Poor Things

Bella Baxter is een jonge vrouw die weer tot leven is gewekt door de briljante en onorthodoxe wetenschapper Dr. Godwin Baxter. Bella is leergierig en leeft een beschermd bestaan bij Baxter. Ze mist kennis over de wereld om haar heen, maar heeft een drang er meer over te leren. Daarom gaat Bella er vandoor met Duncan Wedderburn, een gladde en losbandige advocaat. Ze beleven een wervelend avontuur over de hele wereld. Bevrijd van de vooroordelen van haar tijd, wordt Bella standvastig in haar doel om op te komen voor gelijkheid en bevrijding. 

Het met 4 Oscars bekroonde Poor Things was typisch zo’n film waarbij ik volledig mijn twijfels had of ik deze wel moest gaan kijken. Vraag mij niet waarom, maar het was zo’n voorgevoel dat ik had, maar in dit geval zat mijn gevoel er totaal naast. Emma Stone speelt de hoofdrol als Bella Baxter in dit lugubere, surrealistische sprookje. Dat dit een vreemde gewaarwording is geworden, is ook niet zo vreemd als je bedenkt wat regisseur Yorgos Lanthimos in het verleden al gemaakt heeft. Zo maakte hij al in 2015 het bizarre The Lobster, waarbij een verhaal dusdanig vaag en vreemd aan de man gebracht wordt, dat als je er ook maar twee minuten van mist je de film net zo goed af kon zetten. In 2017 deed hij dat nogmaals met The Killing of a Sacred Deer en in 2018 met The Favourite. Alleen Poor Things kreeg ook nog eens een budget mee van 35 miljoen Dollar, dus Lanthimos kon aardig zijn gang gaan en levert absoluut zijn beste werk tot nu toe af bij het publiek, hoewel Poor Things zeker geen film zal zijn voor iedereen.

Het is vooral Emma Stone die de show steelt, met haar monster van Frankensteinachtige loopje en haar briljante optreden als de weer net tot leven gewekte Bella. Stone ontving hier terecht een Oscar voor en hoewel er binnen die categorie nog wel een gegadigde zat, was het eigenlijk alleen maar mogelijk om de Oscar naar Stone te laten gaan. Maar ook Willem Dafoe speelt een briljante rol als de mismaakte en gestoorde wetenschapper Dr. Godwin Baxter, een naam die Bella afkort tot God. God leert Bella in een beschermde omgeving eigenlijk alles over het leven en Bella leert ontzettend snel. Op een dag neemt God zijn leerling Max Candles mee, en Max raakt al snel in de ban van Bella en uiteindelijk besluiten God en Max dat Max met Bella moet trouwen. Maar dan kom Duncan Wedderburn in beeld, een zelf ingenomen, egoïstische advocaat die Bella opstookt om God te verlaten en de weide wereld in te trekken met hem. Het eerste bedrijf speelt dan ook af in het huis van God en Bella en levert nogal wat bizarre gebeurtenissen op, waarbij absurdisme en gore de boventoon voeren, maar dit alles gebeurd wel op een dusdanig kunstzinnige manier dat je in een soort trance blijft kijken.

Als Bella samen met Duncan de wereld gaat verkennen en op weg zijn naar Lisabon, ontaard dat is een reis vol seksuele uitspattingen. Maar Bella wordt steeds lastiger te behandelen voor Duncan, zeker als ze het nogal vreemde koppel Martha en Henry tegenkomt, die haar de wereld van de filosofie laten ontdekken. Het zijn vooral de bizarre avonturen en vooral de kleuren die de film tot een absoluut hoogtepunt weten te brengen. Het schip waar Bella op vaart bijvoorbeeld ziet eruit alsof het zo uit een schilderij is komen varen, maar ook met de vreemde touches, zoals dat er gekleurde rook uit de pijpen van het schip komen. Sommige scènes lijken zo uit een nachtmerrie of een onrustige vage droom te lijken komen. Zoals bijvoorbeeld de scène waarin Bella net in Alexandrië is gekomen en vanaf een berg naar beneden kijkt waar ze kinderen ziet liggen sterven is de hete zon. Dit wordt nog eens beklemmend in beeld gebracht doordat de regisseur een gele filter gebruikt, maar dan echt een hele aanwezige gele kleur. Naar het einde toe wordt alles duidelijk, maar tegelijkertijd ook nog absurder.

Poor Things is een film geworden die je even een paar dagen moet laten bezinken voordat je een oordeel gaat geven over dit werkje. Van de maar liefst 11 Oscarnominaties, verzilverde Poor Things er 4 van, waarbij de Oscar voor Emma Stone volledig terecht is geweest. Voor de rest is Poor Things echt heel erg bijzonder, het kleur gebruik en camerawerk zijn van erg hoog niveau. Het verhaal is absurd en bizar en het is aan te raden om de film te kijken en hem eigenlijk een dag of misschien twee dagen op je te laten inwerken, voordat je er echt een oordeel over gaat geven. De film kent een aantal lugubere scènes, die niet echt geschikt zijn voor tere zieltjes. Naar het einde toe wordt alles wel duidelijk en het betreft hier geen film waarbij je Albert Einstein moet zijn om het te begrijpen, maar het zal je wel ongemakkelijk doen laten voelen en de film zal nog een poos door je hoofd blijven spoken.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Plaats een reactie