Een vlucht van de Uruguayaanse Luchtmacht met registratienummer 571 stijgt op 12 oktober 1972 op van de internationale luchthaven van Carrasco. Aan boord zijn 5 bemanningsleden en 40 leden van rugbyclub Old Christians van het Stella Maris College uit Montevideo, onderweg voor een wedstrijd in de Chileense hoofdstad Santiago. In de mist crashen ze op een naamloze bergpiek in het Andesgebergte. Van de 45 inzittenden sterven 12 direct bij de crash of kort daarna; vijf anderen stierven bij het aanbreken van de volgende morgen en nog een stierf aan haar verwondingen op de achtste dag. De overgebleven 27 personen staan er alleen voor in een zeer afgelegen gebied in de ijskoude bergomgeving. In de barre omstandigheden moeten de overgebleven personen de meest extreme maatregelen nemen om in leven te blijven, zelfs al lijkt de situatie uitzichtloos.

In 1993 kregen we al te maken met de film Alive, die het zelfde waargebeurde verhaal naar het grote witte doek vertaalde. Een indrukwekkende film met Ethan Hawke in een van de hoofdrollen. Best opzienbarend dat er een volledig Amerikaanse cast werd gekozen en dat de film geheel Engels gesproken was. Nu is daar het Spaanse antwoord op Alive, waarbij regisseur J.A Boyona een geheel Spaanstalige productie aan de man bracht, waarbij zelfs een aantal overlevenden van de echte crash een cameorol in de film kregen. Boyona wist in 2012 al indruk te maken met de film The Impossible dat het verhaal vertelde van de tsunami die in 2004 de halve kust van Zuid-Oost Azië wegspoelde en waarbij 230.000 doden waren te betreuren. Het betreft hier overigens geen remake van de film Alive uit ’93, want die film was gebaseerd op het boek van Piers Paul Read uit 1974 genaamd Alive: The Story of the Andes Survivors. Deze film is gebaseerd op het gelijknamige boek uit 2009 geschreven door Pablo Vierci.

Anders dan in Alive krijgen we in deze film een kleine introductie van de mensen die aan boord van het vliegtuig zaten, dit zorgt er natuurlijk redelijk voor dat je meer een band krijgt met de karakters uit de film. Uiteindelijk stort het vliegtuig neer in het Andesgebergte en al snel wordt duidelijk dat er veel slachtoffers zijn gevallen en dat er nog meer slachtoffers zullen vallen als de nacht aanbreekt, waarbij het kwik zakt naar erbarmelijk koude tempraturen. Dit stuk geeft een beklemmend en vooral uitzichtloze situatie weer, maar de overlevenden op dat moment houden nog hoop op redding. Als de reddingstocht gestaakt wordt en de overlevenden dit te horen krijgen via een dan nog werkende radio, zakt de moed in hun schoenen, zeker als voedsel en drinken schaars wordt. Als ook dit begint op te raken en er ook nog gewonden aanwezig zijn, moet er gegeten worden. Maar in het troosteloze afgelegen gebied in het hart van het Andesgebergte is er buiten de sneeuw die daar ligt niets te eten. En dan kan je natuurlijk twee dingen doen en dat is van de honger omkomen of uiteindelijk overgaan op kannibalisme en het vlees van de lijken opeten.

De tweede helft concentreert zich meer op het zoeken naar de staart van het vliegtuig om te kijken of er daar nog voedsel te vinden is, of misschien wel een batterij om de kapot geslagen radio die ze in hun bezit hebben te kunnen maken. Een kleine groep meld zich aan als vrijwilliger om de barre zoektocht naar de staart van het vliegtuig te vinden. Je kan goed merken dat de makers van deze film een zo realistisch mogelijk beeld wilden scheppen, want de tocht is beklemmend en goed in beeld gebracht. Je begint het af en toe zelf koud te krijgen van de beelden die je te zien krijgt en dat is best knap te noemen. Dit is te danken aan de locaties waar de film opgenomen werd, waarbij delen zelfs opgenomen zijn geweest op de daadwerkelijke crash locatie. De cast kan ook erg inleven en leveren een indrukwekkende acteerprestatie af, mede doordat ze natuurlijk contact hebben gehad met de echte slachtoffers of de nabestaande van de slachtoffers en dat is de film af te zien. De uiteindelijke ontknoping is natuurlijk bekend en doet er ook niet zo heel erg toe, maar is wel erg mooi in beeld gebracht hoe de overgebleven slachtoffers uiteindelijk gered zijn.

La sociedad de la nieve kreeg de internationale naam Society of Snow mee en is op 4 januari gereleased op Netflix. Als je een Netflix account hebt is het aan te raden de film te gaan bekijken, hoewel het echt aan de andere kant enorm zonde is geweest dat deze indrukwekkende film geen grote bioscooprelease heeft gehad. Dit zou op het grote witte doek voor een groot publiek toch net iets meer indruk hebben gemaakt, dan dat het op je thuisscherm zal doen. Hoe dan ook toont de film een opmerkelijk verhaal over overleven en wilskracht, terwijl de situatie uitzichtloos lijkt. De locaties zijn mooi om te zien en het is best bijzonder dat de film ook delen is opgenomen op de daadwerkelijke crash locatie, met dat in het achterhoofd geeft dat toch wel een extra speciale touch mee. Voor mensen die de Spaanse taal niet machtig zijn of gewoon daar niets mee hebben (ja, die heb je ook) is de film ook in het Engels nagesynchroniseerd te kijken, dat is de rede ook dat de trailers op Netflix in het Engels worden getoont. Hoe dan ook, laat dat je niet tegenhouden, want La sociedad de la nieve is een prachtige film geworden.

De film is te kijken op Netflix.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️