In de Verenigde Staten breekt een burgeroorlog uit, waarbij het hele land op de rand van totale instorting staat en in chaos verkeert. Tijdens deze heftige situatie wordt een groep moedige journalisten gevolgd bij het vertellen van – waarschijnlijk – het grootste verhaal van hun leven: het onontkoombare einde van de Verenigde Staten zoals we het kennen. De situatie laat niet alleen de fysieke conflicten op het scherm zien, maar brengt ook de diepere, onderliggende problemen aan het licht die hebben geleid tot de ontwrichting van het ooit zo trotse land.

Regisseur Alex Garland wist in het verleden al indruk te maken met zijn films. Zijn debuut was Ex Machina in 2014 en eigenlijk waren Netflix productie Annihilation en Men ook echt prima films. Nu komt hij met Civil War, een actiefilm met een flink interessant concept en een trailer die meteen doet vermoeden dat dit een “must see” film gaat worden voor 2024. In de hoofdrol vinden we Kirsten Dunst, die we natuurlijk kennen uit de Spider-Man-films van Sam Raimi als M.J.. Maar Dunst maakte natuurlijk in het verleden al meer goede films als Melencholia, Eternal Sunshine of the Spotless Mind en als kind brak ze door met Interview with a Vampire in een nogal omstreden rol. Naast haar zien we Nick offerman, die onlangs nog hoge ogen gooide in de serie The Last of Us, maar onlangs ook nog te zien was in Dumb Money. Met cast en crew zit het wel goed dus en als je alle punten bij elkaar optelt, dan kan het niet misgaan met deze film.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, hier wordt je even stil van. De trailer is totaal misleidend en wie denkt naar een Michael Bay-achtige actiefilm te gaan, komt van een koude kermis thuis. Laat het duidelijk zijn er zit geweld en actie voldoende in de film, maar dit is op een zeer verontrustende en realistische manier naar het scherm vertaald. De film gaat over een burgeroorlog die in de Verenigde Staten van Amerika uitbreekt onder het juk van de president, die zijn derde ambtstermijn gaat bekleden als dictator. Dit valt bij een deel van de bevolking niet in goede aarden en het volk komt in opstand. De president brengt de eens zo machtige natie naar de rand van de afgrond, maar het is niet zo zeer belangrijk wat er politiek gezien allemaal gebeurd en hoe de president blind het land de afgrond indrijft, maar de film toont eigenlijk wat er allemaal op het slagveld zelf gebeurd. Garland toont dat op een gruwelijke manier, rauw, meedogenloos en vooral gruwelijk. De film opent hard, maar kabbelt het eerste half uur rustig voort. Lee is een geharde oorlogsfotograaf, die samen met Joel en Sammy naar Washington DC. wil trekken om de president vragen te stellen. Als ze de jonge Jessie tegen komen, die ook fotograaf wil worden ziet Lee dit totaal niet zitten, maar zijn het Joel en Sammy die het toch voor elkaar weten te boksen dat Jessie mee kan reizen naar de hoofdstad.

Vanuit New York vertrekt het gezelschap richting de hoofdstad en komen in de meest bizarre situaties terecht die je in een oorlogsgebied kan verwachten. In eerste instantie komen ze bij een pompstation, waar gewapende mannen staan. Als Jessie op verkenning uitgaat komt ze tot een gruwelijke ontdekking dat de mannen andere mensen gevangen hebben genomen en martelen in een carwash terminal. Dit is eigenlijk meteen de eerste scene waarbij je een voorproefje krijgt van hoe gruwelijk de rest van de film in elkaar steekt. Maar er wordt ook een boodschap afgegeven over hoe de pers in elkaar steekt. Het is niet voor te stellen voor een normaal persoon dat de fotografen in de meest gruwelijke situaties terecht komen en zich van elke kant neutraal moeten opstellen. Zonder te oordelen worden er hartverscheurende en gruwelmomenten op de gevoelige plaat vast gelegd, zonder dat de journalisten daar een oordeel over gaan geven. Bijna gevoelloos en harteloos. Als Jessie een aantal foto’s heeft gemaakt waarop een soldaat aan het sterven is, wordt haar door Lee verteld dat het een prachtige foto is en dat gaat een normaal denkend mens toch even zijn verstand te boven. Richting het einde kom je in een totale chaos terecht en gaat de film volledig los. Tanks rijden al schietend door de straten van Washington DC, helikopters schieten alles aan de puinpoeier en soldaten schieten op alles dat beweegt in de straten.

Civil War is een verontrustende blik over wat er zou gebeuren als er een burgeroorlog los zou breken in een land als de Verenigde Staten van Amerika. Laat je niet misleiden door de trailer, want de film is een rauwe en serieuze grimmige blik op het slagveld van een oorlog dat een land verscheurd onder het juk van een dictator. Uiteindelijk zal je een beetje verdwaasd achter blijven en zal je de film op je in moeten laten werken om te beoordelen wat je nou juist hebt mogen aanschouwen. De toedracht is niet van belang, maar wat er onder de bevolking gebeurd wel en daarnaast laat het ook de kille kant zien van het werk dat journalisten moeten leveren op dat moment. Het is vooral Kirsten Dunst die echt heel veel indruk weet te maken in de film, maar in principe doet de gehele cast dat eigenlijk wel. Dit is dan eigenlijk ook niet echt geschikt voor erg gevoelige kijkers en dit zeg ik eigenlijk gewoon even erbij voor wie denkt dat Civil War een domme actiefilm is geworden met veel vlaggengewapper en helden, dat is Civil War dus absoluut niet.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️