Deze film speelt zich af in de toekomst, enkele generaties na het bewind van Caesar. In deze tijd zijn de apen de dominante soort en leven in harmonie samen, maar leiden de mensen een ondergedoken leven. Terwijl een nieuwe, tyrannieke apenleider zijn imperium opbouwt, maakt een jonge aap een aangrijpende reis die er voor zorgt dat hij alles wat hij heeft geleerd over het verleden in twijfel trekt. De keuzes die hij maakt zal de toekomst voor zowel apen als mensen bepalen.

In 1968 alweer kregen we de eerste film te zien van Planet of the Apes, naar het boek uit 1963 van Pierre Boulle. De film kreeg 4 vervolgen en in 1974 zelfs een televisieserie, dat na 1 seizoen werd stopgezet. Het zou tot 2001 duren voordat er weer een nieuwe film over de apenplaneet gemaakt zou worden. De film werd gemaakt door Tim Burton, met Mark Wahlberg in de hoofdrol, maar flopte gigantisch waarna de stekker uit het project getrokken werd. In 2011 kwam dan uiteindelijk Rise of the Planet of the Apes, dat het verhaal van Caesar volgde, waarna met erg veel succes in 2014 Dawn of the Planet of the Apes en in 2017 War For the Planet of the Apes werd gemaakt, waarna de serie gesloten werd met de dood van Caesar. Nu, zeven jaar later, mogen we ons opmaken voor het vervolg, hoewel het niet een direct vervolg is geworden, maar een film dat zich generaties na Caesar afspeelt. Hoewel de makers beweren dat dit niet om een remake van het origineel uit 1968 gaat, doet de trailer toch echt iets heel anders vermoeden. Helaas is Fox sinds 2019 in handen gekomen van Disney en we weten allemaal dat Disney graag franchises kapot maakt. Hopelijk blijven ze The Planet of the Apes wel een beetje trouw, dus ik ben de film met groot vertrouwen in gegaan.

Een remake is het zeker niet, deze film volgt een volledig eigen verhaal dat slim en goed geschreven is. Natuurlijk zit de film tjokvol verwijzingen naar de zijn voorgangers en zelfs naar de oude film uit 1968. Het eerste half uur komt vrij traag op. De film begint direct na de gebeurtenissen uit War For the Planet of the Apes. Maar na een paar minuten slaan we generaties over en belanden we in een wereld waar apen domineren en de mens in het wild leeft en bijna weggevaagd is van de planeet. Wat direct opvalt is de oogstrelende CGI, bij tijd en wijlen zal je mond bijna openvallen, want dit is echt van extreem hoog niveau. Zeker als Noa na een smak op de grond gemaakt te hebben, weer wakker wordt en er allemaal witte as in zijn vacht zit. Dit is met heel veel detail gedaan. Na een minuut of 40 zal je doorkrijgen waar het verhaal naartoe wil en dan komt de vaart er gelukkig in. Noa wordt achtervolgd door een mens, nadat een groep apen zijn dorp heeft verwoest, zijn vader heeft vermoord en de rest van zijn stam gevangen heeft genomen. Uiteindelijk ontmoet Noa de Oerang Oetang genaamd Raka, die het woord van Caesar strikt volgt en samen met Noa de mens die ze eerst Nova noemen, maar uiteindelijk Mae blijkt te heten, naar haar eigen stam te brengen.

De omgevingen waar de film zich afspeelt zijn echt fantastisch. Half vergane steden waar de gebouwen door de jaren heen begroeid zijn met planten, gras en mos zien er post apocalyptisch en oogstrelend uit. Natuurlijk hebben we dat wel meer gezien in films, maar de makers van deze film hebben erg veel op detail gelet. Als Noa uiteindelijk beland op het strand, waar hij bij de tot zelf gekroonde Proximus Caesar komt, komt de film helemaal in een versnelling. Noa en Mae moeten onder dwang een grote stalen deur die in de rotsen zit open maken, of beter gezegd, ze moeten Proximus Caesar daarbij helpen. Wat er uiteindelijk achter die deur zit is misschien wel een beetje voorspelbaar , maar goed. De film doet nog het meest denken aan een mix tussen Planet of the Apes uit 1968 en diens vervolg Beneath the Planet of the Apes uit 1970, althans qua structuur een klein beetje. Het einde wordt volledig open gelaten en hint direct naar een vervolg en ik heb wel een vermoeden waar ze heen willen gaan, maar toch ook weer niet.

Kingdom of the Planet of the Apes is een fantastisch spektakelstuk geworden, waarbij de CGI echt bizar mooi is. De details spatten van het scherm af en elk haartje, stofdeeltje of wat dan ook is veel aandacht aan besteed. Maar ook de post apocalyptische setting van de half vergane steden die begroeid zijn met groen is echt prachtig gedaan. Het verhaal is slim en goed geschreven, hoewel de film wel een half uurtje nodig heeft om op gang te komen. Het is slim en goed gedaan dat de film zich generaties na Caesar afspeelt en dat we in een volledig nieuw avontuur worden geslingerd op de apenplaneet. Doordat het einde volledig wordt open gelaten kan het bijna niet anders dan dat hier een vervolg op gaat komen en die kan mij niet snel genoeg komen. Deze vierde film uit de nieuwe reboot serie films is in ieder geval fantastisch.

De film is nu te zien op Disney+.

Waardering:⭐️⭐️⭐️⭐️ 1/2