Leia Forman keert voor haar zomervakantie weer terug naar Point Blanc om de zomer weer bij opa Red en oma Kitty door te brengen. Met het lood in haar schoenen keert ziet ze de ontmoeting met Jay en Nikki tegemoet, omdat ze bang is om te vertellen wat er de vorige zomer is gebeurd. Kitty wil graag dat Donna en Eric weer in Point Blanc komen wonen en Donna overweegt een terugkeer, maar dat betekend ook dat haar vader Bob weer terug komt, tot grote ergernis van Red.

Vorig jaar kregen we het vervolg op het briljante That ’70s Show dat nu in de jaren 90 afspeelt. We volgen de dochter van Eric en Donna die bij opa en oma de zomer door brengt. Het eerste seizoen werd veelal gemaakt door de oude cast, dat de serie toch echt het aanzien wel waard maakte. Voor de nieuwe cast leek het toch even wennen, want het bleek toch allemaal wat te houterig en de karakters waren wisselend. Meteen al werd wel duidelijk wie eigenlijk wie een beetje moest vervangen en dat gaat niet allemaal van een leien dakje. Maar goed, een eerste seizoen kan natuurlijk inkomen zijn, maar dan moet de cast in dit tweede seizoen natuurlijk wel gaan vlammen om de boel goed te houden. Uiteraard is het gewoon erg moeilijk om een serie dat zo origineel was en zo goed liep als That ’70s Show te evenaren, maar als je het gewoon goed aanpakt, moet het best in de buurt weten te komen. Met veel zin en frisse moed zag ik dit tweede seizoen tegemoet, dat ditmaal in twee delen is gehakt. Vanaf nu krijgen we de eerste 8 afleveringen te zien en oktober dit jaar komt het zogenoemde “deel 3” van That ’90s Show, dat naar alle waarschijnlijkheid ook 8 afleveringen zal bevatten.

De eerste drie afleveringen zijn grappig, maar niet hilarisch. Leia keert terug naar opa en oma en eigenlijk is het een herhaling van zetten van het eerste seizoen. Het zijn in deze afleveringen weer de oude cast in de vorm van Red, Kitty, Donna en Bob die de serie naar een leuk niveau trekken. De nieuwe cast lijkt wederom onwennig en daarnaast begint het ‘Fez’ achtige karakter Ozzie nu een beetje irritant te worden. Met de homoseksuele diversiteit moet dit de serie eigentijds maken en daar is an sich niets mis mee. Kijk naar het fantastische Will & Grace bijvoorbeeld dat dit onderwerp op een hilarische manier aan de man brengt. In dit geval wordt het er enorm dik opgelegd en het is iets dat de serie simpelweg niet nodig heeft en daarnaast voegt het volledig niets toe aan het grote geheel. De chemie tussen d nieuwelingen daarnaast is ook niet echt aanwezig, wat het na een aflevering of drie best wel een flinke worsteling maakt om de serie verder te kijken. Begrijp het niet verkeerd, het is een grappige serie en het is nou ook weer niet zo dat het zo slecht was als How i Met Your Father, dat Disney+ ons bracht, maar dit had echt zoveel malen leuker en beter gekund als er bepaalde dingen gewoon anders hadden geweest of beter uitgewerkt hadden geweest. Nu heb je een beetje een ‘meh’ gevoel, waarbij je zelfs zoiets kan hebben van of het niet een goed idee is om na oktober de stekker uit de serie te trekken voordat het echt niet meer leuk wordt.

Helaas kabbelen de volgende drie afleveringen ook maar wat voort. Nergens wordt het echt hilarisch of zo en men lijkt een beetje op het verleden terug te vallen qua grappen. De kring waarin de jongeren omringt met rook de gesprekken voeren komen veelal terug, maar de dialoog voering die in That ‘70s Show show gevoerd werd waren vele malen leuker. De irritaties die Red jegens Bob heeft zijn tot dat moment een beetje de hoogtepunten van de serie en verder is het eigenlijk een beetje slappe hap. En dan komen de laatste twee afleveringen en dan is het niet echt meer te bevatten waarom deze afleveringen wel leuk waren. Nog steeds blijft de oude garde de boventoon voeren en moet de nieuwe cast het onderspit delven. Toch gloort er wel wat hoop en het is te hopen dat deel 3 dat in Oktober op Netflix zal verschijnen de lijn van deze twee laatste afleveringen door zal zetten. Nog steeds kan de serie niet tippen aan That ‘70s Show, maar er lijkt wat schot in te zitten. Aan de andere kant kampte het vorige seizoen eigenlijk een beetje met dezelfde problemen, dus laten we hopen dat het in deel 3 echt in een stijgende lijn omhoog gaat.

That ‘90s Show – deel 2 weet nog steeds niet te overtuigen en dat is erg jammer. Dit heeft puur met de nieuwe jonge cast te maken die nog steeds hun draai niet gevonden te lijken hebben. Vooral het karakter Ozzie is bloed irritant en zijn homoseksualiteit ligt er zo dik bovenop dat het gewoon niet meer leuk is. De oude garde doet zijn ding en juist daar valt gelukkig nog wel wat te lachen. Deel 2 telt 8 afleveringen, maar het is echt wachten tot aflevering 7 en 8 voordat het allemaal een beetje leuk is. Laten we zeggen dat de leukste afleveringen van deze hele serie net zo leuk zijn als het teleurstellende laatste seizoen van That ‘70s Show’s minst leuke afleveringen en dan weet je eigenlijk wel voldoende. Vanaf nu is het tot Oktober dit jaar wachten voordat we deel 3 mogen aanschouwen, maar dan is het echt wel te hopen dat het leuker wordt, anders mogen ze wat mij betreft de serie cancelen, voordat het een vrije val maakt en net zo verschrikkelijk wordt als How i Met Your Father op Disney+.

De serie is nu te zien op Netflix.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️