Hendrik Groen schrijft in een bejaardentehuis in Amsterdam-Noord zijn dagboek. Zijn leeftijd vormt in deze geen enkel probleem, want Hendrik is nog zo levendig als hij maar zijn kan. Achter de geraniums zitten is dan ook geen optie voor Hendrik en hij besluit met een aantal andere bewoners de rebelse bejaardenclub Omanido op te richten. Dit in een poging om op zijn 85-jarige leeftijd nog iets te maken van het leven, want Hendrik mag dan wel oud zijn, dood is hij nog lang niet. Samen met zijn kenmerkende humor neemt hij niet alleen de bewoners van het bejaardentehuis in de maling. Ook de directie, zijn vrienden en alle perikelen die bij ouderdom komen kijken passeren de revue, waarbij hij ook zichzelf niet spaart.

Peter de Smet is een auteur die achter het pseudoniem Hendrik Groen schuil gaat. Met het boek “Pogingen iets van het leven te maken: Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83¼ jaar” uit 2014, behaalde de schrijver een onverwacht succes, waarvoor hij in 2016 zelfs de Publieksprijs voor het Nederlandse Boek ontving. Omdat Smet helemaal geen zin had in deze publiciteit kwam hij de prijs niet eens ophalen en zei letterlijk dat hij geen zin had in de heisa van bekend zijn had. In 2017 besloot Omroep MAX het boek naar het televisiescherm te vertalen waarbij scenarist Martin van Waardenberg het scenario voor zijn rekening nam en daarna ook nog eens bevestigde dat Smet wel degelijk de man achter het pseudoniem bleek te zijn. Acteur Kees Hulst vult de rol in van Hendrik Groen op zeer goede wijze en wordt bijgestaan door niemand minder dan André van Duin die de rol van de beste vriend Evert van Hendrik voor zijn rekening neemt. Tim Oliehoek is tenslotte de man achter de camera en wist in 2016 a een Gouden Kalf binnen te slepen voor het televisiedrama De Zaak Menten. Qua personele bezettingen heeft de serie dus alles mee om het geheel tot een succes te maken en naast dat de serie een groot succes bleek te zijn, is de serie ook direct één van de beste series geworden die Nederland in dit genre rijk is.

Toch is de eerste aflevering een beetje zoekende en komt het geheel niet heel erg lekker uit de verf. De bewoners lijken op het eerste gezicht weinig moeite te hebben met hun leeftijd en zelfs directrice Stelwagen lijkt een geschikt en menselijk persoon voor de functie die zij bekleed. Dit zorgt voor een iets wat trage start van de serie, waar gaandeweg de tweede aflevering gelukkig een eind aan komt. Het maakt dat de serie pas vanaf de derde aflevering weet te imponeren en recht doet aan het bekroonde boek. Deze trage start was misschien ook wel nodig om het geheel goed tot zijn recht te laten komen waarbij je ook zal gaan snappen waarom Hendrik weigert bij de pakken neer te gaan zitten. Zo opent de serie met een scene waarin één van de overleden bewoonsters voor de ogen van Hendrik hardhandig en oneerbiedig in een lijkzak wordt gehesen. Schrijnend natuurlijk, maar in de huidige maatschappij geen ondenkbaar tafereel. Het zal de eerste twee afleveringen dan ook een beetje op de tandjes bijten zijn, maar wie doorzet kan een subliem geheel verwachten dat perfect past in het rijtje kwaliteitsseries die de publieke omroep ons altijd weer weet voor te schotelen.

Zoals gezegd komt de lol er vanaf de derde aflevering goed in als Hendrik samen met een aantal bewoners de rebellenclub Omanido opricht om daarmee de laatste jaren van hun leven iets dragelijker te maken. Waarbij de eerste twee afleveringen vrijwel worden ondergedompeld in een serieuze toon, krijgt de serie vanaf die aflevering meer kleur en komt de humor er ook zeker goed in, voor zover dat natuurlijk kan in een serie die een dergelijk serieus onderwerp behandeld. Uiteindelijk brengt de serie de prachtige boodschap met zich mee dat men nooit te oud is voor liefde, vriendschap en levenslust. Van Duin lijkt wel een vreemde eend in de bijt en speelt in deze serie eigenlijk voor de tweede keer in zijn carrière een serieuze rol. Toch kan de komiek, zij het op ingetogen wijze voor zijn doen, wel los gaan in de rol van de levenslustige Evert, die er een sport van heeft gemaakt om iedereen op stang te jagen. Het zorgt er uiteindelijk voor dat de serie een bittere pil is met een heerlijke zoete smaak, waarbij je als kijker direct in het verhaal gezogen wordt en de serie een absolute doorkijker maakt. Laat je door het onderwerp echter niet in de maling nemen, want Het Geheime Dagboek van Hendrik Groen is, ondanks dat de serie door ouderen omroep MAX is gemaakt, een serie voor jong en oud.

