Tijdens de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog stuit de afgezonderde goudzoeker en ex-commando Aatami op een grote vondst in het noorden van Finland. Wanneer de legendarische ex-soldaat zijn goud naar een verderop gelegen stad probeert te brengen, stelen overgebleven nazi’s onder leiding van een meedogenloze SS-officier zijn buit. In de strijd om zijn vondst terug te krijgen, komen er onbegrensde krachten los in Aatami. Niets is te veel.

Regisseur Jalmari Helander zou oorspronkelijk de komische sciencefictionfilm Jerry and Ms. Universe regisseren in Canada. Toen de film werd uitgesteld vanwege de Corona-pandemie, schreef hij in het najaar van 2021 vluchtig Sisu. Dat het vluchtig gedaan werd is wel af te zien aan de film, want de film slaat echt helemaal nergens op. Natuurlijk moet je dit soort Nazi killing popcorn-films niet serieus nemen en mag het ook echt wel lekker overdreven zijn, maar als films als Fast X volledig realistisch zijn vergeleken met dit soort films, dan gaat er iets flink de mist in. An sich klinkt het verhaal best interessant. De film opent ook vrij rustig als Aatami een flinke vracht goud vind en te paard met het goud vertrekt richting de grote stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Als hij onderweg een groep Nazi’s tegenkomt die naar Noorwegen onderweg zijn met een lading vrouwelijke gevangenen, is er eigenlijk weinig aan de hand.

Maar dan komt Aatami verderop nog een groepje Nazi’s tegen die erachter komen dat hij goud bij zich heeft. Een slachtpartij begint en wonder boven wonder krijgt de eerste groep die echt al kilometers verder moet rijden onder het geraas van tanks, legervoertuigen en motoren, door het afgaan van een wapen door dat er iets niet in de haak is en ze keren terug naar de plek des onheil. Ok, laten we dit de film vergeven, hoewel het natuurlijk vrij onwaarschijnlijk is, maar het blijft film natuurlijk. Aatami overleeft op zijn paard een mijnenveld, waarbij zijn paard dan weer wel aan stukken geblazen wordt door een mijn. Uiteindelijk begint hij met mijnen te gooien op de soldaten en weet hij met een deksel als Captain America de kogels van een kleine 20 soldaten te weren en er nog leven uit te komen. Dingen die we natuurlijk wel vaker zien in overdreven actiefilms en waar we nog van smullen. Maar als Aatami onder water minuten lang kan blijven en zuurstof kan genereren van de doorgesneden kelen van soldaten die hij onderwater de keel afsnijd, begint het geheel toch wel een beetje extreem ongeloofwaardig te worden.

Als je dan denkt dat je er bent, nou vergeet het maar, want Aatami lijkt echt onsterfelijk. Hij wordt in de brand gestoken, wordt opgehangen, daarna krijgt hij nog een ijzeren staaf in zijn zij waardoor een gapende wond ontstaat, die hij vrolijk met wat roestige krammen dicht maakt en ontsmet met diesel of benzine dat hij in een jerrycan vind, stort neer in een vliegtuigcrash waarbij er helemaal niets van het toestel overblijft. Maar Aatami leeft gewoon nog. Maar ook het taalgebruik in de film raakt kant noch wal. Waarom praten de Finnen de Finse taal en spreken de Duitse soldaten zelfs onderling Engels met een Duits accent. Maak dan gewoon de hele film Engelstalig of laat de Duitsers gewoon de Duitse taal spreken. Het einde van de film gaat helemaal over de top en maakt het nog ongeloofwaardiger dan dat de film al was. Dat dit soort films de bioscoop weten te bereiken is echt heel erg bijzonder, want dit is echt gewoon zonde van je tijd.

Sisu slaat echt helemaal nergens op. Cinematografisch is de film nog best wel goed, maar de rest is gewoon slecht. Het verhaal is zo verschrikkelijk ongeloofwaardig, dat zelfs een Nazi killing popcornfestijn hier echt last van heeft. Ja er zit veel actie in en vooral veel expliciet bloedvergieten, waaraan je af kan zien dat het gewoon is gedaan om te kunnen shockeren. Wat ook nog eens irritant is, is het feit dat de Finnen echt Fins spreken en de Duitse soldaten Engels met een Duits accent. Zelfs al zou je je verschuilen achter popcornvermaak en de cliché zin “het is maar een film” is Sisu echt gewoon te slecht voor woorden en zou zelfs een 2-jarig kind dit nog niet geloven. Er zal vast een publiek voor te vinden zijn die het niet met mij eens zijn, dat kan allemaal, maar hoewel dit soort films zeker wel mijn ding zijn, is dit net een brug te ver. Een klein beetje geloofwaardigheid mag best in een film, het hoeft echt niet aan realisme te grenzen, maar dit is gewoon niet om aan te zien.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️