Nadat het Black Manta eerder niet is gelukt om Aquaman te verslaan, is hij nog steeds vastbesloten om zijn vaders dood te wreken en Aquaman voorgoed uit te schakelen. Dit keer is Black Manta sterker dan ooit tevoren, want hij heeft de mythische Zwarte Drietand, waarin een oude, kwaadaardige kracht schuilt. Om hem te verslaan keert Aquaman zich tot zijn broer Orm, de voormalige koning van Atlantis die opgesloten zit. Ze moeten zich over hun meningsverschillen heen zetten om samen hun koninkrijk, Aquamans familie en de wereld te redden die ten onder dreigt te gaan.

Het cinematografische universum van DC is er eentje die vaak met erg gemengde kritieken te maken krijgt. De ene film is beter dan de andere film en vaak moet DC echt het onderspit delven voor het cinematografische universum van Marvel. Sinds Marvel zijn vierde phase is ingegaan, heeft het flink aan kwaliteit ingeleverd, waardoor het al een aantal keer voorkwam dat de DC films toch een heel stuk beter waren dan die van Marvel. Aquaman zag het levenslicht in 2018 en werd ook met een beetje gemengde gevoelens ontvangen, want Jason Momoa lijkt toch echt niet op de traditionele blonde Aquaman en daarnaast heeft DC er een handje van om films te maken met twijfelachtige CGI. Vooral dat laatste is iets waar je de DC films simpelweg niet meer op kunt afserveren, want dit is gewoon iets dat je moet accepteren en iets dat altijd een puntje zal blijven in de DC films. Zo ook in dit tweede deel van Aquaman, want bij tijd en wijlen spatten de pixels van je scherm af, maar het is eigenlijk aan te raden je daar niet zo meer aan te storen, want het vermoeden is er gewoon dat dit geheel bewust gebeurd, alleen het waarom is een beetje een raadsel.

De film kreeg met fikse tegenslagen te maken tijdens de productie en de meest bekende was toch wel het probleem genaamd Amber Heard. Heard speelt de nogal prominente rol van Mera in de film, die in dit tweede deel de vrouw van Arthur is en samen een zoon hebben. Door de nogal turbulente rechtzaak die ze aanspande met Johnny Depp wikkelde Heard zichzelf in een web van leugens en het lijkt nu een beetje einde verhaal met de carrière van Heard. Doordat fans zich volledig afkeren van de actrice werd haar rol ingeperkt tot een schamele 13 minuten schermtijd, maar nog zijn er mensen die de film daarop afserveren en dat is natuurlijk van de zotte. Deze tweede Aquaman-film is gewoon een hele leuke en vooral vermakelijke actiefilm geworden, waarbij je lekker moet gaan zitten met een grote bak popcorn en een lekker drankje erbij. Sterker nog, deze tweede film verslaat met groot gemak zijn voorganger. Een korte introductie, waarbij al snel vijand Black Manta terug keert om zich nog steeds op Arthur Curry te wreken voor de dood van zijn vader. Black Manta vind een oud reliek dat al duizenden jaren ingevroren in een ijswand zit en een nog grotere vijand van Atlantis blijkt te zijn. Nu moet Arthur zijn broer Orm bevrijden uit de gevangenis waar Arthur hem zelf heeft op laten sluiten in deel een en hem om hulp vragen.

Misschien is het niet het meest originele verhaal en zullen mensen het misschien afdoen dat het verhaal te simpel is of wat dan ook. Maar laten we eerlijk zijn, we praten hier over een film waarbij een zeegod met vissen praat, het is niet dat we hier met een serieuze film te maken hebben. De film gaat nog een versnelling hoger als Arthur met zijn broer op het eiland komen, waarbij de dieren reusachtig en gemuteerd zijn door een eeuwenoud gifgas dat gemaakt wordt door Black Manta. Dat de film op veel punten flink jatwerk bevat uit films als bijvoorbeeld Journey to the Centre of the Earth, maar vooral Lord of the Rings had misschien wel wat subtieler gemogen. Naar het einde toe lijkt het wel of Arthur in Mordor is aangekomen, waar de Orcs huis houden en hij het uiteindelijk tegen Sauron op moet nemen. De vergelijkenis met Sauron en Kordax, de ingevroren vijand die Black Manta overneemt, is bijna een op een gejat. Voor de rest moet je je er niet al te veel van aantrekken, want dit tweede Aquaman deel is gewoon veel te vermakelijk om er over te gaan zeuren.

