Mike is een bewaker met persoonlijke problemen die aan zijn nieuwe baan begint bij Freddy Fazbear’s Pizza, nadat hij een vader is aangevlogen bij zijn vorige baan. Eigenlijk wil Mike deze nachtbaan niet hebben, maar heeft deze wel nodig om voor zijn zusje te kunnen zorgen. Tijdens zijn eerste nachtdienst komt hij erachter dat de nacht doorkomen bij Freddy’s nog niet zo eenvoudig is. Hij heeft de verdwijning van zijn broertje nooit helemaal kunnen verwerken en krijgt constante dromen hierover tijdens zijn diensten. Als blijkt dat de mechanische dieren in het verlaten pand aan het moorden slaan, is het voor Mike zaak om er zo snel mogelijk achter te komen wat er gaande is in Freddy Fazbear’s Pizza.
Op 8 augustus 2014 kwam de horrorgame Five Nights at Freddy’s op vele game platforms uit en kende een groot succes. Het spel ging over een verlaten Pizzeria dat zijn naam had te danken aan de animatronic mascotte van het bedrijf genaamd Freddy Fazbear. Samen met Bonnie, Chica en Foxy joeg hij de gamers de stuipen op het lijf. Nu, negen jaar later is daar een heuse bioscoopfilm en dan ook nog gemaakt door productiebedrijf Blumhouse. De vraag is natuurlijk wat hier van te verwachten. Wat in het voordeel spreekt is het feit dat Freddy en zijn animatronic vrienden geen computer gegenereerde gedrochten zijn geworden, maar échte animatronic poppen gemaakt door The Jim Henson Company. Dit zorgt er hoe dan ook meteen voor dat de film meteen al 2-0 voor staat, want visueel zit de film echt erg sterk in elkaar. Qua verhaal is het allemaal erg zwakjes en erg voorspelbaar, maar goed. Wat verwacht je eigenlijk van een film dat over moordzuchtige teddybeer robots gaat.
De film neemt een enorme aanloop voordat er echt iets gebeurd. Je merkt aan alles dat ze de oppervlakkige karakters toch willen uitdiepen. Zo zien we dat Mike geen enkel beveiligingsbaantje kan houden. Hij woont samen met zijn zusje Abby in het huis dat hun overleden moeder voor hun heeft achtergelaten. Maar hun tante Jane wil de voogdij hebben over Abby, om zo geld te kunnen opstrijken die ze daarvoor zou krijgen. Als Mike uiteindelijk een nachtbaantje aanneemt waarbij hij het verlaten pand van Freddy Fazbear’s Pizza moet bewaken, heeft hij vreemde dromen over zijn verdwenen broertje. Uit het niets staat daar plots de beeldschone politieagente Vanessa voor de deur, die elke nacht bij Mike blijft en Mike blijkt dit normaal te vinden. Het zorgt voor veel vaagheid en eigenlijk ook voor best wel wat verveel momenten. Want tot op dat punt gebeurd er eigenlijk niks en vraag je je af waarom deze film het label horrorfilm opgespeld heeft gekregen. Wat eigenlijk nog meer de verbazing schept is waarom deze film in Nederland de leeftijdsgrens van 16 jaar en ouder opgespeld heeft gekregen, terwijl hij een pg 13 in Amerika heeft gekregen. Five Nights at Freddy’s voelt dan ook meer aan als een Goosebumps aflevering.
Nou klinkt dit erg negatief, maar dat valt eigenlijk allemaal wel mee. Als de film eenmaal opgang is gekomen na een klein uurtje wordt het allemaal wel vermakelijk. Mike’s dromen over de wegrennende kinderen wordt duidelijk en ook wordt duidelijk wat Freddy, Chica, Bonnie en Foxy nou eigenlijk zijn en wat het grote plan is. De uiteindelijke ontknoping lijkt te zijn gestolen uit een Scooby Doo aflevering, maar goed. Als je je verwachtingen een beetje bijstelt en gewoon geen echte horrorfilm verwacht is het allemaal prima te behapstukken en wordt het zelfs nog best amusant. Het is ook nog eens een vrij bloedeloos werkje, want veel wordt aan de verbeelding overgelaten en gaat dit voor erg jonge kinderen wel te ver, maar kinderen van 12 jaar of ouder zijn echt wel wat meer gewend dan dit. Uiteindelijk is Five Nights at Freddy’s een leuke film geworden, met mooie visuele effecten en een film waarbij je niet al te veel hoeft na te denken.
Op deze Night Shift Edition Blu-ray editie is het volgende bonusmateriaal te vinden.
- Five Nights at Freddy’s: From Game to Big Screen (7:20 minuten): Een kijkje achter de schermen bij het maken van Five Night’s at Freddy’s met regisseur Emma Tammi, producer Jason Blum, Josh Hutcherson, Mathew Lillard en anderen. Dit is een breed maar snel overzicht van sets, animatronics, het verhaal en de wens om het goede te doen bij de fans van de game.
- Killer Animatronics (5:51 minuten): We horen van Josh Hutcherson, Amanda Maddock (Chica Puppeteer, Puppet Build Crew), Robert Bennett (Puppet Build Supervisor, Lead Designer en Wrangling Supervisor, Jim Henson’s Creature Workshop) en anderen terwijl ze praten over het zo nauwkeurig mogelijk maken van de Freddy-bende voor het spel mogelijk te maken en de voordelen en uitdagingen van het werken met acteurs in kostuums/poppen in plaats van het gebruik van CGI.
- Five Nights in Three Dimensions (4:23 minuten): Regisseur Emma Tammi en anderen bespreken de constructie en het gebruik van de enorme en meeslepende set.
Five Nights at Freddy’s is een visueel mooie film doordat de animatronics geen CGI gedrochten zijn, maar vakkundig gemaakte robots door The Jim Henson Company. Verwacht geen echte horrorfilm, want het niveau is van een Scooby Doo niveau. Ook heeft de film ruim een uur nodig om een beetje op gang te komen, om zo de oppervlakkige personages te kunnen uitdiepen. Dit was totaal onnodig en met een kleine 20 tot 25 minuten inkorten hadden de makers hun punt ook echt wel kunnen maken met dit nagenoeg bloedeloze werkje. Dat zorgt er dan wel voor dat veel mensen met de verkeerde insteek naar de film gaan en dat zal ook gevoed worden met de kolderieke leeftijdsbegrenzing van 16 jaar en ouder. Uiteindelijk is de film gewoon vermakelijk en leuk en kan hier nog best wel een leuk vervolg uit voortvloeien.
Met dank aan Met dank aan Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM voor het recensie-exemplaar.
De film is nu te koop in de winkel.
Waardering: ⭐️⭐️⭐️