Een anthologiereeks waarin politie-onderzoeken de persoonlijke en professionele geheimen van de betrokkenen blootleggen, zowel binnen als buiten de wet. Het eerste seizoen van True Detective volgt detectives Rust Cohle en Martin Hart tijdens een 17 jaar durende klopjacht naar de dader van een bizarre rituele moord in Louisiana uit 1995. In het tweede seizoen zet de bizarre verdwijning van een stadsmanager een lucratief ontwikkelingsplan op de helling. Bij het resulterende onderzoek raken drie uiteenlopende politiemensen betrokken.

True Detective trapte in 2014 af met het zinderende eerste seizoen, waarin de hoofdrollen door Woody Harrelson en Matthew McConaughey werden vertolkt. Dit eerste seizoen won vele prijzen, dus een tweede seizoen kon niet uitblijven. Ditmaal werd er weer voor bekende namen gekozen en was het de beurt aan Colin Farrell en Vince Vaughn. Nu zijn we bij het vierde seizoen aangekomen en mag Jodie Foster het gaan doen. Het is overigens de eerste keer in de serie dat de lead door een vrouw wordt gespeeld en het vierde seizoen is erg duister te noemen. Dat we met True Detective een serie te pakken hebben dat elk seizoen weer erg sterk is, is best wel bijzonder, want vaak neemt het per seizoen toch wat af. Misschien heeft dat ermee te maken dat elk seizoen een op zichzelf staand verhaal is en eigenlijk niets met elkaar te maken heeft qua verhaal. Dit is ook waar bijvoorbeeld een serie als Fargo in excelleert en dat houdt het dat je als kijker elk seizoen weer op iets nieuws wordt getrakteerd en dat het niet een herhaling van zetten wordt waardoor een serie uiteindelijk leegbloed.

Dit vierde seizoen bestaat uit zes afleveringen van gemiddeld een uur per aflevering. De laatste aflevering beslaat overigens een uur en zestien minuten, wat op een kleine minifilm lijkt, maar dit is tegenwoordig best normaal geworden. Sommige series weten het zelfs tot volwaardige film lengtes per aflevering te trekken, iets dat overigens niet altijd fijn is want dan wordt het toch vaak een worsteling om een seizoen uit te kijken. Een uurtje per aflevering is dan ook echt perfect en zeker bij een serie als deze te verantwoorden. Het donkere winterlandschap van Alaska doet de sfeer erg goed en zorgt ervoor dat je dit seizoen meteen ingezogen wordt. Toch opent het seizoen wel een beetje magertjes. Een team onderzoekers verdwijnen plots spoorloos. In Alaska treed in december een duistere periode in waar de zon niet meer opkomt voor twee maanden lang. Liz Danvers is een doorgewinterde agent die samen met Evangeline Navarro de zaak moet onderzoeken. Het is tot dan dat alles een beetje in het ongewisse blijft totdat de agenten een afgesneden tong vinden.

Uiteindelijk blijkt dit een soort bovennatuurlijke thriller te zijn en dat is toch wel iets waar Night Country zich totaal afscheid bij de vorige drie seizoenen van True Detective. Je verwacht toch wel iets meer aardser bij een serie als deze, zeker als je het eerste seizoen gezien hebt, dat gewoon excelleert in de hele serie tot nu toe nog. Dat dit de eerste grote serie rol voor Jodie Foster is, is dan echt wel tof natuurlijk en dit seizoen is absoluut wel goed, maar had dit anders genoemd en niet in de True Detective seizoenen gestoken. De setting is groots, mooi en uitmuntend geacteerd, het duistere landschap is prachtig. Helaas eindigt de serie een beetje in mineur, want waar de vijfde aflevering naar een hoogtepunt wordt gebracht is het de laatste aflevering waarbij je waarschijnlijk iets zal hebben van tja, wat moet ik er eigenlijk mee. Dat maakt het eigenlijk dat dit seizoen van True Detective twee gezichten heeft. Een trage opkomst, dan kabbelt het een beetje voort, dan komt een ijzingwekkend hoogtepunt, om in mineur te eindigen.

True Detective – Night Country is alweer het vierde seizoen uit een indrukwekkende reeks, waarbij het nog steeds het eerste seizoen is dat met kop en schouder boven het maaiveld uitsteekt. Dit seizoen wijkt door de bovennatuurlijke wending veel af en misschien had de serie beter tot zijn recht gekomen als dit niet in de True Detective-reeks was meegenomen. Nee, de serie is absoluut niet slecht, want het heeft alles aan boord. De cast is goed, het camerawerk is fantastisch, de omgeving is mooi en ik kan zo wel even doorgaan. Ook piekt en daalt dit seizoen teveel, zo begint het een beetje lafjes, kabbelt het daarna voort, piekt het in de vierde en vijfde aflevering en zakt het in elkaar bij de laatste aflevering. Voor de rest is dit seizoen het absoluut waard om te gaan kijken, maar het is wel het minste seizoen uit de reeks tot nu toe nog.

De serie is nu te koop in de winkel op Blu-ray.

Met dank aan Warner Bros. Home Entertainment Benelux en Day One MPM voor het recensie exemplaar.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2