Paul Atreides is een briljante en begaafde jongeman die tot grootse dingen is voorbestemd. Hij moet naar de gevaarlijkste planeet in het universum reizen om de toekomst van zijn familie en volk veilig te stellen. Intussen wordt er door kwaadaardige mogendheden hevig gestreden om de kostbare grondstof van de planeet, een stof die alleen daar te winnen is en in staat is het menselijk vermogen te vergroten. Alleen degenen die hun angst weten te overwinnen zullen overleven
Aanstaande donderdag gaat het tweede deel van Dune in première in de bioscoop, iets waar menig fan bijna 3 jaar naar heeft moeten uitkijken. Hoewel de film eigenlijk vorig jaar al had moeten uitkomen, liep het flinke vertraging op door de schrijvers staking die op dat moment aan de gang was in Hollywood. De film kreeg namelijk 4 dagen na de première van dit eerste deel al groen licht, maar gelukkig is het nu dan zover en het leek mij leuk om even terug te blikken op het eerste deel voordat we met deel 2 aan de haal gaan. Er stamt al een film uit 1984 die door David Lynch werd geregisseerd. Hoewel de film absoluut mooi camerawerk bevatte, was het totaal plaatje echt ver onder de maat. Nu staat Denis Villeneuve aan het roer en die heeft sowieso met Blade Runner 2049 al flink bewezen dat hij een complexe science fiction film absoluut wel kan maken. Met 165 miljoen dollar budget opzak, laat Villeneuve er geen gras over groeien en trekt hij een flink arsenaal aan grote sterren aan en stopt hij veel werk in de oogstrelende effecten die de film rijk is.
Het verhaal is niet het makkelijkste verhaal en het is ook goed opletten geblazen om het verhaal te kunnen volgen. Ook is de film vrij traag en dat is onderhand wel een kenmerk van deze regisseur. Zo had bijvoorbeeld Blade Runner 2049 ook een lange speelduur en verliep het geheel op een flink trage manier. Dit is in dit eerste deel van Dune niet anders, dus pakt het geheel je nog steeds niet na een uur, kan je er naar mijn mening net zo goed mee gaan stoppen en het tweede deel gewoon lekker overslaan. Voor wie dit wel allemaal te volgen valt en geen last heeft van het trage verloop zal worden onder gedompeld in een erg gave wereld waarin een oorlog woed tussen drie partijen, waarbij het aan de uitverkoren Paul Atreides is om het native volk de Fremen te redden van de ondergang en het delven naar de wel begeerde spice. Wat goed gedaan is is de nachtmerrieachtige setting die Villeneuve weet te creëren in de film. Zeker de scene waarin Paul en consorten met een vliegtuig dat vleugels als een Libelle heeft naar een miner vliegt. Eenmaal daar aangekomen komt er in de verte een zandworm aan die de hele boel wil opslokken, waarna een reddingsoperatie volgt en de bemanning van de miner moet evacueren. Met de gele lensfilter in de duinvlakte maakt het de boel nog beklemmender en vooral verhit eruit zien.
De muziek wordt verzorgd door niemand minder dan grootmeester Hans Zimmer en zwelt het geheel goed aan allemaal. Toch is de soundtrack hier en daar net iets te zwaarmoedig en past het niet altijd evengoed bij de film, maar dat zal ook een kwestie van persoonlijke smaak zijn. Het zorgt er in ieder geval niet voor dat het bijdraagt om een beetje vaart in de film te krijgen. Dit duurt tot diep in de tweede helft dat de vaart er in komt als Paul en moeder Jessica Atreides moeten vluchten na de aanslag op Leto Atreides. Op dat moment wordt de rol van de Fremen ook iets duidelijker en zien we de kwaadaardigheid van Baron Vladimir Harkonnen ook steeds meer bizarre vormen aannemen. Het is allemaal een opzet naar Dune: Part 2 natuurlijk en zeker voor de mensen die de versie uit 1984 al gezien hebben, weet je ongeveer wel wat er gaat komen en is het best frustrerend om zo lang gewacht te moeten hebben. Wat wel de verbazing schetst is dat een Dune: Part 3 ook al in ontwikkeling is, dus met dat in het achterhoofd ben ik heel benieuwd wat er precies allemaal nog gaat komen en hoe Villeneuve dit allemaal gaat uitwerken.
Dune: Part One is een prima opener van het drieluik over House Atreides, Harkonnen en het volk Fremen die een onderlinge strijd voeren om de planeet Caladan. Dit eerste deel verloopt bijzonder traag en je geduld wordt een kleine 155 minuten getest. Het camerawerk, decors en settings zijn echt heel goed gedaan, hoewel ik de soundtrack van grootmeester Hans Zimmer eens een keertje te zwaarmoedig vind, maar dit kan ook gerust met smaak te maken hebben natuurlijk. Het duurt ook ruim anderhalf uur voordat het geheel een beetje goed op gang is gekomen, daarvoor wordt veel aan karakterontwikkeling en uitdieping van het verhaal gewerkt. Waar Villeneuve uiteindelijk precies naar toe wil aangaande het in ontwikkeling gebrachte derde deel, is nog een beetje de vraag. Verwacht wordt dat het derde deel The Children of Dune gaat vertellen, maar ja, zeker weten doe ik dat in ieder geval niet. Voor nu is dit eerste deel van Dune echt een hele toffe film geworden, zeker voor de echte science fictionliefhebber, dus laat het tweede deel maar snel komen.
De film is te koop in de winkel op Blu-ray en 4K UHD Blu-ray.
Met dank aan Warner Bros. Home Entertainment Benelux en Day One MPM voor het recensie exemplaar.
Waardering: ⭐️⭐️⭐️⭐️