De Handelsfederatie heeft de vreedzame planeet Naboo geblokkeerd in de hoop een handelsconflict in haar voordeel te kunnen beslechten. De Galactische Senaat stuurt Jedimeester Qui-Gon Jinn en zijn padawan Obi-Wan Kenobi naar het ruimteschip Lucrehulk, om te onderhandelen. De droids van de Handelsfederatie proberen hen echter te doden en zetten een invasie van Naboo in gang, onder druk van het brein achter de blokkade: de mysterieuze Sith Lord Darth Sidious. Als Qui-Gon, Obi-Wan en een delegatie van de koningin van Naboo terecht komen op Tatooine, ontmoeten ze de 9-jarige Anakin Skywalker, waarbij de Force krachtig aanwezig is. Als de mysterieuze Darth Sidious zijn leerling Darth Maul ook naar Tatooine stuurt, breekt de galactische hel los.

Na Return of the Jedi in 1983, zag het er lang naar uit dat het Star Wars universum zijn einde wel had bereikt. George Lucas bleek ongeïnspireerd na de gesprekken die werden gevoerd na Return of the Jedi en besloot niet terug te keren naar een eventueel vervolg. In de jaren daarna werkte Lucas wel constant aan de achtergrond verhalen voor zijn karakters en dan vooral aan die van Anakin Skywalker. Dit en het feit dat de special effects het niveau hadden bereikt dat Lucas wilde, zorgde ervoor dat hij in 1993 begon met het schrijven aan een nieuw Star Wars avontuur dat zich voor A New Hope afspeelde. De productie zelf ging in 1994 van start en in 1997 begonnen de opnames, dat voor het eerst in 22 jaar George Lucas zelf weer op de regiestoel wist te brengen. Op 19 mei 1999 was het dan eindelijk zover, The Phantom Menace beleefde zijn première en bracht bakken met geld binnen. Star Wars-fans van over de hele wereld waren buiten zinnen, de merchandise was niet aan te slepen, iets dan Star Wars vanaf de eerste film al heel slim had gedaan overigens en het was niet eens meer de vraag of de vervolgen zouden gaan komen, maar meer wanneer.

Uiteraard ging dit niet helemaal zonder slag of stoot, want vooral het karakter Jar Jar Binks kreeg veel haat te voorduren. Dit ging zelfs zover dat fans de acteur die Jar Jar speelde, Ahmed Best, zoveel negatieve kritiek kreeg dat hij zelfmoord overwogen heeft. Dat is natuurlijk te krankzinnig voor woorden en is niet goed te praten, maar het geeft maar weer eens aan dat Star Wars voor de fans echt een heilige graal is. Het is daarom ook met grote verbazing dat fans alles maar pikken wat een bedrijf als Disney nu aan het doen is met deze franchise, maar goed, daar gaat het nu even niet om. The Phantom Menace bracht wereldwijd meer dan $ 924,3 miljoen op tijdens de eerste bioscoopvertoning en werd daarmee de meest opbrengende film van 1999, de op een na meest opbrengende film ter wereld en in Noord-Amerika (na Titanic), en destijds de meest opbrengende Star Wars-film. (ondanks de inflatie). In 2012 werd een 3D-heruitgave uitgebracht, die de totale wereldwijde opbrengst van de film op meer dan $ 1 miljard bracht. We kunnen daaruit concluderen dat de film echt een mega succes is geweest en dat Lucas een perfect moment heeft uitgekozen om de film uit te brengen.

Toch is The Phantom Menace een van de mindere films geworden uit de franchise, maar zeker niet de minste. De film kampte naast Jar Jar nogal met wat problemen en kinderachtigheden. Er werden ook dingen aangekaart zoals midi-chlorians die een basis voor mensen met The Force zou vormen, maar gek genoeg wordt een dergelijk belangrijk iets niet meer aangehaald in de rest van de films. Waarschijnlijk zal dit iets zijn geweest dat een grotere rol zou moeten hebben spelen in de Star Wars franchise, maar waar men uiteindelijk vanaf heeft gezien. De film had na Darth Vader toch echt wel een van de meest badass villains te pakken met Darth Maul. We hadden, althans ik wel, graag gezien dat Maul het tot de derde film had kunnen uitzingen, maar helaas was het na The Phantom Menace klaar. Maul keert nog wel even kort terug in Rogue One en er zijn bepaalde strips aanwezig die verklaren hoe Maul weer tot leven kon komen nadat hij verslagen werd door Obi-Wan. Het eindgevecht is echt episch, vooral met Dual of the Fates van John Williams dat door de boxen heen schalt, en dat kan niet hard genoeg zijn, want deze scene is gewoon kippenvel.

Star Wars: Episode I: The Phantom Menace is misschien niet de beste Star Wars ooit gemaakt, maar luide wel een nieuw tijdperk in voor de franchise. De film kent dieptepunten zoals Jar Jar Binks en een aantal knulligheden, maar kent zeker zijn epische momenten, waarbij het eindgevecht met de muziek van John WIlliams als absoluut hoogtepunt genoemd mag worden van de film. De Pod race is overigens ook echt heel gaaf gedaan en zal de mensen die de film nog nooit hebben gezien in spanning achterlaten. Sowieso zijn de prequels een beetje een vreemde gewaarwording, want waar The Phantom Menace prima was, wist Attack of the Clones echt een dieptepunt te bereiken en is dat voor mij ook echt de slechtste Star Wars-film ooit gemaakt. Met Revenge of the Sith wordt dan weer een van de beste Star Wars-films uitgebracht, maar goed. Dat zal waarschijnlijk ook wel een kwestie van smaak en voorkeur zijn. In ieder geval draait The Phantom Menace tijdelijk weer in de bioscopen om zijn 25 jarig bestaan te vieren en voor de echte die hard fans kan je zelfs naar een marathon waarbij je alle 9 de Star Wars-films achter elkaar kan gaan bekijken.

De film draait nu tijdelijk in de bioscoop of is te zien op Disney+.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2