Het is bijna dertig jaar nadat het ‘woede’-virus is gelekt uit een laboratorium voor biologische wapens en de wereld leeft nog steeds in een streng gehandhaafde quarantaine. Maar sommige mensen hebben een bestaan opgebouwd tussen de geïnfecteerden. Eén van die groepen overlevenden woont op een klein eiland dat maar via één zwaarbewaakte overgang bereikbaar is vanaf het vasteland. Als één persoon van de groep het eiland verlaat voor een missie die hem diep op het duistere vasteland brengt, ontdekt hij geheimen en wonderbaarlijke dingen, maar ook verschrikkingen die niet alleen de geïnfecteerden beïnvloed hebben, maar ook andere overlevenden.

In 2002 kwam regisseur Danny Boyle met de bijzondere lowbudgethorrorfilm 28 Days Later, die vandaag de dag een soort cultstatus heeft bereikt. De film kende intense scènes en was extreem spannend doordat de film erg onvoorspelbaar bleek te zijn. In 2007 waagde regisseur Juan Carlos Fresnadillo zich aan het vervolg en misschien zullen mensen het hier niet mee eens zijn, maar deze film was bijna nog beter dan het eerste deel. De opzet was wel groter dan het eerste deel, maar nog steeds was de film onvoorspelbaar en rete spannend. We hebben 18 jaar moeten wachten op het vervolg, maar nu is er dan eindelijk 28 Years Later en wederom keert Danny Boyle terug als regisseur. Het gekke is dat 28 Weeks Later volledig genegeerd wordt en dat maakt 28 Years Later een direct vervolg op 28 Days Later. Ditmaal is de opzet groots en namen als Aaron Taylor-Johnson en Ralph Fiennes prijken tussen de cast. De trailer doet watertanden, maar kan dit deel wel tippen aan zijn voorgangers? Dat is natuurlijk de grote vraag.

Hoewel we met een prima film te maken hebben, is het antwoord: nee. 28 jaar na de gebeurtenissen van deel een zijn de geïnfecteerden gemuteerd en zijn er dikke, langzame, kruipende geïnfecteerden. Er zijn normale geïnfecteerden en er is een supersterke alfa. Het eerste deel van de film concentreert zich op Jamie, die samen met zijn 12-jarige zoon Spike naar het vaste land gaat om te leren jagen op geïnfecteerden. Ze wonen op een afgezonderd eiland, waar je alleen maar naar het vaste land kan gaan als het eb is. Je weet meteen al wat er gaat gebeuren met die route natuurlijk, maar goed, die nemen we voor lief. Isla, de vrouw van Jamie, is warrig en oogt ziek. Ook hier weet je meteen wat er aan de hand is, maar Spike staat erop dat er een dokter voor zijn moeder gezocht wordt die haar kan genezen. Er is er maar eentje die op het vaste land woont en dat is dokter Kelson, maar die is knettergek geworden. Toch besluit Spike op zoek te gaan naar deze dokter en uiteraard trekt Spike er met zijn zieke moeder alleen op uit, zonder dat vader Jamie dit weet.

In de tweede helft van de film zit een pak meer actie, maar het probleem is dat je alles al van mijlenver ziet aankomen en dat maakt dat deze film echt een pak minder dan zijn voorgangers is geworden. Wat ook gewoon erg jammer is, is dat deel 2 gewoon volledig genegeerd wordt. Aan het einde van deel 2 zien we dat de geïnfecteerden het vaste land bereiken en Parijs bereiken. Nu is Groot-Brittannië in quarantaine gezet en patrouilleren de Fransen en Zweden rond het eiland om in de gaten te houden dat niemand Groot-Brittannië verlaat. Leuk bedacht, maar wel jammer, zeker gezien het tweede deel simpelweg ijzersterk was. Het zal ermee te maken hebben gehad dat Boyle zijn eigen koers wilde varen, maar het had misschien verstandiger geweest om de tijdskloof in maanden te maken en niet in jaren. Deze film zal in een drieluik komen, dus we hebben nog twee delen te gaan. Het verhaal wordt ook midden in een cliffhanger afgekapt, dus dan verlaat je de bioscoop ook nog eens met een onverzadigd gevoel.

28 Years Later is een prima film geworden, maar haalt het in de verste verte niet bij de eerste twee films. Hierbij is het ook nog eens jammer dat deze film het tweede deel volledig negeert en dat dit dan ook een direct vervolg is op het eerste deel. Dan blijft het wel jammer dat er een flinke tijdskloof van 28 jaar in het verhaal zit na deel 1. Voor de rest is de film ook enorm voorspelbaar en hoewel het camerawerk echt fantastisch is in de film, iets dat de spanning normaal tot een hoogtepunt moet drijven, blijft dat door een ietswat matig script volledig uit. Er zijn nog twee delen op komst in de toekomst, dus wie weet is deze film een opzetje naar een zinderend slot van het geheel. Maar als je de film gaat kijken, stel je verwachtingen gewoon wat bij en verwacht niet dat je een film van het niveau van de eerste twee films gaat krijgen.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2