Tijdens de Franse Revolutie stijgt Napoleon Bonaparte snel in de militaire gelederen. Als generaal grijpt hij in 1799 via een staatsgreep de macht en kroont zich tot leider. Hij besluit oorlog te voeren tegen Europese naties en breidt zijn rijk uit. Ondertussen tracht hij ook indruk te maken op zijn overspelige vrouw Joséphine, met wie hij een wispelturige relatie heeft. Als blijkt dat Joséphine hem geen troonopvolger kan schenken, is een scheiding tussen hem en de liefde van zijn leven niet meer te voorkomen.

Na het gigantisch floppen van de film Waterloo in 1970, durfde Stanley Kubrick het niet meer aan om verder te gaan met zijn levensproject Napoleon, waar hij al in vergevorderde status was. Daarna verschenen er eigenlijk weinig tot geen films meer over de Franse dictator. Zo maakte Kubrick nog wel de film Barry Lyndon in 1975, dat zich ook tijdens de Franse revolutie afspeelde, maar dit bleek echt een extreem saai werkje te zijn. Nu is daar Ridley Scott, de man die ons in 2000 de klassieker Gladiator al bracht, toevallig ook met Joaquin Phoenix als Caesar Commodus, die het Romeinse volk in zijn greep hield met zijn dictatuur. Na de release van de trailer denk ik dat de meeste mensen met de volledig verkeerde verwachting naar deze film gaan. Verwacht geen Gladiator achtige film over Napoleon, want hoewel deze film absoluut een aantal groteske scenes kent als het om veldslagen gaat, concentreert de film zich meer op de mens Napoleon Bonaparte en zijn relatie met Joséphine. De jaloerse Napoleon keert zelfs van een missie naar Egypte terug naar Frankrijk als hij hoort dat Joséphine het bed deelt met een ander tijdens zijn afwezigheid.

Dat de film historisch niet helemaal klopt is nu onderhand wel bekend. De verhalen over dat Napoleon niet eens aanwezig was bij de onthoofding van Marie Antoinette en dat soort dingen weten we zo onderhand wel. Het is ook niet zo heel erg boeiend eerlijk gezegd, het blijft een film en daarnaast ben ik ook weer niet zo bekend met alles van Napoleon dat het mij echt kan storen. Het is een film geregisseerd door een Brit, de film is Engels gesproken en daarnaast wordt de rol van Napoleon door een Amerikaan gespeeld, dus we kunnen de accuraatheid wel even wat ruimer nemen en opvatten. Ik las zelfs ergens kritieken over dat de aambeien van Napoleon niet in de film verwerkt waren, tja… Het is maar wat je wil zien en verwacht van een dergelijke bockbuster natuurlijk. Hoe dan ook is de film een prima film geworden. Joaquin Phoenix weet als geen ander de rol eigen te maken en weet de jaloersheid, de boosheid en vooral de krankzinnigheid op een manier naar het scherm te vertalen zoals alleen hij dat kan. Mensen zullen de relatie perikelen tussen Napoleon en Joséphine misschien afdoen als saai, maar dit is het niet. Het is juist boeiend om te zien hoe de twee uit elkaar moesten gaan voor Frankrijk, zodat de nazaten van Napoleon het keizerrijk konden overnemen, iets dat natuurlijk niet gelukt is gelukkig.

De enige kritieken die ik kan bedenken is dat Scott teveel wilde stoppen in tweeënhalf uur. Er is natuurlijk zo verschrikkelijk veel gebeurd tijdens het leven van Napoleon dat het gewoon niet te doen is om in zo’n kort tijdsbestek te stoppen. Het zirgt ervoor dat veel te gehaast voorbij komt en dat je van de ene scène zo een paar jaar verder bent in de andere scène, waarbij je soms een beetje het overzicht kwijt raakt en je afvraagt hoe je in bepaalde situaties bent beland. Gelukkig hebben Scott en AppleTV+ al aangekondigd dat er een vier uur durende directors cut zal verschijnen op streamingdienst AppleTV+. Dit zal de film waarschijnlijk veel eer aan doen en nog beter maken dan de film nu al is. Natuurlijk is het logisch dat er voor een bioscooprelease wordt gekozen om een film uit te brengen die onder de drie uur ligt om mensen niet af te schrikken. Aan de andere kant durfde ze dit ook aan met Killers of the Flower Moon die maar liefst 3 uur en 26 minuten aantikte en het publiek kwam er ook voor naar de bioscoop toe, dus waarom Scott en AppleTV+ dit niet aandurfde is een raadsel. Waar ik vaak nogal kritiek heb over dat films te lang duren, is dat bij Napoleon net omgekeerd en had ik graag de 4 uur durende Directors Cut willen zien in de bioscoop.

Napoleon is misschien niet heel erg historisch accuraat, maar mensen moeten niet zo zeuren en net doen alsof ze plots alles weten van de geschiedenis van de Franse Revolutie of de tijd die daarna kwam met Napoleon. Het blijft een film natuurlijk en in grote lijnen kloppen de dingen echt wel. Gladiator klopt ook voor geen meter en mensen beschouwen dat ook als een meesterwerk, dus wat dat betreft doe ik dat als bijdehand gebrabbel af. Wat je de film hoogstens kan kwalijk nemen is dat het een te korte speelduur heeft, waarbij veel te gehaast wordt uitgelicht en je de draad kwijt kan raken doordat je in sommige scènes in een seconden zo jaren verder bent, zonder dat er ook maar iets wordt uitgelegd. Voor de rest is het verhaal erg interessant en zijn de veldslagen groots uitgewerkt, iets dat je ondertussen wel gewend bent van regisseur Ridley Scott. Het camerawerk is fantastisch gedaan en erg mooi en misschien had de film nog beter geweest als alles in de Franse taal gesproken had geweest, maar goed dat heb je nou eenmaal met grote Hollywood producties natuurlijk. Napoleon is gewoon een erg sterke en goede film geworden, waarbij je je verwachting gewoon moet bijstellen en er geen met actie doordrenkt spektakel zoals Gladiator van moet verwachten.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️