Cooper gaat samen met zijn tiener dochter Riley naar het concert van de immens populaire artiest Lady Raven. Eenmaal bij het concert aangekomen, rukt er een peloton van 300 FBI agenten uit na een tip te hebben gekregen dat er een seriemoordenaar genaamd The Butcher het concert bezoekt. Maar wat dochter Riley niet weet is dat haar liefhebbende vader The Butcher is en hij begint zich steeds vreemder te gedragen, naar mate hij steeds meer in het nauw gedreven wordt. De tijd begint te dringen en Cooper het concert gebouw wordt steeds meer hermetisch afgesloten en geen enkele mannelijke bezoeker kan het gebouw meer verlaten en Cooper zit als een rat in de val, of toch niet?…

M. Night Shyamalan werd echt beroemd toen hij zijn meesterwerk The Sixth Sense in 1999 afleverde. Dat kunstje deed hij nog een aantal keer dunnetjes over met Signs en Unbreakable, maar daarna zakte het eigenlijk wat in en zijn de meningen heel wisselend. Met films als The Village en The Happening viel het toch allemaal redelijk tegen, maar met Lady in the Water en After Earth sloeg hij de plank echt extreem mis. De laatste jaren zitten zijn films weer een beetje in de lift. Zo leverde hij het alleraardigste Split en Glass af en met Old en Knock at the Cabin leek de weg naar boven weer gevonden. Dan is daar nu de film Trap, met Josh Hartnett in de hoofdrol als psychopatische moordenaar die als een rat in de val zit bij een concert met zijn niets vermoedende tienerdochter. Het concept klinkt prima en na het zien van de trailer dacht ik de conclusie wel te kunnen trekken dat dit weer een goeie film van Shyamalan was.

Dat viel allemaal toch vies tegen en Trap is echt een hele ongeloofwaardige film geworden. Natuurlijk, ik snap echt wel dat een film nep is en dat er dingen in gebeuren die nooit kunnen, laat ik daar duidelijk over zijn. Ook aan de prestatie van Harnett ligt het niet, want die zet an sich een prima rol neer als slinkse moordenaar die zijn identiteit niet mag onthullen en langzaam maar zeker in de val wordt gelokt. Nee, het probleem zit hem in wat er precies gebeurd allemaal. Cooper en Riley gaan naar een verkoper bij het concert om een T-shirt te kopen, maar de maat is op. De verkoper zegt dat Cooper later kan terug komen om de juiste maat op te halen. Het hele gebouw is omsingeld door politie, personeel bij het concert zijn strenge instructies gegeven om op te passen, waarbij zelfs een code woord wordt afgegeven, zodat medewerkers naast het tonen van hun personeelspas ook nog eens een wachtwoord moeten zeggen om te bevestigen dat ze zijn wie ze zeggen. Daarnaast wordt elke in- en uitgang bewaakt door agenten, maar Cooper knippert lief met zijn ogen naar de verkoper en wordt mee naar achteren genomen, waarbij de verkoper Cooper even alles verteld naar wie de politie opzoek is, wat de politie weet (dat was ook wel bijzonder dat een verkoper dat weet, maar goed) en zelfs het wachtwoord verteld hij tegen Cooper.

Dit gaat eigenlijk de volledige film door en Cooper komt op plekken waar een normaal mens niet komt, vertoont nogal eigenaardig gedrag en uiteindelijk weet hij zelfs backstage door te dringen met een zielig verhaal over zijn dochter. Ik begrijp dat je de film spannend wil houden en dat je wat dingen laat gebeuren die niet kunnen, maar Shyamalan lt gewoon volledig nergens op en dat begint uiteindelijk flink te irriteren. Daarnaast komt de film tergend traag op gang. Shyamalan heeft zijn eigen dochter Saleka Shyamalan gecast voor de rol van Lady Raven. Zijn dochter zit in de muziekwereld en probeert daar ook mee door te breken en het lijkt er het eerste uur van de film dan ook flink op dat papa de carrière van dochterlief probeert te boosten in de film, want soms vraag je je af of je niet naar een concert registratie of zo zit te kijken.

Trap is een hele ongeloofwaardige, irritante film geworden, dat meer op een carrière boost voor papa Shyamalan’s dochter lijkt, dan dat het de film goed doet. Dat een dergelijke film elementen bevat die niet kunnen is prima, maar als verkopers volledig op de hoogte zijn van een grote politie operatie en zelfs hun wachtwoorden aan vreemdelingen geeft zonder slag of tegen stoot, is gewoon belachelijk. Helaas is dat nog het minst ongeloofwaardig, dus zet je maar schrap. Shyamalan trekt de goede lijn waarin hij bezig was dus niet door en deze film is zonde van de tijd en beland dan bij mij in iedergeval ook in het rijtje snel vergeten en gewoon niet meer aan terug denken.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️ 1/2