Als het Nederlands elftal in 1974 de finale verliest van West-Duitsland op de wereldkampioenschappen voetbal, wordt Jaap Kooiman zo verschrikkelijk boos, dat hij zijn televisie uit het raam gooit. Alleen beland de TV bovenop het hondje van de schoonmoeder van Jaap, die precies op dat moment onder het raam loopt. Jaap’s schoonmoeder besluit hem aan te klagen en uit eindelijk beland Jaap in het gesticht. Ondertussen wordt Nel in verleiding gebracht door een gluiperige Yoga leraar. Als Simon Stokvis doorkrijgt dat Nel als was in zijn handen smelt voor de yoga leraar, besluit Siem dat Jaap gered moet worden uit het gesticht en dat zijn naam gezuiverd moet worden.

In 1994 verscheen er op de KRO de nostalgische serie Toen was geluk heel gewoon, dat weer een Nederlandse remake was van de Amerikaanse serie The Honeymooners uit 1955. De eerste afleveringen waren een op een nagespeeld, waarna het verdere verloop uit de pen vloeide van Gerard Cox en Sjoerd Pleijsier, die ook de hoofdrollen speelde van jaap Kooiman, buschauffeur der RET in Rotterdam-zuid en putjesschepper Simon Stokvis. de serie was zeer succesvol en liep 16 seizoenen lang, verdeeld over 228 afleveringen. Het einde kwam in juni 2009, maar echt bevredigend was dat einde niet echt. De serie stopte in het jaar 1974 en toen was daar een heuse bioscoopfilm in 2014, die de draad in 1974 weer oppakte tijdens de verloren wereldkampioenschap finale van Nederland destijds. Alles cast leden keren weer terug, dus naast Cox en Pleijsier zien we ook Joke Bruijs, Huib Rooymans, Koos van der Knaap, Paul van Soest en de rest terugkeren. Helaas ontviel Elisabeth Versluys ons in 2009, die de rol van Jaap’s schoonmoeder speelde in de serie. Zij werd vervangen door Coby Timp, die grappig genoeg in de serie de hospita van Henk van den Berg speelde.

De setting is natuurlijk niet meer in de klucht-achtige vorm die we in de serie te zien kregen. De decors zijn vervangen door echte woningen en we krijgen dan ook voor het eerst het hoofdkantoor van De Bruine Rotterdammer te zien, het riool waar Siem werkt en nog veel meer wat we niet in de serie te zien kregen. Meteen zien we dan ook dat dat juist afbreuk doet aan de serie, want dit was juist de charme waarmee de serie zo succesvol was. Maar ook de herkenbare muziek van Jackie Gleason is ingeruild voor een niet memorabele soundtrack. De opening van de film is nog echt wel grappig als Jaap helemaal flipt als Nederland de finale van het wereldkampioenschap voetbal verliest van “de Moffen”. Driftig als Jaap is en zoals we gewend zijn gooit Jaap de TV uit het raam, maar de TV beland bovenop het hondje van zijn schoonmoeder. Helaas hebben we dan echt het leukste van de film gehad, want de rest is Toen was geluk heel gewoon onwaardig en krijgen we een matige komedie te zien, waarbij fans toch wel lichtelijke irritaties zullen hebben over het verloop en de aanpassingen die gemaakt zijn.

Zo speelt de serie zich af in 1974, vlak na waar de serie gestopt is. Kleine Japie Stokvis was nog maar een jaar of 10, een boekenworm die extreem slim was, droeg een bril en hield van zware literatuur. In de film is Japie een hippie, zonder bril en vrij dommig en plots een paar jaar ouder. Maar ook Coby Timp weet niet te imponeren als Eucalypta, de schoonmoeder van Jaap. Natuurlijk was een hercasting niet anders mogelijk aangezien Elisabeth Versluys niet meer leeft, maar Timp slaat de plank behoorlijk mis en heeft niet het juiste charisma wat Versluys dus wel had. Maar ook Nel is niet de Nel die we uit de serie kennen. De Nel uit de serie stond haar man door dik en dun bij. In deze film zet Nel Jaap extreem makkelijk aan de kant door resoluut de kant van haar moeder te kiezen. Nou deed Nel dat in de serie ook wel eens, maar niet zo extreem als in de film. Sterker nog, ze laat Jaap opbergen in een gesticht en kijkt niet echt meer naar hem om om er zo vandoor te gaan met yogaleraar Appie, die extreem irritant gespeeld wordt door Ton Kas. Uiteindelijk is het Simon die doorkrijgt waar Appie mee bezig is en besluit Jaap te gaan bevrijden uit het gesticht en zo veranderd Toen was geluk heel gewoon – de film in een middelmatige aflevering van Loenatik en dat mag toch best wel jammer genoemd worden. Jaap’s levenslange droom om groepschef te worden, wordt wel aangehaald, maar sneeuwt een beetje onder, iets dat zo leuk in de serie als een rode draad door het verhaal heen liep.

Oud Goud: Toen was geluk heel gewoon – de film is misschien leuk voor een keertje en een grappige afsluiter, maar mag nog niet in de schaduw staan van de serie. De film slaat wegen in en past veranderingen toe, waardoor de verstokte kijker van de serie op veel punten teleurgesteld gaat worden. Zo is het gemis daar van de decors, de muziek van Jackie Gleason die de serie zo herkenbaar maakte en slaat Coby Timp de plank finaal mis in haar rol als schoonmoeder van Jaap. Nel is makkelijk te verleiden door een yoga leraar en laat Jaap heel makkelijk aan zijn lot over, iets dat in de serie echt ondenkbaar was. De Rotterdamse humor is wel grappig, maar boet ook echt wel aan kracht in als we het vergelijken met de serie. Dan zou je kunnen zeggen dat je niet zo meot vergelijken, maar als een serie 16 seizoenen lang een lijn volgt, zijn er regels waaraan je je zou moeten houden als je een film gaat maken en helaas wijkt het er net iets te veel vanaf. Maar goed, het blijven Jaap en Siem en gelukkig kent de film zijn (schaarse) momenten wel, maar hier had zoveel meer in kunnen zitten dat je als verstokte serie kijker niets anders kunt concluderen dan dat de film echt tegenvalt. Misschien dat de neutrale kijker er meer mee kan.

De film is te kijken op Videoland.

Waardering: ⭐️⭐️1/2