Meer dan een jaar na de gebeurtenissen in het vorige deel wordt Miles Morales onverwachts bezocht door zijn vriendin Gwen Stacy. Al gauw wordt hij meegezogen in een missie om alle universums te redden van de Spot, een gevaarlijke maar onervaren tegenstander, die een catastrofale ramp kan veroorzaken. Miles en Gwen reizen samen door het multiversum en ontmoeten hun beschermers, een groep Spider-People die bekend staat als de Spider-Society, geleid door Miguel O’Hara.

Spider-Man Into the Spider-Verse dateert alweer van 2018. De film werd extreem positief ontvangen door vriend en vijand en terecht. En dergelijke animatiefilm met een sublieme animatiestijl was iets dat men nog nooit eerder zag op deze schaal. Alsof je naar een stripboek keer dat op het scherm vertaald werd en dan ook nog eens met een heel erg goed verhaal. Het mocht dat vijf jaar duren voor het vervolg, maar geduld loont en hoe. Het leek op voorhand een redelijk zware opgave om Into the Spider-Verse te kunnen overtreffen, maar dit is absoluut gelukt op elk vlak. Waarbij de gewone Marvel-films in het verval zijn geraakt, waarbij de kwaliteit van die films op en neer gaan, geldt dat absoluut niet voor de Spider-Verse films en misschien is het voor Marvel beter zich op dit soort juweeltjes te concentreren, dan weer voor de zoveelste keer een of andere zwakke en veel te dure live action film de bioscopen in te brengen die door media en publiek de grond in worden geboord.

Het verhaal wordt verrijkt door de achtergronden van bijvoorbeeld Gwen Stacy en Miles Morales uit te diepen en dat lukt echt perfect. Waarom Gwen als eerste noemen? Dat is simpel, het verhaal rond Gwen is echt het beste gelukt in deze film. De opening van de film zal je misschien iets hebben van ok, ik hoop dat het echt een stuk beter gaat worden dan dit, maar dit gevoel zal erg snel verdwijnen. Het ontstaan van Spider-Man’s vijand Spot wordt prachtig uitgewerkt. In eerste instantie lijkt het een grappig en vooral onhandig figuur dat zijn krachten absoluut niet onder controle heeft. Als uiteindelijk blijkt wie Spot is en wat uiteindelijk zijn bedoelingen zijn, komt Gwen weer in beeld bij Miles, alleen is het nog niet zo duidelijk waarom. Totdat Miles erachter komt dat alle universums met elkaar te maken hebben en dat Gwen een sleutel blijkt te zijn dat Miles bij de Spider-people brengt, dat geleid wordt door Miguel O’Hara. Dit klinkt allemaal erg suf, maar het verhaal lijkt echt hypnotiserend te werken en daar ligt ook meteen de kracht van de film.

Met een speelduur van bijna tweeënhalf uur zal het misschien mensen tegenhouden om de film snel even te kijken, maar de speelduur is terecht. Waar Into the Spider-Verse nog als een beste zit aanvoelde, dat vreemd genoeg toch nog onder de twee uur gehouden werd, is dat bij deze film echt wel anders. Bij Into the Spider-Verse zat het hem in een chaotisch en bijna niet te volgen kleuren explosie genaamd het einde. Dit is in Across the Spider-Verse echt wel anders. De hele film is vakkundig uitgewerkt, waarbij het verhaal alleen maar naar meer smaakt. Uiteraard komt dit omdat het open einde gewoon een afkapping is midden in het verhaal, maar dat is niet het enige. Het samenkomen van elke Spider-Man uit de geschiedenis en meer, maakt ook een opbouw naar meer dan alleen de confrontatie met Spot. Natuurlijk kunnen we een hele recensie gaan toewijden aan hoe prachtig de animatie is, maar dit was natuurlijk al na het eerste deel zeer duidelijk. De verschillende animatie stijlen worden in deze film nog eens even gemengd met een aantal andere verrassingen die je niet alleen maar brengen bij de getekende of geanimeerde Spider-Man, maar nog veel meer.

Spider-Man: Across the Spider-Verse overtreft zijn voorganger op elk vlak en legt de lat voor een vervolg echt toren hoog. Niet alleen de animatie is fantastisch, maar ook het verhaal is perfect uitgewerkt. Misschien hebben we met Across the Spider-Verse de beste Spider-Man film tot nu toe gehad en dat beloofd echt iets voor het vervolg. Het zijn vooral de uitdiepingen van Gwen Stacy en Miles Morales die flinke kracht bij zetten in de film. De dreiging die van vijand Spot afkomt is echt goed en het gedeelte waarbij Miles bij de Spider-people komt is echt geweldig gedaan. De speelduur van bijna tweeënhalf uur is gek genoeg nog wat aan de korte kant, maar goed. Dat is ook niet vreemd in dit geval, want de film eindigt in het midden van het verhaal dus er staat ons nog genoeg te wachten. De film draait al een poosje in de bioscopen en voor wie de film nog niet in de bioscoop heeft gezien, doe jezelf een plezier en ga er gewoon naartoe.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Nederlands talige trailer