallig en er had misschien iets meer tempo in de film mogen zitten. Hier en daar wordt de film banaal op een manier dat de film eigenlijk niet nodig heeft en de meeste mensen zullen echt zoeits hebben van een Nederlandse film? Daar gaan we weer. De ontknoping had zoveel beter kunnen zijn en de manier waarop het in deze film gedaan is gewoon ongeloofwaardig en op zo’n manier dat het echt afbreuk doet aan de film. Wellicht is het handig om je verwachtingen bij te gaan stellen om nog een redelijke film te krijgen, maar dit soort films is het meer waard om op een streamingdienst te kijken, dan dat het een bioscooprelease verdiende.

De film is te zien in de bioscoop vanaf 18 Mei 2023.

Waardering: ⭐️⭐️ 1/2