Sam is een terminaal kanker patient, die van dag tot dag leeft. Als haar verzorger haar mee vraagt om een theatervoorstelling te bezoeken, stemt ze pas in als ze daarna ook pizza gaan eten. Maar het uitje wordt abrupt afgebroken als er vreemde dingen midden in New York neerstorten waaruit moordlustige buitenaardse wezens komen, die alles doden wat geluid maakt. Sam moet samen met haar kat Frodo zien te ontsnappen en naar de boten zien te komen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

In 2018 werden we verrast door het enorm intense A Quiet Place, dat qua spanning de maag volledig deed omkeren op sommige punten. De film vertelt het verhaal over een gezin dat in een wereld leeft dat wordt geteisterd door buitenaardse wezens, die alles doden wat ze horen. In 2020 kregen we het vervolg A Quiet Place II te zien, en misschien was deze film nog wel beter dan zijn voorganger. In deze film kregen we een glimp van hoe de invasie begon op aarde, maar dit was maar een glimp. Nu is daar de prequel A Quiet Place: Day One, dat in de wereld van A Quiet Place afspeelt op de dag van de invasie. Dit maal volgen we niet de familie Abbott, maar volgen we Samira, die een dagje naar New York gaat met haar verpleegafdeling om een voorstelling te bezoeken en pizza te eten, maar al snel begint de buitenaardse invasie. De vraag is natuurlijk of de makers ons nog kunnen verrassen, want na twee films is de nieuwigheid er natuurlijk volledig vanaf en weet je onderhand wel een beetje wat we moeten gaan verwachten. Dat hoeft uiteraard geen enkel probleem te zijn, zolang je het maar goed aanpakt.

Helaas valt de film redelijk tegen en mag het niet in de schaduw staan van A Quiet Place en zijn vervolg. Grote stoorzender in de film is de kat Frodo. Dat de kat zijn baasje blijft volgen en haar trouw is, prima. Dat is nog wel geloofwaardig. Maar de kat is doodstil. In geen enkele situatie maakt de kat geluid, geen miauw of wat dan ook. Zelfs niet als ze omringt worden door de buitenaardse wezens die dreigend zoeken naar geluid om het vervolgens aan te vallen. Maar blijkbaar maakt het de kat ook niet uit als hij meegenomen wordt onder water, het beest blijft kalm en doodstil en dat begint op den duur echt wel op je zenuwen te werken. Toch ken de film echt wel zijn momenten en wordt het hier en daar ook wel spannend, allen wat jammer is, is dat alles extreem voorspelbaar is. De trucjes uit A Quiet Place 1 en 2 worden klakkeloos overgenomen in deze film en dat maakt het dat alles best wel cliché is en nergens echt verrast. Waar in A Quiet Place 1 en 2 je maag soms omkeerde van de spanning, blijft dat hier uit omdat je gewoon al weet wat er gaat gebeuren en dat is best jammer.

Hoofdrolspelers Lupita Nyong’o en Joseph Quinn maken de film nog goed. Beide hebben een goede chemie met elkaar en spelen hun rol erg goed. Dit zorgt ervoor dat de film niet helemaal als een plumpudding in elkaar zakt, maar het aanzien zeker nog wel waard is. Toch is deze Day One wel volledig anders dan de vorige twee films. Ok, het is een spin-off maar het speelt leentjebuur bij zijn voorgangers, dus dat je gaat vergelijken is gewoon logisch. Naar het einde toe weet je ook echt al hoe dit gaat aflopen en ook dat verwacht je al als je bekend bent met de voorgangers. Voor de rest biedt de film genoeg entertainment en gelukkig houden de makers de speelduur op iets meer dan anderhalf uur en dat is precies lang zat voor deze film. Misschien had het beter geweest om dit verhaal in serievorm uit te brengen waarbij het verhaal gewoon beter uitgewerkt had geweest.

A Quiet Place: Day One lost zijn hoge verwachtingen niet in. Hoewel de film vermakelijk genoeg is om niet met een onvoldoende te smijten, zitten er grote punten van irritatie in de film. Grootste stoorzender is de kat van Sam genaamd Frodo. Maar ook de voorspelbaarheid van het verhaalverloop en dingen die gaan gebeuren had beter uitgewerkt moeten worden. Wat je over houdt is een aardige film, dat nergens uitblinkt. De twee hoofdrolspelers doen het meer dan prima, dus daar heeft het sowieso niet aan gelegen. De film is het best wel waard om in de bioscoop te kijken, dan komen sommige scenes tenminste nog een beetje intens over. Het vermoeden is dat het op het thuisscherm nog meer gaat tegenvallen, maar voor nu kan je dit misschien het beste zelf gaan beoordelen. Ik was in ieder geval redelijk teleurgesteld als groot fan van A Quiet Place 1 en 2.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️