Aan het begin van de 20ste eeuw maakte de vondst van olie de indianen van de Osage Nation plotseling een van de rijkste volken ter wereld. Hun rijkdom trok onmiddellijk witte profiteurs aan, die door manipulatie, afpersing en diefstal de Osage zo veel mogelijk geld afhandig maakten en ze daarna vermoordden. Killers of the Flower Moon is een meeslepende misdaadsaga waarin echte liefde het pad kruist van laaghartig verraad, gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat wordt verteld aan de hand van de onwaarschijnlijke romance tussen Ernest Burkhart en Mollie Kyle.

Als Martin Scorsese met een film komt weet je meteen dat het gewoon goed moet worden. Zeker als de cast ook nog eens met namen als Leonardo DiCaprio, Robert de Niro, Brendan Fraser en ga zo maar door op de castinglijst prijken. De namen zijn overigens geen vreemde namen in Scorsese films. Zo speelde DiCaprio natuurlijk al eerder mee in The Wolf of Wall Street en De Niro bijvoorbeeld in The Irishman. Ditmaal neemt Scorsese wel flink de tijd om zijn verhaal te vertellen, want de film duurt maar liefst bijna een dikke drieënhalf uur, dus je moet de film wel even goed inplannen als je hem in de bioscoop wil gaan bezoeken en je moet ook beschikken over een goed stuk zitvlees. Overigens duurde The Irishman van Scorsese ook al een kleine drieënhalf uur, dus het blijkt een beetje een gewoonte te worden voor de eigenzinnige regisseur. Overigens is dit niet de eerste film die gaat over de Osage moorden, zo was daar in 1926 al de film Tragedies of the Osage Hills en latere films zoals The FBI Story (1959) brachten de moorden eveneens in beeld.

Uiteraard kan je dit soort klussen wel aan Scorsese overlaten. Het verhaal gaat over een gruwelijk stukje uit de Amerikaanse geschiedenis, waar de Osage-stam begin vorige eeuw verdreven werd door de blanke kolonisten en in het noorden van Oklahoma het rijkste volk op aarde wist te worden doordat ze olie vonden in de grond waar de stam woonde. Als de hebberige blanke kolonisten zien dit met grote jaloezie aan en doen er alles aan om hun handen op het geld van de Osage-stam te kunnen leggen. De ogenschijnlijk sympathieke William Hale, die men ook King noemt, staat aan het roer om de snode plannetjes te smeden. De rol van William Hale wordt gespeeld door Robert de Niro en gezegd moet worden dat het echt al heel lang geleden is dat we de Niro zo verschrikkelijk goed hebben zien spelen in een film. Als zijn neefje Ernest Burkhart, gespeeld door Leonardo DiCaprio, in beeld komt en een poosje de steenrijke Mollie van de Osage-stam rondrijd, lijkt het in eerste instantie dat de twee smoorverliefd op elkaar worden, maar ondertussen worden snode plannen gesmeed. Het eerste uur lijkt dan ook meer op een liefdesverhaal, waarin de boel uitgediept wordt en er eigenlijk weinig gebeurd. Toch kom je er al snel achter dat Ernest een echte smeerpijp blijkt te zijn, die zijn handen niet omdraait om de graven van de vermoorde Osage-stam leeg te roven, berovingen op de levende doet en uiteindelijk de opdrachten geeft uit naam van William Hale, om mensen uit de weg te ruimen.

Het tweede bedrijf gaat dieper in op de misdaden die er gepleegd worden en de vergiftiging van Mollie, die aan diabetes leidt en bij haar insuline langzaam maar zeker aftakelt en de dood in de ogen kijkt. De moorden die gepleegd worden zijn echt zoals Scorsese dat alleen maar in beeld kan brengen, ruw, verontrustend en realistisch. Toch kan er geconcludeerd worden dat de film met zijn monsterlijke lengte van drie uur en zesentwintig minuten echt veel te lang duurt. Als de film een kleine drie kwartier tot een uur ingekort had geweest had de film toegankelijker geweest en zijn doel ook echt wel bereikt. Nu moet je je soms echt door de film heen worstelen, waarbij je ook nog eens goed moet opletten om de draad niet kwijt te raken. Het derde bedrijf van de film is de meest interessante. Wanneer de FBI lucht krijgt van de zaakjes en poolshoogte komt nemen. Dit onder leiding van agent Tom White een schitterende rol die door Jesse Plemons wordt gespeeld. Uiteindelijk komt het tot een rechtszaak en, nou ja, de rest moet je zelf maar kijken. Het einde is echt verrassend en zal je ook met een vreemde blik ontvangen, niet de ontknoping an sich, maar wel hoe het verteld wordt en naar het scherm vertaald wordt.

Killers of the Flower Moon wordt gedomineerd door grootmeesters Robert de Niro en Leonardo DiCaprio. Toch weten ook zij niet te voorkomen dat de film met zijn monsterlijke drie uur en zesentwintig minuten soms echt een taaie langdradige zit wordt. Het blijkt dan ook echt een ware testcase voor je zitvlees. Slecht wordt het absoluut niet, maar soms is het gewoon lastig je aandacht erbij te houden. Hoe dan ook, Scorsese stelt bijna nooit teleur en dat doet hij hier ook absoluut niet. Het is een gruwelijk stukje Amerikaanse geschiedenis over hebberigheid, list en bedrog. Verwacht geen actiefilm of een vlotte film, nee, Killers of the Flower Moon is een sluimerend project, dat misschien niet van de actie overloopt, maar langzaam naar een climax toewerkt zoals eigenlijk alleen Scorsese dit kan. Dat de film naar Oscars gaat meedingen lijkt wel een zekerheid te zijn, maar met Oppenheimer en het aankomende Napoleon in zijn kielzog wordt het een ware strijd der titanen. Hoe dan ook zal Killers of the Flower Moon hoe dan ook een van de beste films van 2023 zijn, en zeker in de top 5 belanden, maar het zal gelijk ook geen film worden die ik snel voor een tweede keer zal kijken. Daar is de film toch net iets te taai voor.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️