In de zomer van 2024 organiseert Parijs voor het eerst het wereldkampioenschap triatlon aan de Seine. Sophia, een briljante wetenschapster, verneemt van Mika, een jonge milieuactiviste, dat een grote haai diep in de rivier zwemt. Om een bloedbad in het hart van de stad te voorkomen, hebben ze geen andere keuze dan hun krachten te bundelen met Adil, de commandant van de rivierpolitie van de Seine.

Sinds Spielberg ons in 1975 met Jaws ons de stuipen op het lijf wist te jagen, zijn er talloze films over haaien gemaakt. De een wat beter als de ander, maar het feit blijft dat er na Jaws echt geen enkele haaienfilm van dat niveau meer is gemaakt. Met Sous La Seine, dat onder de internationale naam Under Paris ook bekend staat, probeert men het eens in Frankrijk. In eerste instantie een leuk idee natuurlijk, een haai die in de Seine terecht komt en daar voor dood en verderf zorgt. Als je het goed aanpakt, moet daar zeker wel iets mee te doen zijn natuurlijk. In de hoofdrol speelt Bérénice Bejo, die en vrachtlading aan Franse films op haar naam heeft staan, debuteerde internationaal in 2001 met A Knight’s Tale, maar brak eigenlijk min of meer door in 2011 met haar rol als Peppy Miller in The Artist.

Waar de film eigenlijk direct aan doet denken is een film van Dick Maas. Als men op voorhand had gezegd dat Maas deze film had geregisseerd had ik het direct geloofd. Helaas bedoel ik niet de leuke films van Maas, maar meer de belachelijk slechte films als Prooi. Aan het begin van de film al treden de belachelijkheden op als Sophia Assalas (Bérénice Bejo) haar vrienden wil helpen onder water, zonder zuurstoffles als deze worden aangevallen door haaien. Sophia is al een seconden of 20 zonder luchthappen onder water, als ze plots wordt meegesleurd door de haai naar beneden en totaal in paniek raakt. Dit duurt bijna 2 minuten, in paniek onder water, maar Sophia komt toch nog boven en brengt het er levend vanaf. Als dit nou een van de weinige dingen was geweest, had het allemaal nog te accepteren geweest, maar buiten het feit dat het een kinderlijk verhaaltje is, zijn de CGI-effecten echt om te janken zo slecht, zeker als de haai vanuit het water een boot omhoog duwt spatten de pixels van je scherm af.

Is dat dan het enige? Nee zeker niet. De acteerprestaties zijn zwaar ondermaats. Vooral actrice Anne Marivin die de burgemeester van Parijs speelt maakt er een potje van. Of dit nou te wijten is aan slecht schrijfwerk en belabberde regie is een raadsel, maar het lijkt bijna op een slapstick rol en dan niet op een leuke manier. Uiteindelijk zijn het een stelletje boomknufelaars die de politie en Sophia tegenwerken, waardoor de haai vrij spel krijgt in de Seine. Dit zorgt overigens op een gegeven moment wel voor een van de meest vermakelijke scenes in de film, waarbij je nog zoiets hebt van het kan nog wel wat worden. Maar na de scene in het riool waar de haai iedereen opeet of van zijn ledematen ontdoet, gaat het helemaal bergafwaarts en wordt het nog een hele uitdaging om de film echt uit te zitten. Het volledig open einde hint op een tweede deel, maar het is te hopen dat dat uitblijft.

Sous La Seine (Under Paris) is echt een hele slechte film geworden met een belabberd verhaal, slecht acteerwerk en CGI-effecten die pijn doen aan de ogen. Dit had zomaar een slechte film kunnen zijn van Dick Maas of eentje uit de stal van The Asylum dat on de Sharknado films in het verleden bracht. Hoe dan ook is deze film echt niet om aan te gluren. De karakters zijn oppervlakkig en vooral irritant, nemen de meest belachelijke beslissingen en zorgen voor een boel irritatie. Gelukkig is er nog een redelijk vermakelijke scene in de film, waardoor de film niet blijft steken op een minimale score. Als Netflix dit soort producties aan de man brengt, mogen ze wel een prijsverlaging in plaats van verhoging doorvoeren, want als onze abonnement centjes naar dit soort producties gaan, is dat niet te verklaren en kan Netflix net zo goed gewoon ophouden met films maken.

De film is te zien op Netflix.

Waardering: ⭐️