Ariel is een prachtige en ondernemende jonge zeemeermin die graag op avontuur gaat. Ze is de jongste dochter van Koning Triton, maar ook de meest tegendraadse. Ariel wil dolgraag meer weten over de wereld buiten de zee en wanneer ze het land aan de oppervlakte bezoekt, valt ze als een blok voor de knappe Prins Eric. Ondanks dat haar vader haar verboden heeft om met mensen te praten, moet ze haar hart volgen. Ze maakt een deal met Ursula, de kwade zeeheks, waardoor Ariel de kans krijgt het leven op het land te ervaren. Maar deze deal blijkt niet alleen haar leven, maar ook haar vaders plek op de troon in gevaar te brengen.

Er is al veel gezegd over deze verfilming van het klassieke verhaal dat al stamt uit 1837 van Hans Christian Andersen. In 1989 werd de geliefde tekenfilm gemaakt, dat de harten van miljoenen Disney-fans wist te stelen. Nu weet iedereen dat Disney al een poos bezig is met het verfilmen van zijn animatie producties, de een met succes en de ander mislukt hopeloos. Zo wisten live action verfilmingen van The Lion King en Aladdin nog goed succesvol te zijn, maar waren het vooral films als het onlangs uitgebrachte Peter Pan & Wendy die geheel kansloos ten onder gingen. Voor veel mensen zijn de grote aanpassingen die Disney doorvoert een doorn in het oog, want een zwarte Peter Pan of Tinkerbell is toch wel uit den boze en zelfs mensen die totaal niets op hebben met het origineel of wat dan ook grijpen de kans aan om hun gal uit te spuwen. Uiteraard kon je er bij The Little Mermaid ook op wachten en werd de film meteen onder het woordje “woke” weggecijferd. Ja, een zwarte Ariel is natuurlijk waar de wereldproblematiek om draait, want hoe haalt Disney het in hun botte harses dit te doen? Ik had hier geen enkel probleem mee, zeker gezien ik zelfs al helemaal niets ophad met de tekenfilm uit 1989. Toch werd ik wel heel nieuwsgierig naar waar iedereen zich zo druk om maakte, dus ik besloot toch maar eens naar de bioscoop te trekken om te kijken waar de grote ophef nou eenmaal om werd gemaakt.

Voor mij was het een grote hel, want natuurlijk had ik kunnen weten dat de film tjokvol gezang en overacting en als er iets is waar ik echt een gruwelijke hekel aan heb dan zijn het musical films. Nou ga ik daar niet volledig mijn cijfer op baseren, maar het werkt er niet echt aan mee. Om te beginnen is de CGI van tijd tot tijd niet al te best. Het zijn vooral de onderwater scenes waarbij de computeranimatie echt van het scherm afspat. Wat je je meteen kan afvragen is waarom Disney er dan niet voor heeft gekozen om een gewone moderne animatiefilm hiervan te maken. Maar dit is niet het enige probleem, zo zijn de acteerprestaties ook van een bedenkelijk niveau. Het zal allemaal de bedoeling zijn dat het overdreven naar het scherm vertaald moet worden, maar een iets serieuzere draai had nog wel kunnen zorgen voor een half sterretje hoger. Maar ook de dieren, zoals Sebastian, Flounder en Scuttle, waar je in de tekenfilm misschien nog een band mee kan krijgen omdat ze schattig zijn getekend, zijn in deze CGI vorm gewoon niet mooi gemaakt. Nou was Scuttle nog wel grappig, maar dat kwam meer doordat Awkwafina de stem insprak en ik dat echt een fantastisch leuke actrice vind die mij altijd wel weer aan het lachen krijgt. Meer dan een gekruld mondhoekje leverde dat overigens niet op, dus maak je geen illusies dat ik over de grond rolde van het lachen.

Naast dat alles was de film gewoon één een op een overname van de tekenfilm uit 1989, met een aantal toegevoegde scenes en een paar nieuwe liedjes. Gek genoeg was de hele scene waar Sebastian bij de kok beland dan weer wel uit de film gesloopt, maar goed. Dat was dan ook weer niet zo erg dat de film daardoor mislukte of zo. Misschien is het ook niet echt eerlijk dat ik de film een dergelijk slechte review geef, zeker omdat dit niet een genre is dat ik leuk vind en daarnaast ook nog door het feit dat ik volledig niks op heb met het verhaal of de tekenfilm uit 1989. Maar dan nog zijn er bepaalde punten die daar los van staan waar je je vraagtekens bij kunt zetten. Je ziet daarom ook dat dit echt een productie is geworden voor jonge kinderen, misschien nog wat tieners of echt voor de liefhebbers van de tekenfilm uit 1989. Wat dan weer wel overdreven is, is de monsterlijke speelduur van twee uur en vijftien minuten, dit valt gewoon niet uit te leggen en is echt veel te lang voor een verhaal als dit. Het zorgt ervoor dat het verhaal uitgesmeerd word, waarbij je je echt stierlijk zult vervelen. Enige positieve pluspunt die ik voor de rest nog kan opnoemen is Melissa McCarthy die de rol van Ursula speelt. Hier hadden ze niemand beter voor kunnen casten.

The Little Mermaid is een film geworden die een jeugdig publiek of de echte fans nog wel moet kunnen bekoren. Als je zoals ik helemaal niets hebt met de klassieker van weleer of met zang en dans in een film is het echt af te raden deze film te gaan bekijken. Daarom is het misschien niet erg eerlijk en zal mijn eindcijfer ook niet echt een hele eerlijke zijn. Als we voor de rest naar de CGI effecten in de film kijken is dit ook niet echt het mooiste dat we ooit te zien hebben gekregen en soms zal je je kunnen afvragen waarom Disney niet gewoon heeft gekozen voor een moderne animatie remake van de film. Jammer genoeg voor de film werd de focus meer gelegd door een groot deel van de mensen op de gekleurde cast en dan vooral een zwarte Ariel en dit werd gewoon overschaduwd door reacties van beide kampen. Mocht je de film gaan kijken verwacht gewoon bijna letterlijke overname van het klassieke verhaal met wat extra scenes en liedjes als toevoeging. Als je sowieso al liefhebber bent van de film of de Disney klassiekers laat deze recensie je dan zeker niet tegenhouden, want het was door mijn afkeer tegen dit soort films al op voorhand te verwachten. Wat heeft deze review dan voor de rest voor zin? Weinig, maar ik wilde mijn mening toch even delen omdat ik veel te nieuwsgierig was geworden door alle ophef die er rond deze film was ontstaan.

De film draait in de bioscoop.

Waardering: ⭐️ 1/2