In 1976 zit Jamaica in een diepe politieke crisis, waarbij twee partijen een bloederige strijd tegen elkaar voeren. Als Bob Marley een vredesconcert wil geven om het land en de bevolking proberen te verenigen, wordt er een aanslag op Bob en zijn vrouw gepleegd. Bob stuurt hierna zijn vrouw naar Amerika voor de veiligheid. Bob zelf plant een tour door Europa, Amerika en wil dolgraag een tour door Afrika maken, iets dat door zijn eigen management met afkeur wordt ontvangen. De tours door Europa en Amerika verlopen met veel succes, maar dan krijgt Bob een persoonlijk drama te verwerken, maar Bob is vastberaden en keert uiteindelijk terug naar Jamaica om toch het One Love vredesconcert te houden.

Bob Marley, of je nu van zijn muziek houd of niet, iedereen kent zijn muziek wel. Het verhaal achter de man was ik niet bekend mee, ik wist wel wie Bob Marley was en ook dat hij op jonge leeftijd gestorven was aan kanker, maar daar hield mijn kennis echt wel op. Nou is het de laatste jaren helemaal in om autobiografische films te maken van de meest opmerkelijke artiesten, zo was daar natuurlijk Bohemian Rhapsody over Freddy Mercury, Rocketman over Elton John en krijgen we binnenkort de film Back to Black over het leven van Amy Winehouse. Bob Marley past dan ook prima in dat rijtje want buiten de legendarische en iconische status die de Jamaicaan had, heeft Marley ook een uiterst interessant leven geleid en heeft hij zeker zijn stempel weten te drukken in de muziekwereld. Kingsley Ben-Adir kreeg de eer om de rol van Bob Marley op zich te nemen en doet dat op een indrukwekkende manier. Dit allemaal onder leiding van regisseur Reinaldo Marcus Green, die eigenlijk naast de film King Richard uit 2021 een vrij onbekende naam is.

Wat een beetje jammer is is dat het goed te merken is dat de productie in handen van zoon Ziggy Marley en de rest van de familie lag. Dit zorgt er namelijk voor dat je een op save spelende biografische film krijgt, dat niet de lastige pijnpunten van Bob bloot durft te leggen. Zo wordt er wel gezegd dat Bob kinderen bij verschillende vrouwen had, maar voor de rest gaat men daar niet dieper op in. Ook het drugsgebruik komt wel voor in de film en er wordt ook wel een komische zinspeling gemaakt door een journalist die vraag of Bob ik weet niet hoeveel wiet rookt op een dag, maar ook dat gedeelte komt niet echt naar voren toe, iets dat extra vreemd is, omdat Marley toch veelal wel als het boegbeeld voor wiet wordt gezien. De film richt zich meer op de aanslag die op Marley gepleegd werd en hoe hij het land eigenlijk ontvluchte, maar nog meer op zijn Rastafari geloof. Natuurlijk zal dat een groot deel van zijn leven hebben beïnvloed en het zal ook wel de drijfveer zijn geweest van zijn doel in het leven, maar het wordt er een beetje heel dik opgelegd, alsof de makers willen zeggen: “van de doden niets dan goeds”, iets dat natuurlijk een beetje raar is om zo te doen.

Voor de rest concentreert de film zich op het ontstaan en maken van Marley’s beroemdste album Exodus en op het touren dat Marley doet in Europa en Amerika. Hij wilde natuurlijk heel erg graag optreden in Afrika, uiteraard ook iets dat aan bod komt en waar Bob flink mee genaaid werd door mensen uit zijn eigen organisatie, die het geld zelf achterover drukte. Op het gedeelte waar Bob te horen krijgt dat hij kanker heeft wordt naar mijn mening te kort aan besteed. Dit gedeelte beslaat een klein deel van de film, terwijl dit wel een flink belangrijk moment was natuurlijk. Uiteindelijk wordt er toegewerkt naar het vredesconcert, die Bob in 1976 al zou geven, maar niet kon geven door de moordaanslag op zijn leven. Hoewel er naartoe wordt gewerkt krijg je amper iets van dat concert te zien, alsof je het hele Live Aid concertstuk uit Bohemian Rhapsody weglaat waar je een hele film naar toe aan het werken bent.

Bob Marley: One Love is een op veilig spelend gemaakte film over het leven van reggea zanger Bob Marley. Het zal er in ieder geval niet voor zorgen dat het een film is die erg lang zou blijven hangen, want hoewel de belangrijke punten uit het leven van Bob wel worden behandeld, wordt er ook een boel weg gelaten. Hoe dan ook is deze film het zeker wel waard om te bezoeken, maar je kan je vraagtekens zetten bij het feit dat men in een uurtje en drie kwartier het leven en vooral de belangrijkste jaren van het leven van Bob Marley willen gaan proppen. Waarschijnlijk als men echt ook de pijnlijke momenten uit het leven van Marley hadden genomen, had de film gerust een dikke tweeenhalf uur kunnen aantikken. Nou klinkt het misschien allemaal erg negatief, maar het is gewoon een kritische noot op een voor de rest prima film die interessant genoeg is om te gaan bezoeken in de bioscoop.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2