Brian Godlock is uit op revanche nadat zijn zoontje vlak voor kerst per ongeluk werd gedood in een gevecht tussen twee bendes. Herstellende van een wond waardoor hij niet meer kan praten, maakt de man van wraak zijn levensmissie. Hij neemt vechtlessen en zet alles op alles om fysiek klaar te zijn voor een man tot man confrontatie met de moordenaar.

Het is alweer 20 jaar geleden sinds we een film van regisseur John Woo mochten aanschouwen. In 2003 leverde de regisseur de film Paycheck af en daarna werd het stil rond Woo in Hollywood. Nu is daar de kerst actiefilm Silent Night, met Joel Kinnaman in de hoofdrol. Eerder dit jaar zagen we Kinnaman nog in het zeer vermakelijke Symphaty for the Devil, maar de meeste zullen hem toch kennen uit films als Suicide Squad en de remake van Robocop. Daarnaast doen kerst actiefilms het doorgaans prima, kijk maar eens naar bijvoorbeeld Lethal Weapon en natuurlijk de meest beroemde Die Hard. Nou wordt op voorhand natuurlijk geen Die Hard verwacht, maar wie het werk van Woo een beetje kent moet weten dat het toch wel iets kan worden waar men naar uit kan kijken. De film begint meteen met een interessante opening, waarbij Kinnaman met een kersttrui aan op de vlucht is geslagen voor een ‘gang’ die schietend achter elkaar aanzitten. Maar dan wordt Kinnaman neergeschoten waarbij hij getroffen wordt in zijn keel en de leider van de bende ontsnapt en overal mee lijkt weg te komen.

En dan is het een poosje klaar met de actie en wordt je getrakteerd op een drama film over een man die rouwt om het verlies van zijn kind en boos op de hele wereld is. Ter nauwer nood overleefde Brian Godlock de aanslag, maar het heeft ervoor gezorgd dat hij niet meer kan praten. Dit duurt bijna een uur en op een speelduur van een uur en drie kwartier is dat veel te lang. De film neemt veel te lang de tijd om de gekwelde geest van Brian te doorgronden en hierdoor neemt de film zichzelf echt veel te serieus. Het is een uur janken, drinken, flashbacks naar zoontje lief en ga zo maar door. Als Brian eindelijk het licht ziet en zijn wraakgevoelens omhoog komen, gaat hij een paar maanden lang trainen. Hij neemt schietlessen, leert zichzelf autorijden in hoge snelheid aan en pompt zijn lichaam op in zijn oude garage. Dit zijn van die standaard clichématige dingen die dit soort films rijk zijn en natuurlijk is dat niet erg en moet je opbouwen, maar om daar meer dan de helft van de film voor in beslag te nemen is een beetje overdreven.

Als kerstavond eindelijk aanbreekt en Brian zijn wraak gaat nemen op de bende, moeten natuurlijk alle remmen los en moet dat het dodelijk saaie eerste uur goed gaan maken. Dit deel is dan weer het andere uiterste. Schietend en vechtend door de straten heen kan Brian blijkbaar met een paar maanden zelftraining, het opnemen midden in gangland tegen een leger bendeleden die volledig gewapend zijn met een arsenaal waar je u tegen zegt. Nee, Brian komt niet uit het leger of uit een geheime dienst, de doodgewone huisvader wordt plots zo door haat gedreven dat hij net zo gevaarlijk wordt als Rambo. Goed, laten we dat voor lief nemen, dan nog is wat je te zien krijgt echt belachelijk. De bende leden lijken ook superhelden krachten te hebben, want zelfs al wordt je een paar keer van dichtbij in je donder geschoten en wordt het lege wapen in je nek gestoken, lijkt dat geen reden om je te laten stoppen. Brian neemt daarnaast ook de meest zwakzinnige beslissingen, waardoor je je helemaal gaat irriteren aan de film. Als alles achter de rug is, wordt er weer een pak drama uit de kast getrokken om de film zo dramatisch mogelijk te laten eindigen.

Silent Night lijkt op het eerste gezicht een toffe actiefilm te worden van niemand minder dan John Woo. Maar de film wordt een dramatisch lange jankrit dat zo traag als dikke stront verloopt. Als de actie dan eindelijk begint, is dit zo belachelijk en ongeloofwaardig dat je je echt gaat ergeren. Natuurlijk mag een film volledig over de top gaan, maar hou het een klein beetje geloofwaardig. Een huisvader die zich in een paar maanden helemaal zelf traint tot een pure vechtmachine en een hele bende in zijn eentje kan uitschakelen is natuurlijk belachelijk. Voor de rest zien we aan bepaalde shots echt de oude John Woo stijl waar de liefhebber zo van houd, maar dit red de film zeker niet. Een trip naar de bioscoop is de film zeker niet waard. Misschien als de film op televisie komt is het nog een poging waard, maar zelfs dan eigenlijk nog is er een hele rits films op te noemen die als alternatief gekeken kunnen worden.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️