Nadat bij een strijd met de corrupte post-apocalyptische Van Der Koy familie zijn tong werd afgesneden, kan Boy niet meer praten. Zijn hele familie werd in die strijd vermoord en Boy zin op -gedreven door zijn innerlijke stem, die hij overnam uit zijn favoriete computergame – op wraak. Om zich klaar te maken voor de confrontatie moet Boy sterker worden en vooral loskomen van zijn kinderlijk levendige fantasie. Daarbij krijgt hij hulp van een mysterieuze sjamaan.

De Duitse regisseur Moritz Mohr komt met zijn eerste bioscoopfilm, na een aantal shorts te hebben gemaakt in het verre verleden. Voor de hoofdrol wist men Bill Skarsgård te strikken, die we natuurlijk allemaal wel kennen van zijn rol als Pennywise the Dancing Clown uit het tweeluik van It. Naast Skarsgård zien we onze eigen Famke Janssen die natuurlijk wereldfaam kreeg door haar rollen in de James Bond film Goldeneye en door haar rol als Jean Grey in The X-Men films. Voor de rest zien we namen als Sharlto Copley (District 9, Chappie), Jessica Rothe (Happy Death Day, La La Land) en onder andere Brett Gelman die de meeste zullen herkennen van zijn rol als Murray Bauman in Stranger Things. De papieren zijn prima en hoewel ik echt niet wist wat ik hiervan moest verwachten, ben ik er toch maar eens lekker voor gaan zitten.

De film doet nog het meest denken aan een mix van Kill Bill, The Hunger Games en The Running Man. Dat is een aparte combinatie natuurlijk, maar het lijkt er goed op dat de regisseur van dienst goed naar de Tarantino-films heeft gekeken, want de vibe zit er echt flink in. Het verhaal is dunnetjes maar prima uitgewerkt. Een doofstomme jongen ziet zijn familie voor zijn ogen afgeslacht worden door tiran Hilda Van Der Koy en weet zelf weg te komen. Hij komt terecht bij Shaman die hem een keiharde training geeft en hem leert vechten om zo wraak te kunnen nemen op Hilda. We krijgen de training te zien en doet dan weer denken aan films als bijvoorbeeld Bloodsport of Kickboxer. Vooral het muziekgebruik in de film doet denken aan vroegere martial arts films. Het biedt in ieder geval flinke entertainment en in de krappe twee uurtjes die de film duurt zal je je geen seconden vervelen.

Toch irriteert het CGI bloed wel dat in de film wordt gebruikt. Het computer geanimeerde bloed zien we wel vaker in films verschijnen en in deze film vloeit het rijkelijk, maar ziet eruit alsof je een Playstation spel aan het spelen bent. Het zal in kosten en werk best weten te drukken voor een dergelijke productie, maar het ziet er niet mooi uit en zorgt er toch veelal voor dat ik niet goed kan inleven in de scenes. Eigenlijk is dat wel een van de weinige kritiekpunten die ik kan geven, want op de rest valt weinig tot niets af te dingen. De film neemt zichzelf geen seconden serieus, er zit best veel humor in en is daarnaast absurd, waardoor je de noemer ‘geloofwaardigheid’ of ‘realisme’ niet eens hoeft aan te halen. Nee, de film draait om wraak, vechten, liters bloed verspillen en veel humor. De film kent zelfs nog een twist die ik in ieder geval niet had verwacht en. Dat maakte de film toch een ruime voldoende waard en van mij mogen ze een tweede deel op deze manier best aan de man brengen.

Boy Kills World is een absurde adrenaline rit geworden die de volledige speelduur weet te entertainen. Met een leuke rol voor onze eigen Famke Janssen en een Bill Skarsgärd die met zijn afgetrainde lichaam veel bloed vergiet en de ledematen in de rondte laat vliegen. De muziek is prima in de film en geeft op sommige punten een Tarantino gevoel. Nee, ik bedoel daar niet mee dat je een Tarantino film moet verwachten, maar het idee is wel daar en doet eraan denken. De film kent zelfs nog een leuke plottwist die ik in ieder geval niet verwacht had en dat maakte het wel dat ik volledig geamuseerd de theaterzaal verliet. Is deze film het dan waard om in de bioscoop te bekijken? Wat mij betreft wel en dat moet je gewoon doen met een grote bak popcorn en een lekker drankje erbij.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2