Sinds zijn zwangere vrouw twaalf jaar geleden omkwam bij een aardbeving in Haïti, moet Victor Fielding hun dochter Angela in zijn eentje zien groot te brengen. Maar als Angela en haar vriendinnetje Katherine in het bos vermist raken en pas na drie dagen weer opduiken zonder dat ze enig idee hebben wat er met hen gebeurd is, leidt dat tot een reeks gebeurtenissen die de wanhopige Victor ertoe dwingen om de confrontatie aan te gaan met het kwaad in zijn meest angstaanjagende gedaante. Daarom zoekt hij zijn toevlucht tot de enige nog levende persoon die ooit iets dergelijks heeft meegemaakt: Chris MacNeil.

In 2018 blies regisseur David Gordon Green de Halloween-reeks al nieuw leven in. De trilogie werd gemengd ontvangen door publiek en critici, maar uiteindelijk was de trilogie best aardig te doen. Nu, 50 jaar na The Exorcist, wil David Gordon Green hetzelfde kunstje flikken door ook hier weer een trilogie van te maken, waar The Exorcist: Believer de opening is geworden en in 2025 The Exorcist: Deceiver al in de pre-productie is gegaan. Gordon flikt ook in deze film het kunstje dat mensen uit de originele cast weer terug keren in de film, net als in de Halloween films van een paar jaar geleden. Zo keert dit keer Chris MacNeil terug en die rol wordt na 50 jaar weer gespeeld door Ellen Burstyn, die de rol eigenlijk niet meer wilde spelen en hem in eerste instantie ook afwees. Maar toen de maker met een nog grotere zak met geld naar Burstyn toe kwamen, zwichtte ze toch en kon haar naam aan de cast worden toegevoegd.

Wat volgt is een film dat echt een hele saaie lange rit is geworden en niet eens in de buurt van het 50 jaar oude origineel weet te komen. Sterker nog, op The Exorcist II: The Heretic uit 1977 na, is dit echt het slechtste dat de hele Exorcist francise naar voren heeft weten te brengen. De film opent met het uitdiepen van de karakters Victor en zijn dochter Angela. Dit neemt echt een groot deel van de film in beslag. Als uiteindelijk de meiden verdwijnen in het bos, nadat ze daar geesten aan het oproepen zijn geslagen (lekker cliché weer), vertonen de meiden nogal vreemd gedrag. Na bijna een uur en tien minuten in de film te zitten gebeurd er eindelijk eens iets, maar we kunnen nou niet echt stellen dat het eng of wat dan ook was. Waar het origineel nog echt weet te choqueren en bij tijd en wijlen echt eng wist te worden, lijkt het hier wel alsof je in een gekuisde versie terecht bent gekomen, waarbij elk cliché uit de kast getrokken wordt. Waar is het kerkelijke gebleven? Is er geen toestemming meer nodig van de kerk om een duiveluitdrijving te doen? En beter nog, kan iedereen uit elke hoek van de wereld deze uitdrijving doen, waarbij zelfs de ouders daaraan meehelpen?

Wat volgt is echt gewoon niet best. Uit het niets komt plots Chris Macneil weer opduiken, die geen contact meer heeft met haar dochter Regan, omdat ze boos is over het boek dat Chris heeft uitgebracht. Plots staat Macneil ineens in de kamer van een van de bezeten meisjes een soort uitdrijving te doen, kortom het is echt bij het belachelijke af. Want waarom doet Chris dat? Ja, ze heeft geloven en uitdrijvingen bestudeerd, maar ze is niet door de kerk aangewezen en daarnaast is Chris niet eens bij de uitdrijving van Regan geweest, ze heeft alleen gezien hoe haar dochter bezeten was. Afijn, dan komt natuurlijk de uitdrijving van de twee meiden, maar waar is de demon? Natuurlijk, ook in het origineel werd de naam van de demon niet bekend, maar je zag wel telkens die enge kop van Pazuzu (in The Exorcist II werd die naam pas bekend) en dat joeg menig kijker toch wel de stuipen op het lijf. Nou ja, de rest is gewoon erg zwak en doet nou niet echt bepaald verlangen naar het aangekondigde vervolg dat on in 2025 te wachten staat.

De film bevat uiteraard de 4K UHD Blu-ray en zoals vaak gebeurd de normale Blu-ray van de film. Ook is het nodige bonus materiaal te bespeuren op de Blu-ray die je de nodige achtergrond informatie zullen verschaffen over de film.

• Making a Believer (8:45 minuten): Een aantal onderwerpen komen aan bod, waaronder: Jason Blum en David Gordon Green bespreken hoe deze film enkele aanwijzingen uit de eerste film overneemt en zijn eigen richting inslaat; Leslie Odom, Jr. bespreekt dat hij fan is van de originele film en zijn enthousiasme voor deze nieuwe film. hoofdstuk, en Ellen Burstyn bespreekt hoe haar karakter is veranderd in de 50 jaar sinds de eerste film.
• Linda and Ellen Reunited (4:32 minuten): Jason Blum, David Gordon Green, Linda Blair en Ellen Burstyn bespreken hier een onderwerp dat voor de kijkers niet zal worden bedorven.
• Stages of Possession (6:03 minuten): De belangrijkste deelnemer hier is Christopher Nelson, die de drie niveaus van make-up voor de twee vrouwelijke hoofdrolspelers bespreekt, de belangrijkste verschillen tussen de twee en hoe deze het groeiende kwaad in hen weerspiegelen.
• The Opening (6:18 minuten): David Gordon Green en redacteur Timothy Alverson bespreken de creatie van de openingsmomenten van de film in Haïti en hun wens om elementen uit The Exorcist (1973) na te bootsen.
• Editing and Exorcism (4:34 minuten): Editor Timothy Alverson begeleidt ons bij het werken met karakterselectie, vals spelen met geluid en het werken met David Gordon Green en zijn stijl van fotograferen.
• Mattes of Faith (4:24 minuten): Regisseur David Gordon Green bespreekt zijn onderzoek naar bezetenheid en exorcisme.
• Feature Commentary: Audio commentaar van cast en crew.

The Exorcist: Believer is op The Exorcist II: The Heretic uit 1977 na echt de slechtste en vooral saaiste film uit de franchise geworden. Je ziet dat de makers echt willen teren op nostalgische gevoelens bij de kijker door Chris Macneil terug te laten keren in deze film. Maar nergens wordt de film spanend of goed. Het eerste uur heb je meer het gevoel dat je naar een verdwijning drama zit te kijken. Daarna moet de film in de voetsporen gaan treden door extreem eng te worden, maar dit lukt echt van geen kant. Het verhaal raakt echt kant noch wal, want de uitwerking slaat echt helemaal nergens op. De kerk blijft echt buiten schot en het blijkt dat iedereen zomaar uitdrijvingen kan doen en dat ouders daar aan mee kunnen werken. Het is misschien niet de minste film uit de gehele Exorcist-reeks, dat blijft altijd nog het tweede deel, maar The Exorcist: Believer bekleed zeker een tweede plek en dan wordt het maar hopen dat de aangekondigde vervolgen beter gaan worden.

Met dank aan Met dank aan Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM voor het recensie-exemplaar.

De film is nu te koop in de winkels.

Waardering: ⭐️⭐️