Inmiddels is Riley een tiener geworden, net op het moment dat het hoofdkantoor plotseling wordt gesloopt om ruimte te maken voor iets geheel onverwachts: nieuwe emoties! Joy, Sadness, Anger, Fear en Disgust, die al lang op succesvolle wijze de boel runnen op het hoofdkantoor, weten niet hoe ze zich moeten voelen als Anxiety plotseling opduikt. En het lijkt erop dat ze niet de enige is.

Het eerste deel van Inside Out kregen we in 2015 al te zien, het heeft dus echt 9 jaar geduurd voordat er een vervolg is gekomen. Ditmaal ligt de regie in handen van Kelsey Mann, die met Inside Out 2 zijn eerste echte regie klus krijgt. Hij regisseerde eerder de onbekende short animatiefilm Party Central in 2013 en 8 afleveringen van de animatieserie Megas XRL, dat liep tussen 2004 en 2005. De stemacteurs uit het eerste deel keren niet allemaal terug , zo zijn er wel een aantal andere stemacteurs zoals Tony Hale die bijvoorbeeld Bill Hader vervangt voor de stem van Fear en Liza Lapira die Mindy Kaling vervangt voor de stem van Disgust. Het zal de gemiddelde kijker niet echt opvallen en voor het jongere publiek zal het ze een biet zijn. Maar de vraag is of dit tweede deel van Inside Out het eerste deel zou kunnen evenaren, want het eerste deel was natuurlijk een fantastische film.

Riley is een tiener aan het worden en dat brengt natuurlijk nieuwe emoties met zich mee. Als ze op een hockeykamp beland zodat ze haar talent kan laten zien, zijn het Anxiety, Embarrassment, Ennui en Envy die aan het gezelschap toe worden gevoegd. Maar al snel krijgen Joy en Anxiety het met elkaar aan de stok en wordt Joy met het oude gezelschap verbannen zodat Anxiety Riley kan veranderen. Dit kaart de tiener emoties wel goed aan en we zien hoe Riley haar hartsvriendinnen verstoot om zich zo in de picture te kunnen spelen bij de populaire meiden en dan vooral haar idool. Toch blijkt het allemaal wel een beetje een herhaling van zetten. De leukste scene uit de film is toch wel als Joy en de rest van de verbannen emoties in een kluis komen te zitten waar ook de rest van Riley’s onderdrukte emoties en geheimen zitten.

Omdat ik zelf eigenlijk niet van de animatiefilms ben, vind ik het altijd lastig om er een review over te maken. Inside Out 2 was dan wel leuk, kaart or relevante en leerzame momenten van de ontwikkeling van een kind aan, maar ja, wat valt er voor de rest over te zeggen. De animatie zelf is mooi en kleurrijk, maar niet van een bijzonder niveau. Het is een beetje de standaard animatie die we gewend zijn, zonder gekke fratsen erbij. De humor in de film is duidelijk op een jonger publiek gericht, maar als volwassenen ook prima te kijken en te accepteren. Het maakt het dan vooral dat het leuk is om met je kroost te bekijken, misschien dat de Engels gesproken versie de volwassen kijker nog iets meer kan bekoren, maar het is en blijft een film voor een jong publiek.

Inside Out 2 is een leuke film geworden over de overgang voor een kind naar de puberteit. De nieuwe emoties zijn een grappige toevoeging, maar toch was het eerste deel wel een stuk leuker. De animatie zelf is mooi en erg kleurrijk, maar wel van een standaard niveau. Hoe het ook is, de film is en blijft het meest geschikt voor een jeugdig publiek. De humor is ook echt daarop aangepast en dat merk je. Natuurlijk zullen er genoeg volwassenen zijn die dit nog steeds fantastisch vinden, maar ik val onder de categorie van ‘meh’. Dat heeft er misschien ook mee te maken dat dit soort animatiefilms niet mijn ding zijn, maar mijn kinderen, vooral de jongste heeft met volle teugen kunnen genieten.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2