De achtjarige Peter wordt gekweld door een mysterieus en onophoudelijk geklop vanuit de muur van zijn slaapkamer, waarvan zijn ouders volhouden dat het zijn verbeelding is. Naarmate zijn angst en de terreur toeneemt, raakt Peter ervan overtuigd dat zijn ouders een vreselijk geheim voor hem verborgen houden en verliest hij al zijn vertrouwen in hen. Met behulp van Miss Devine, de lerares van Peter, worden de duistere intenties van Peters ouders steeds duidelijker.

Regisseur Samuel Bodin is een nieuwkomer als het gaat om films, want de regisseur heeft naast een aantal series en short films niks op zijn naam staan waar we hem van zouden kennen. Waar kan je in principe dan beter mee beginnen dan in het horror genre. Hoewel het een goed genre is om bekendheid mee te vergaren, zitten daar ook flinke risico’s aan vast natuurlijk, want het gros in het horror genre is toch wel ver onder de maat en je moet goed uit de hoek komen wil je een onuitwisbare indruk gaan achterlaten. Nou is Cobweb dan ook niet een film waarbij je direct het gevoel zal hebben dat het een onvergetelijke indruk zal achterlaten, maar het uitgangspunt en de uitkomst zijn dan wel weer opmerkelijk genoeg om de film echt een eerlijke kans te bieden. Ook gezien het feit dat een film als Cobweb in Nederland een bioscooprelease krijgt, kan het nog best wel eens zijn dat deze film iets meer in zijn mars heeft als je op voorhand zou denken.

Laten we voorop stellen dat de film door alle pompoenen en de sfeer echt twee maanden te vroeg in de bioscopen komt. Hoewel de film een speelduur heeft onder de anderhalf uur, inclusief aftiteling, neemt het wel op een trage manier de tijd om op stoom te komen. Peter hoort wat geklop en een stem midden in de nacht als zijn ouders liggen te slapen. Maar is het nou echt of verbeelding? Zijn het monsters of zijn het de gedachtes van een gekweld kind. Dit is eigenlijk waar de film op leunt. Peter wordt enorm gepest op school en als hij op een dag zijn pester van de trap af duwt, wordt hij voor straf opgesloten in een kelder door zijn ouders. Dit is het moment dat de film vreemd wordt en waar je door krijgt dat er iets mis is met de ouders. De sfeer die gecreëerd wordt doet enorm denken aan de sfeer die regisseur Mike Flanagan ook in zijn films gebruikt. Het is akelig, traag en werkt op je zenuwen. Je kan dan ook echt wel stellen dat Cobweb echt psychologische horror is, iets waarbij het verhaal langzaam onder je huid zal kruipen, maar zich niet laat verleiden om uit de bocht te vliegen.

Uiteindelijk neemt de film een vreemde draai en zal je je gaan afvragen wie er nou gek is. Zijn het de ouders die volledig krankzinnig zijn? Of is het Peter die denkt een akelig familie geheim te hebben ontdekt? Wie of wat is de stem uit de muur. Het zijn allemaal van die vragen die door je hoofd heen sluimeren. De uiteindelijke ontknoping is goed gevonden en het laatste kwartier van de film wordt de film echt spannend, maar nergens vliegt de film echt uit de bocht. Het zorgt ervoor dat het geheel goed uitgewerkt wordt en met de nodige gepaste bruutheden zijn uiteindelijke ontknoping krijgt. Regisseur Bodin maakt in deze een prima debuut met een prima film waarbij hij toont het regievak goed te beheersen. Want naast de sfeer is het camerawerk ook uitstekend en hebben we gewoon een prima film gekregen.

Cobweb is een vakkundig gemaakte psychologische horrorfilm, dat de balans tussen spanning en gore goed verdeeld. Nergens vliegt de films uit de bocht en het geheel blijft constant spannend. De speelduur ligt onder de anderhalf uur en is misschien net iets aan de korte kant. Nee, een superfilm is het zeker niet, maar het is zeker wel een film die aankomend Halloween niet zou misstaan en mede daardoor is de film dan ook echt twee maanden te vroeg in de bioscoop gekomen. Het mooie aan de film is dat je je erg lang gaat afvragen of alles echt is of dat Peter psychisch niet in orde is. Hoe dan ook, wie een avondje wil griezelen in de bioscoop, zit met Cobweb wel goed.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2