Hirayama is volkomen tevreden met zijn eenvoudige leven als schoonmaker van openbare toiletten in Tokio. Naast zijn zeer gestructureerde dagelijkse routine geniet hij van zijn passie voor muziek, boeken en bomen die hij fotografeert. Enkele onverwachte ontmoetingen onthullen geleidelijk meer over zijn verleden. Perfect Days is een ontroerende en poëtische reflectie op het vinden van schoonheid in de alledaagse wereld om ons heen.

De Duitse regisseur Wim Wenders staat vooral bekend om zijn bijzondere aanpak van filmen. Main stream zijn zijn films zeker niet, maar in het verleden mocht hij toch drie keer een Oscar nominatie krijgen, welke hij niet wist te verzilveren, hoewel dit alle 3 nominaties waren voor documentaires. Deze film werd overigens als officiële inzending voor Japan ingezonden naar de 96e Academy Awards in 2024, voor de categorie ‘Beste internationale speelfilm’. Dit was de eerste keer dat een film die niet door een Japanse filmmaker is geregisseerd, wordt genomineerd als Japanse inzending, dus ook dat is wel weer erg bijzonder te noemen. Des te interessanter maakt het deze film, want wat kunnen we verwachten als een film als deze. Zeker met een regisseur als Wim Wenders aan het roer zal dit niet een film voor iedereen worden, maar ik laat mij graag verrassen wat dat betreft.

De eerste drie kwartier laten twee werkdagen uit het leven van Hirayama zien. Met veel inzet en passie maakt hij de toiletten in Tokio schoon, samen met zijn dommige collega Takashi. Je ziet de sleur eigenlijk, maar tussen door zie je ook dat Hirayama kan genieten van de kleine dingen in het leven, zoals het uitzicht op bomen of gewoon de dingen die voorbijgangers doen. Hij verzameld ook plantjes die hij thuis goed verzorgd en ook vaak uit het park haalt waar hij zijn lunch eet. De eerste dag neemt een half uur van de film in beslag en op zijn tweede werkdag blijven we een beetje hetzelfde meemaken als op zijn eerste werkdag. Als we op de derde werkdag aankomen is het te hopen dat het tempo een beetje in de film komt en het is een beetje de vraag of er een echt verhaal in komt en dan zijn we echt al bijna een uur verder. Cinematografisch is de film prachtig om te kijken, maar dat is sowieso wel wat je mag verwachten bij een film van Wim Wenders, alleen vraag je je bij het aanbreken van de vierde dag af wat de bedoeling is en wordt het moeilijk je aandacht bij de film te houden. Wenders toont de sleur van het dagelijks leven en die sleur lijkt ook effect te hebben op de film.

Maar dan langzaam maar zeker beginnen de dagelijkse patronen van Hirayama verstoord te worden. Een reeks onverwachte gebeurtenissen beginnen het verleden van Hirayama steeds meer te ontrafelen. Zeker als zijn nichtje Niko onverwachts op de stoep staat. Eigenlijk begint de film daar pas een wending te krijgen, zeker als Niko vragen begint te stellen waarom Hirayama en haar moeder zo uit elkaar gegroeid zijn. Uiteindelijk probeert hij weer zijn simpele leven op te pakken waar hij eigenlijk zo tevreden mee was, maar dat lijkt lastiger dan hij dacht. De bedoeling van de film is duidelijk, maar de film had eigenlijk ruim een half uur korter mogen zijn. Misschien dat er mensen zijn die dat daar niet mee eens zijn om filosofische of intellectuele redenen, maar het feit blijft dat je de eerste bijna anderhalf uur naar iemands dagelijkse leven zit te kijken waar verdomd weinig in gebeurd. Misschien ligt dat wel aan mij en is dit gewoon niet echt een concept dat voor mij is weggelegd.

Perfect Days is een tergend trage film, dat maarliefst anderhalf van de twee uur nodig lijkt te hebben voordat er verhaal in de film komt. Cinematografisch is de film wonderschoon geschoten, aan de acteerprestaties ligt het absoluut niet en de muziek in de film is erg goed. Maar een dikke twee uur naar een toilettenschoonmaker kijken is toch net iets teveel van het goede. Als nichtje Niko in het spel komt begint het verleden Hirayama te achtervolgen en wordt er uiteindelijk wel duidelijk waarom hij zo tevreden was met zijn ontzettend eenvoudige leven. Er zal zeker een publiek zijn voor dit soort films en ik ga niet beweren dat dit een slechte film was, maar dit was gewoon geen film voor mij persoonlijk.

De film is nu te koop in de winkel.

Met dank aan The Searchers in samenwerking met Remain In Light voor het recensie-exemplaar.

Waardering: ⭐️⭐️ 1/2