Op de 4K UHD Blu-ray Steelbook die ik mocht ontvangen is het nodige bonus materiaal te vinden. Dus als je na de film nog wat achtergrond informatie wilt weten over de film, is er nog zat te bekijken.

• Finding the Lost Kingdom (21:22 minuten) Jason Momoa, regisseur James Wan, DC-honcho Jim Lee, production designer Bill Brzeski en andere belangrijke leden van de cast en crew zijn jouw gidsen bij deze meestal schilderachtige featurette achter de schermen, die stukjes en beetjes van op de set opgenomen beelden bevat en andere ondersteunende clips.
• Aquaman: Worlds Above and Below (9:39 minuten) Een gelijkgestemde blik op verschillende locaties aan beide kanten van het oppervlak, met speciale effecten, locatieopnames en Aquaman-verhalen door middel van een paar vintage strips.
• Atlantean Blood is Thicker than Water (4:17 minuten) Een korte maar lieve blik op de geschiedenis van Arthur en zijn halfbroer Orm, opnieuw met wat stripgeschiedenis en korte interviews met Momoa en Patrick Wilson.
• It’s a Manta World (10:08 minuten) Dit korte stuk is nog een karaktergerichte featurette en spreekt met Yahya Abdul-Mateen II en anderen over David Kane, Black Manta, het machtspak en meer.
• Necrus, the Lost Black City (5:51 minuten) James Wan, producer Peter Safran, Bill Brzeski en anderen praten kort over het titulaire verloren koninkrijk, de visuele creatie ervan en de geschiedenis ervan in de franchise.
• Escape from the Deserter World (8:05 minuten) Een andere gelijkgestemde featurette over de locatie – of in dit geval de scène – die in de film te zien is, vertelt een handvol bekende gezichten over de creatie en uitvoering ervan, ondersteund door beelden van achter de schermen, concept art, repetities, kostuum- en decorontwerp, en meer.
• Brawling at Kingfish’s Lair (4:07 minuten) Een snelle blik op een van de vele visueel overbelaste actiescènes van de film en enkele van de gekkere details en ondersteunende personages die erin voorkomen.
• Oh, Topo! (2:12 minuten) En over gekke ondersteunende karakters gesproken: dit korte en luchtige eerbetoon fungeert als een waardering en hoogtepunt voor ieders favoriete komische koppotige.

Aquaman and the Lost Kingdom is een zeer vermakelijke film geworden, dat zeker zijn gebreken heeft, maar te vermakelijk is om daar over te gaan zitten zeuren. De dooddoener dat de CGI zo slecht is weten we zo onderhand wel en als dat je zo dwars zit, moet je gewoon geen DC films meer gaan kijken, want dat veranderd toch niet. Misschien is de enige punt van kritiek dat de film wat minder had moeten jatten van Lord of the Rings, want dat valt wel heel extreem op. De humor is gevat en Jason Momoa weet dan ook wel meermaals de lachers op zijn hand te krijgen. Dit komt ook wel omdat de chemie tussen Jason Momoa en Patrick Wilson erg goed is. Voor wie Amber Heard dusdanig haat is er het goede nieuws dat haar schermtijd tot 13 minuten in de film beperkt is gebleven, hoewel ik eerlijk moet zeggen dat het mij echt een rotzorg zou zijn of ze dat beperken, schrappen of gewoon een grote rol hadden gegeven in de film. Een ding is in iedergeval wel zeker, als er een derde Aquaman komt, zal Heard vervangen worden door een andere actrice. Hoe dan ook, Aquaman and the Lot Kingdom is verrassend leuk geworden en het zeker waard om te gaan bekijken, je zult je in ieder geval geen moment vervelen, dat is een belofte.

De film is nu te koop op 4K Blu-ray in de winkel.

Met dank aan Warner Bros. Home Entertainment Benelux en Day One MPM voor het recensie exemplaar.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️1/2