Omanido, een afkorting van “Oud, maar niet dood”, is het clubje ouderen waar Hendrik Groen samen met zijn bejaarde vrienden de boel mee op stelten zet. Ook in dit tweede seizoen is het raak. Toch begint dit seizoen met een traan; Hendrik krijgt het verlies van zijn geliefde Eefje te verwerken en in principe lijkt het erop dat hij zijn schrijfgerei aan de wilgen hangt en dat hij zijn lot van een naderende dood zal. Het zorgt ervoor dat thema’s als dementie, euthanasie en het naderende einde de overhand nemen en een grimmige sfeer de overhand dreigt te nemen. Toch komt daar al snel weer verandering in als Hendrik geprikkeld raakt en in al zijn opstandigheid besluit om toch de draad weer op te pakken. Zijn vriend Evert kampt met zijn eigen problemen, want het lichaam van de komische alcoholist begint hem zo langzamerhand flink in de steek te laten. Het klinkt allemaal flink deprimerend en natuurlijk is dat ook zonder meer waar, de waarheid is tenslotte hard en confronterend, maar het clubje bejaarde vrienden weigert zich nog steeds om zich bij hun naderende lot neer te leggen. Juist dat is waar de serie ook dit seizoen weet te excelleren, want naast de bittere realiteit zit het seizoen nokvol met de nodige messcherpe humor.

Als de markante nieuwe bewoonster Leonie in de serie komt, een rol gespeeld door Carrie Tefsen, worden de plannen voor het wijnreisje naar Frankrijk steeds concreter. Hendrik en Evert zijn sowieso dol op wijn drinken en als volgens Evert de wijn als water uit kraan komt is het verder wachten op een reeks komische ontwikkelingen die uit de reis voort komen. Dit alles uiteraard tot grote ergernis van de leiding van het verzorgingstehuis. Al het succes ten spijt, het houdt hier wel op; Een derde seizoen zit er sowieso niet meer in, zelfs niet na de ruim 2 miljoen kijkers die de laatste aflevering op de televisie trok. Natuurlijk is dit aan de ene kant zeer spijtig, maar aan de andere kant valt het te prijzen dat de makers in een tijd waarin uitmelken tot een kunst verheven is je het aandurft om op je hoogtepunt te stoppen. De laatste aflevering is direct ook een van de mooiste afleveringen van de gehele serie, waarbij menig kijker moeite zal hebben om het droog te houden. Al met al is dit tweede seizoen misschien nog wel sterker is dan het eerste seizoenen en hebben we het hier zonder meer over een van de beste Nederlandse series ooit gemaakt.

Het Geheime Dagboek van Hendrik Groen is een sublieme Nederlandse serie geworden die even zoet als bitter blijkt te zijn. De trage start die de serie maakt is broodnodig om de situatie goed te kunnen schetsen, maar in de derde aflevering gaan alle remmen, voor zover het onderwerp het toelaat natuurlijk, los. Het maakt de serie dan ook een heerlijke wegkijker die de kijker met zijn neus op de feiten drukt dat je nooit te oud bent voor liefde en vriendschap. Vooral komiek André van Duin valt op in de rol van de levenslustige vriend van Hendrik Evert. Verwacht geen doldwaze komedie, maar subtiele, uit het leven gegrepen, humor, waar iedereen zich wel mee kan vereenzelvigen. Het Geheime Dagboek van Hendrik Groen – seizoen 2 overtreft zowaar op elk front zijn toch al ijzersterk voorganger en is wederom een heerlijkheid om naar te kijken. De serie verveelt geen enkele seconden en weet de bittere realiteit perfect met een hele goede dosis humor te combineren. Een derde seizoen gaat er niet meer komen en misschien is dat wel jammer te noemen, maar aan de andere kant kan je ook denken dat het goed is om op je hoogtepunt te gaan stoppen. Dat Kees Verhulst een ijzersterke rol neerzet zal wellicht niemand verbazen, maar echt opvallend is dat André van Duin zo weet te imponeren in deze serieuze rol. Als alcoholist Evert zet hij dan ook zonder meer zijn beste rol in zijn carrière als acteur neer. Daarnaast is de toevoeging van Carrie Tefsen als de levenslustige Leonie dit seizoen een gouden greep gebleken. Bij de laatste aflevering zal menig kijker het niet droog houden, waarmee een prachtige serie op een perfecte manier wordt afgesloten.

De serie is te zien op NPO Start.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️ 1/2