Sam Fabelman groeit in de jaren 50 op in het Arizona van na de Tweede Wereldoorlog. Sam ontdekt op jonge leeftijd zijn passie voor film, tot grote vreugde van zijn creatieve moeder, Mitzi. Sam’s vader daarentegen ziet het meer als een hobby. In de loop der jaren legt Sam de avonturen van zijn familie vast op beeld en ontwikkelt hij zich als regisseur van amateurfilms met zijn zussen en vrienden in de hoofdrol. Op zijn 16e ontdekt Sam een hartverscheurende waarheid over zijn moeder die de familiedynamiek voorgoed verandert.

Als Steven Spielberg met een film komt, dan liggen de verwachtingen direct torenhoog. De legendarische regisseur heeft een eigenzinnige stijl en weet nagenoeg altijd te imponeren met zijn films. Dit resulteert er eigenlijk ook altijd in dat de kassa flink rinkelt als de naam van Spielberg op het affiche prijkt. Met zijn film The West Side Story was dat toch wel anders, want de film flopte enorm en kwam nooit in de groene cijfers aan de box office. Dan zou je denken dat dat gewoon een toevallige slechte film van Spielberg geweest is, maar de film ontving lovende kritieken en wist zeven Oscar nominaties binnen te slepen waar het de Oscar voor Beste Actrice in een Bijrol zelfs wist te verzilveren. De Fabelmans overkwam nagenoeg bijna hetzelfde. De film was geen succes, wordt overal toch redelijk de hemel in geprezen en kreeg net als The West Side Story maar liefst zeven Oscar nominaties, waar het er helaas geen enkele van wist te winnen.

The Fabelmans toont een autobiografische film over Spielberg’s jeugd, dat ook weer een deel fictief is. Het bleek meteen ook een zeer emotioneel project voor de regisseur want hij heeft meermaals de set zwaar geëmotioneerd verlaten. Het is grotendeels een kritische blik op de relatie van zijn ouders gebaseerd, en dan eigenlijk met name van zijn moeder. Tijdens een familie vakantie komt Sam erachter dat zijn moeder een ongezonde interesse heeft voor zijn oom Benny. Als Sam de beelden van de vakantie aan het monteren is, komt hij erachter dat zijn grootste angst de waarheid wordt en begint zich af te zonderen van zijn moeder. Het laat een beeld zien van het begin van een familie dat verscheurd wordt door een moeder die niet kan omgaan met de genialiteit en de vriendelijkheid van de man die de grond kust waarop zij loopt. Maar ook welk effect dat heeft op de kinderen en dan met name op Sam die het geheim met zich mee draagt en daar niet mee om weet te gaan. Dat Spielberg deze loodzware persoonlijke klus niet eerder een podium gunde had te maken met het feit dat hij altijd heeft gedacht dat zijn ouders dat niet wilde. Vreemd genoeg waren het juist zijn ouders (voordat zij overleden) die zich afvroegen waarom hij nooit een dergelijke film gemaakt heeft.

Hoewel de film best zijn tijd neemt om op gang te komen, blijft het geheel erg boeiend. Niet alleen de relatie tussen Sam en zijn familie, maar ook de problemen die Sam krijgt als het gezin naar Californië verhuisd en op een andere school komt wordt mooi getoond. Het zijn vooral de beelden als Sam films begint te monteren die erg mooi in beeld gebracht zijn. Het maakt het dat The Fabelmans een soort liefdesserenade is geworden aan het publiek van Spielberg, een ode aan het film maken om precies te zijn. Dit hebben we in het verleden al eerder mogen aanschouwen natuurlijk in de film Cinema Paradiso uit 1988, maar hoe goed The Fabelmans ook is en hoeveel Oscar nominaties de film ook mocht krijgen, dat uitzonderlijke niveau wordt hier natuurlijk nooit gehaald. Het is eigenlijk ook niet om een vergelijking te maken, maar meer de kapstok die de films gemeen hebben om een beeld te geven van de boodschap die een film uiteindelijk uitdraagt, want op dat vlak hebben de films absoluut een overeenkomt. Het tonen van de liefde voor film door een persoon waarbij zijn leven daar volledig om draait. De film weet hier en daar zeker wel indruk te maken, maar verzuimd wel om dit de gehele tweeënhalf uur vol te houden. Het uiteindelijke eindshot van de film is dan wel echt weer een kippenvel moment, waarbij grootmeester Spielberg de kijker toont dat hij niet verleerd is hoe je briljante scenes in beeld moet brengen.

Helaas is er naast de film geen bonusmateriaal op de Blu-ray te vinden. Dat is best jammer, want juist een film als The Fabelmans had wel een documentaire verdiend naast de film, zodat cast, crew en vooral Steven Spielberg nog wat toelichting hadden kunnen geven over de film.

The Fabelmans is een mooie coming-of-age film geworden die een inkijk geeft in het leven van Steven Spielberg. Door de fictieve draai aan het autobiografische verhaal te geven maakt het dat The Fabelmans een prima film is geworden. Naast dat is de film een liefdesserenade geworden aan het publiek van Spielberg en een volledige ode aan het maken van films is geworden. De film komt wel wat traag op, maar weet na een dik half uur de aandacht van de kijker wel te trekken. Zeven Oscar nominaties was echt wel overdreven en dat de film er niet een wist te verzilveren is dan ook wel begrijpelijk, zeker met de concurrentie die de film kreeg te voorduren. Maar hoe dan ook is The Fabelmans een sterke film geworden, die iedere liefhebber van Spielberg-films zeker wel zal gaan waarderen. Toch verzuimt de film wel om een onuitwisbare indruk achter te laten bij de kijker, iets dat een dergelijk onderwerp eigenlijk wel verdiend. Hoe dan ook is de film zeker sterk en is de film een aanschaf ook absoluut wel waard op Blu-ray.

De film is nu te koop op Blu-ray.

Met dank aan WW Entertainment voor het recensie-exemplaar.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2