Aan het einde van het eerste seizoen werd Pike’s Number One, Una Chin-Riley gearresteerd omdat ze belangrijke informatie achter gehouden zou hebben voor Starfleet tijdens haar aanmelding voor Starfleet Academy. Pike zet alles op alles om Una te redden van oneervol ontslag of erger en weigert de Enterprise verder te laten gaan op ontdekkingsreis zonder Una aan zijn zijde. De gevolgen zijn echter groot als ook Pike aan de tand wordt gevoeld over Una, zeker als men erachter komt dat Pike op de hoogte was van de ontwikkelingen rond Una en geen actie heeft ondernomen.

De eerste twee afleveringen zullen de perikelen rond Una Chin-Riley in beslag nemen en het tweede seizoen opent dan ook erg sterk. Met een prima eerste aflevering, maar het is vooral de tweede aflevering dat echt boven gemiddeld goed blijkt te zijn. Hierna doet de serie weer waar het het eerste seizoen zo goed in was. Losse afleveringen die op zichzelf bekeken kunnen worden met een flinterdunne rode draad erdoor heen. Het zou technisch gezien niet eens uitmaken of je een aflevering zou missen om de serie te volgen, hoewel het wel echt zonde zou zijn, want seizoen 2 is en blijft een feest om te kijken voor de Star Trek-fans. Zo zien we eigenlijk een beetje afleveringen zoals we het gewend zijn uit het eerste seizoen, dat grote gelijkenissen met de originele serie vertoont uit de jaren 60. Toch bewandeld de serie ook een nieuw pad door dingen te combineren waardoor je best aparte afleveringen te zien krijgt, die soms zelfs best gewaagd zijn.

Zo is daar de aflevering waarbij personages uit de animatie serie Star Trek: Lower Decks tot leven worden gewekt. De aflevering opent normaal om over te gaan in een volledig geanimeerd stuk. Je zal eerst denken dat het misschien een foutje is en dat de streamingdienst SkyShowtime, waarop de serie te zien is, misschien een verkeerde aflevering ertussen heeft gezet. Dit is niet het geval en het blijkt ook echt een van de beste afleveringen van het seizoen te zijn. De beste aflevering is toch wel Under the Cloak of War, waarin Pike een Klingon overloper aan boord haalt die het beste met Starfleet voor heeft. Waar de schoen knelt is het feit dat er een aantal bemanningsleden aan boord zijn die een directe confrontatie met de Klingon hebben gehad en twijfelen over zijn oprechtheid en bedoelingen aan boord van de Enterprise. De aflevering zal eindigen met schokkende onthullingen over niet alleen de Klingons, mar ook over een aantal bemanningsleden van de Enterprise.

Toch vliegt de serie een keer volledig uit de bocht met een aflevering dat zo tenenkrommend slecht is, dat hier gerust gesproken kan worden over de aller slechtste aflevering uit de hele Star Trek geschiedenis. Natuurlijk, het is altijd te prijzen dat met gewaagde sprongen maakt om een beetje vernieuwing in een serie te brengen, maar Subspace Rhapsody is volledig kansloos. Als de Enterprise een vreemde ruimte entiteit onderzoekt en Uhura een muzikale oplossing heeft, barst het hele schip in zingen uit en krijgen we een echte musical aflevering. Dit past totaal niet in het Star Trek plaatje en juist omdat het tweede seizoen zo verschrikkelijk sterk was, zullen de meeste mensen echt aan hun hoofd krabben met de vraag waar ze in beland zijn. Het ene liedje is nog slechter dan het andere liedje, je merkt dat niet de hele cast de liedjes zelf in heeft gezongen, althans… Niet elk liedje loopt lipsynchroon. Het enige dat je zult merken is dat de cast zelf hier echt wel plezier in heeft gehad, maar voor elke echte Star Trek-fan zal dit echt een no go zijn.

Star Trek: Strange New Worlds – Seizoen 2 trapt enorm sterk af, maar kwakkelt hier en daar nog met de afleveringen. Niet elke aflevering is even sterk namelijk. Toch zakt het grote geheel nergens door een ondergrens heen, op de aflevering Subspace Rhapsody na, waar de hele cast in zang en dans uitbarst. Buiten die aflevering is de serie divers en kijkt het fijn weg. Vooral door het feit dat elke aflevering op zichzelf staat en er een flinterdunne rode draad door loopt. Zelfs als je die rode draad mist is de serie nog prima te kijken. Het is alleen wel te hopen dat de serie wel wat meer vorm zal krijgen in het derde seizoen, want hoewel seizoen 2 echt wel erg sterk is, is het wel een beetje een herhaling van zetten en zie je dat de makers wel worstelen om een echt eigen identiteit te creëren.

De serie is te zien op SkyShowtime.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️