Wanneer Margaret, een jonge Amerikaanse vrouw naar Rome wordt gestuurd om een leven van dienstbaarheid aan de kerk te beginnen, komt ze een duisternis tegen die haar doet twijfelen aan haar eigen geloof. Als ze benaderd wordt door de verbannen Father Brennan, die met een verontrustend verhaal komt, denkt Margaret dat Brennan paranoïde is en dat het lariekoek is. Maar dan dan ontdekt ze dat de angstaanjagende samenzwering die de geboorte van het vleesgeworden kwaad hoopt te bewerkstelligen waar blijkt te zijn, waardoor ze moet vechten voor haar leven en dat voor de gehele mensheid.

In 1976 kwam regisseur Richard Donner met The Omen. Donner kennen we ook van films als Lethal Weapon en uiteraard Superman uit 1978. In de hoofdrol speelde Gregory Peck de rol van Robert Thorn, een Amerikaanse ambassadeur in Rome die zijn eerste kind op tragische wijze verliest bij de geboorte, maar deze laat omwisselen voor een baby waarbij de moeder bij de geboorte is overleden. Jammer genoeg adopteert Thorn de antichrist en met dat verhaal joeg Donner de kijkers de stuipen op het lijf. De film kreeg daarna nog twee vervolgen, waarbij het epos over Damien in 1983 eindigde, althans, zo leek het. Er kwam nog een vierde deel waar de antichrist in de vorm van een meisje terugkeert, maar dit was zo hopeloos slecht dat we dat deel liever vergeten. Het bleef tot 2006 stil, toen er plots een remake van het originele The Omen kwam, hoewel dit geen echt slechte film was, was het wel een vreemde beslissing omdat het origineel goed genoeg was en geen remake nodig had. In 2016 kwam er nog een alleraardigste serie genaamd Damien, dat helaas maar een seizoen liep. Nu is daar The First Omen een prequel op The Omen uit 1976 onder leiding van regisseur Arkasha Stevenson, die haar eerste bioscoopfilm maakt. Dit is met een dergelijke film riskant natuurlijk, maar Stevenson debuteert met een sterke prequel, waar het te hopen is dat er meer gaat volgen.

Waar de film in uitblinkt is dat het niet de standaard route bewandeld door om de paar seconden een jumpscare te gebruiken om het publiek te entertainen. Nee, The First Omen is meer dan dat. Het is een ware slowburner, want de film neemt in het begin goed de tijd om de situatie goed in beeld te brengen. Wanneer Maggie in Rome aankomt, legt kardinaal Lawrence haar uit dat er volksrellen zijn tussen het Italiaanse staatsburgerschap, onder meer ingegeven door studenten die ontevreden zijn over de staat en de Heilige Kerk. Dit zorgt ervoor dat de kerkelijke mensen zich soms lastig over straat konden begeven. Vlak voor Margaret ingewijd wordt door de kerk, gaat ze nog een avond los op aanraden en uitnodiging van haar kamergenoot Luz. Margaret drinkt en danst met een man en wordt de volgende dag wakker zonder herinneringen aan de bewuste avond. Natuurlijk voel je de bui al hangen en besef je dat er meer aan de hand is dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Als het leven weer verder gaat krijgt Margaret een sterke band met Carlita, een wees die geplaagd wordt door de meest akelige visioenen. En dan ontmoet ze uit het niets Father Brennan die haar waarschuwt voor Carlita en dat er slechte dingen om haar heen gaan gebeuren. Maar Margaret geloofd hem niet, totdat er een akelig incident plaatsvind.

De film speelt zich in ieder geval letterlijk voor de proloog van The Omen (1976) af, wat ervoor zorgt dat deze film naadloos op The Omen (1976) aansluit qua verhaal. Waar de film ook nog in uitblinkt is de cinematografie, alleen daarom al is The First Omen het kijken waard. Maar ook het tijdsbeeld uit de jaren 70 wordt sterk weergegeven, waardoor de aansluiting van deze film best natuurlijk aanvoelt op The Omen (1976). Wel kent de film nogal wat lugubere scenes die de film nogal controversieel maken, want niet iedereen zal dit kunnen waarderen. Vooral de bevallingscene is er zo eentje waar je je vragen bij kunt stellen of het nodig is om dit op deze manier in beeld te brengen. Naar mijn mening wel, want dit geeft toch weer een extra sinistere kijk op het hele gebeuren, we hebben hier tenslotte te maken met het ultieme kwaad en de duivel zal helemaal niets achterwegen laten om puur terreur te zaaien natuurlijk. Wat dat betreft hebben de makers zich niet laten leiden door wat anderen daarvan zouden denken en zijn ze gewoon hun gang gegaan. Het einde komt misschien niet als een verrassing, want hoewel er wel geprobeerd wordt om er toch nog een verrassende twist aan te kunnen geven, is het eigenlijk na een klein poosje in de film wel duidelijk hoe of wat, maar gelukkig hindert dat niet.

The First Omen is het cinema debuut van regisseur Arkasha Stevenson op de klassieker The Omen (1976). Dat is best gevaarlijk, maar Stevenson heeft fantastisch werk afgeleverd en The First Omen is daarmee ook echt een sterke prequel geworden. Het sluit naadloos aan op The Omen (1976) en dat is een fijne bijkomstigheid. De film schuwt nergens om luguber te worden en daarnaast is de film cinematografisch soms echt oogstrelend. Gelukkig hebben de makers zich niet op een constante toevoer van jumpscares gestort, zoals de meeste makers dat wel doen. Nee, The First Omen is een echte slowburner, dat met de minuut meer onder je huid gaat zitten en uiteindelijk met een zinderende climax ten strijden trekt. Hoewel dit misschien zinderend is, is het niet verrassend, maar dat maakt helemaal niets uit, want als je als maker een prequel kan maken op een van de meest controversiële horrorfilms allertijden, dan moet je echt wel van goede huizen komen. Richard Donner zal waarschijnlijk trots geweest zijn hoe deze film eer aan doet op zijn klassieker uit 1976.

De film is vanaf vandaag te streamen op Disney+

Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️