Op persoonlijk vlak is de man van nature gespannen en onderhoudt hij een complexe band met zijn dominante moeder. Zijn vader heeft hij nooit gekend. Wanneer zijn moeder komt te overlijden, reist hij naar het ouderlijke huis terug waar hij in aanraking komt met het bovennatuurlijke en moet de zachtaardige maar paranoïde Beau zijn grootste angsten onder ogen komen wanneer hij aan een epische, Kafkaëske tocht begint om de begrafenis bij te kunnen wonen.

In 2011 kwam regisseur Ari Aster met de 7 minuten durende korte film Beau, dat het verhaal verteld over Beau die van middelbare leeftijd is en onderweg naar zijn moeder is, waarbij de sleutels uit zijn voordeur worden gestolen. Het script werd verder uitgewerkt en ging onder de naam Disappointment Blvd. door, hoewel er al vast stond dat dat niet de naam van de film zou worden. Het was bedoeld als debuutfilm van Aster, alleen liep alles een beetje anders. In 2018 maakte Aster dan eindelijk zijn regiedebuut met Hereditary, een film die succesvol werd ontvangen. Daarna kwam hij met Midsommar, een bizarre film over een sekte in Zweden waar de zon nooit onder gaat. Wie dacht met deze twee films het meest vreemde werk van Aster te kennen komt bedrogen uit, want Beau is Afraid is met recht een van de meest rare en bizarre films van misschien wel de afgelopen 20 jaar en met raar wordt ook echt raar bedoeld.

Aster schotelt de kijker een 3 uur durende nachtmerrie voor. De film toont een vreemd verhaal in een surrealistische setting, zo’n nachtmerrie die iedereen wel eens heeft gehad, waarbij je gedesillusioneerd wakker wordt en echt bijna de hele dag nodig hebt om er van bij te komen. De film begint met Beau, een man die bij zijn therapeut loop omdat hij een lastige jeugd met zijn moeder heeft gehad. Beau zou hierna bij zijn moeder op bezoek gaan, maar op de nacht voor zijn vlucht krijgt hij telkens biefjes onder zijn deur door geschoven van een van de buren dat zijn muziek te hard staat, terwijl Beau ligt te slapen en het doodstil is. De volgende ochtend verslaapt Beau zich en als hij op het punt staat om weg te gaan, beseft hij dat hij iets is vergeten en Beau loopt naar binnen, waarna de sleutels uit zijn deur gestolen worden. Plots krijgt hij een telefoontje dat zijn moeder is overleden en dan begint een serie van de meest krankzinnige gebeurtenissen. Als Beau wordt aangereden en neergestoken wordt op straat, komt hij bij een gezin terecht die de kamer van hun dochter aan Beau geven, iets dat niet door de dochter wordt geaccepteerd, waarbij een ondenkbare situatie ontstaat.

Laten we voorop stellen, Beau is Afraid is absoluut niet geschikt voor een mainstream publiek. Dit zal er waarschijnlijk dan ook toe leiden dat de film bezocht wordt door een selectief publiek en dat er vaak door verkeerde inschatting van mensen de film vroegtijdig afgezet zal worden. Dit komt omdat het verhaal vrij ontoegankelijk is, je moet echt goed moet opletten, maar misschien nog meer door de traagheid van het 3 uur durende epos. Maar de film kent ook echt veel cinematografische schoonheid, vooral het gedeelte waarin Beau terechtkomt bij een rondreizende toneelvereniging, die in een verlaten donker bos een toneelstuk uitvoeren. Als Beau in het toneelstuk terecht komt wordt er veel duidelijk, maar komen er ook weer vragen naar boven. Dit is echt visuele pracht en het is moeilijk om je ogen van het scherm af te halen op dat moment. Het derde bedrijf is het meest krankzinnige stuk uit de film en de aftiteling is op een dusdanige manier gedaan dat het uitstraalt wat je op dat moment voelt als de aftiteling over je scherm begint te rollen. Het gevoel van waar in vredesnaam heb je naar zitten kijken. Het zorgt er in ieder geval voor dat de film nog lang in je hoofd zal na sijpelen.

Helaas is er naast de film zelf geen enkel spoor van bonusmateriaal te vinden op de Blu-ray.

Beau is Afraid is echt een van de meest rare film ervaringen van de laatste tijd die je zal meemaken. De film is een drie uur durende nachtmerrie waaraan geen ontsnappen mogelijk is. Door de rare structuur en de bizarre belevenissen van Beau zal deze film niet geschikt zijn voor een breed publiek en wie denkt dat Ari Aster-films Hereditary en Midsommar vreemd waren, Beau is Afraid walst daar met gemak overheen. Wat nou eigenlijk van de film precies te vinden is lastig te zeggen, maar dat dit een ruime voldoende is, dat staat wel vast. De film vergt veel denkwerk en door de traagheid, waar Aster wel om bekend staat zal veel publiek het einde van de film waarschijnlijk niet halen. Misschien had de film een kleine drie kwartier korter mogen zijn om een beetje vaart in de film te brengen, aan de andere kant is dat misschien ook wel waar de kracht van de film precies ligt. Als je de film gaat kijken verwacht niets vergelijkbaars met het eerdere werk van Aster.

De film is te nu te koop in de winkel op Blu-ray.

Met dank aan The Searchers in samenwerking met Remain In Light voor het recensie-exemplaar.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️