De gevaarlijke huurmoordenaar Boon moet een tiener opsporen die getuige was van de moord op zijn oudere broer door toedoen van Jed Haywood, een meedogenloze misdaadbaron uit het zuiden. Boon moet de jonge Motley vinden voordat rivaliserende criminelen of de FBI hem als eerste vindt. Terwijl de uren verstrijken, begint Boon zijn dodelijke opdracht in twijfel te trekken en moet hij kiezen aan welke kant hij staat.

De naam van regisseur Derek Presley deed eigenlijk geen enkel belletje rinkelen. Na even te kijken wat hij precies nou allemaal gedaan heeft, lijkt het er in eerste instantie nou niet echt op dat dit een goeie film gaat worden. Maar goed, soms kan schijn bedriegen natuurlijk en dan geven we deze film maar de kans. In de hoofdrol zien we Neal McDonough, die eerder al speelde in films als Minority Report en Resident Evil: Welcome to Racoon City. Overigens speelde hij ook in de serie Band of Brothers samen met Michael Cudlitz die ook in deze film meespeelt. Cudlitz zal het meest bekend zijn van zijn rol als Abraham uit The Walking Dead trouwens, wat hij destijds zeer verdienstelijk deed. De rest van de cast zal vast in wat bekende films zitten, maar het doet niet direct een belletje rinkelen en uiteindelijk is dat ook niet echt van belang.

Bij de opening van de film zie je direct al aan het camerawerk en het kleurgebruik dat dit niets meer dan een B-film is. Het verhaal is erg warrig en slaat vaak helemaal nergens op. Jed is een plaatselijk duister figuur die een tiener genaamd Danny Adams doodschiet om iets. We zien wel dat er een of andere robijn in het spel is, maar dat is alles wat we daar over weten. Zijn jonge broertje Motley ziet de moord gebeuren en Jed zet huurmoordenaar Boon op de zaak die de jonge tiener moet zien te vinden en uit de weg moet ruimen. Klinkt spannend allemaal, maar de actie scenes zijn schaars en de film zet naar mijn mening teveel in op uitdieping van een te simpel verhaaltje en teveel extreem oninteressante dialogen. Boon loopt er ook bij alsof het een gangster is die zo uit de jaren 30 is gelopen en dit past volledig niet in het plaatje van de Texaanse setting van de film.

Echt vervelend wordt het gelukkig niet. Het acteerwerk is solide, maar de hele setting ziet er gewoon te goedkoop uit. Hierdoor voelen erg veel scenes erg gestaged aan en kan je je moeilijk verplaatsen en inleven in de karakters van de film. Maar ook omdat er amper omstanders te vinden zijn in de film, zelfs als ze in het stadscentrum zijn, lijkt het een spookstad. Alsof de main karakters uit de film de enige zijn die in die omgeving wonen. Ook echt sufheden typeren de film. De jonge Motley stapt zomaar in bij iemand die constant achter hem aan zit die alleen maar zegt dat hij van de FBI is. Hij laat geen identiteitspapieren zien, helemaal niets. Maar ook dat de latere criminele partner van Boon iemand in koele bloede doodschiet op een parkeerplaats, zijn masker afdoet en er een oma hem staat uit te foeteren die vol zijn gezicht ziet. Hij zet zijn masker op als ze naar binnen gaat en vervolgd zijn weg.

Red Stone is geen vervelende film, maar zeker geen goede film. Je ziet meteen aan het begin van de film al dat je met een B-film te maken hebt en dat hoeft geen probleem te zijn, want er zijn zat B-films op te noemen die echt wel goed zijn, maar daar valt deze film niet onder. De setting is suf en het jaren 30 gangsterpak waarin Boon als hitman door een spookstadje in Texas zijn werk doet, past totaal niet bij het beeld van de film. Voor de rest is het verhaal warrig en is er bijna geen touw aan vast te knopen. Als je dan denkt dat de film dan uitpuilt van de actie kom je ook bedrogen uit, want de actie is vrij schaars. Je moet als kijker ook nog eens sympathie kunnen opwekken voor Boon, maar dit lukt ook echt nergens. Uiteraard krijgt Boon wroeging en keert hij tegen Jed om zo in het reine te kunnen komen met zichzelf.

De film is te koop in de winkel op Blu-ray.

Met dank aan The Searchers in samenwerking met Remain In Light voor het recensie-exemplaar.

Waardering: ⭐️ 1/2