Op een woensdag om 2:17 uur ’s nachts verdwijnen in Maybrook, Pennsylvania 17 kinderen uit huis als zij de duisternis tegemoet rennen. Alle kinderen hebben gemeen dat zij in de klas zitten bij juf Justine Gandy. Alleen Alex Lilly blijft buiten schot. In de periode die volgt op de verdwijning wordt er uitgebreid onderzoek gedaan naar de zaak. Alex lijkt van niets te weten en ook Justine, die intussen op non-actief is gezet wegens verdenking van betrokkenheid bij de zaak, is radeloos en vervalt in alcoholisme. Bezorgd om Alex volgt Justine hem naar huis. Ze ziet dat alle ramen bedekt zijn met kranten en ziet zijn ouders op de bank zitten in het donker. Al snel worden ook andere mensen uit het dorp overvallen door nare dromen. Waar eerder het vooral werd gelinkt aan trauma en corruptie, komen ook religieuze machtsmisbruik, hekserij en bloedoffers in beeld.

Een poosje geleden kregen we de trailer voor deze film te zien en eigenlijk beloofde dat wel veel goeds. De trailer gaf weinig tot niets prijs en was ondergedompeld in vaagheid. Het triggert de kijker dan enorm, want er zijn de laatste jaren echt best wel veel films gemaakt die flink wisten te slagen op dat vlak. Onlangs kregen we Bring Her Back nog te zien en deze film stelde niet teleur. Nou, tapt Weapons wel uit een iets ander vaatje. Het verhaal over 17 verdwenen kinderen uit dezelfde klas, waarbij je eigenlijk het grootste deel van de film geen idee hebt hoe de vork nou eigenlijk in de steel zit. Het bijzondere is wel dat de film het standpunt vanuit verschillende hoeken laat zien. Elk zogenaamd hoofdstuk gaat over een van de betrokken personen, waarbij het uiteraard aan het einde allemaal samensmelt en het voor de kijker wel redelijk duidelijk wordt wat er aan de hand is.

Nou moet gezegd worden dat niet ieder hoofdstuk even interessant is. Dit maakt het op sommige punten dat de ruime twee uur die de film nodig lijkt te hebben, best wel wat langdradig aanvoelen. Hoofdstuk een concentreert zich op lerares Justine, die door de lokale bevolking wordt beschuldigd van de verdwijning van de kinderen. Zij heeft weer contact met een politieagent en het volgende hoofdstuk gaat over deze agent, om vervolgens weer door te gaan naar een hoofdstuk over een persoon uit zijn omgeving. Goed bedacht en redelijk goed uitgewerkt moet er gezegd worden, hoewel de twee meest interessante hoofdstukken die van een junk zijn en het enige overgebleven kind uit de klas, Alex. De rest is niet mega-interessant en weet van tijd tot tijd ook wel lichtelijk te vervelen. Dit ligt niet aan de acteurs in de film of zelfs aan de regie van de film; dat steekt enorm sterk en goed in elkaar, maar meer aan de gebeurtenissen en de vertelling van het verhaal.

Uiteindelijk komt het plot zelf wel redelijk uit de lucht vallen en zal je je afvragen, althans was dit wel voor mij het geval, wat er nou precies gebeurt en vooral de logica ontbreekt. Niet zozeer de logica van waarom, maar wel van de oorsprong en wat er nou eigenlijk gebeurt. De film wil een nachtmerriescenario schetsen en hoewel de film redelijk duister is, ontbrak de paniek en angst die de film bij kijkers moet opwekken enorm. Wat wij te zien kregen, was niet angstaanjagend of eng; het was meer iets van: oké, we zien wat jullie willen vertellen. Maar het waarom en waar het vandaan kwam, blijft gissen. Dat het uit vele hoeken als een van de beste films van dit jaar wordt bestempeld, gaat mij een beetje ver. Wellicht belandt deze film niet eens in de top 5 van beste films voor mij persoonlijk. Dit concept is interessant, maar een film als Bring Her Back was echt een heel stuk beter naar mijn mening.

Weapons is een prima film geworden, maar door het ontbreken van de oorsprong en het werkelijke waarom is het niet de topper geworden waarop gehoopt werd. Interessant is de film zeker en laten we wel zijn, de film is zeker goed en de moeite waard om te bekijken. Alles is opgedeeld in hoofdstukken, waarbij hetzelfde verhaal vanuit verschillende oogpunten wordt verteld. Helaas is niet elk hoofdstuk even interessant, waardoor de ruime twee uur hier en daar toch wel wat opgerekt worden. In het laatste hoofdstuk gaat de film redelijk los en vallen de puzzelstukjes wel in elkaar, maar waar het vandaan komt en de oorsprong blijft gissen, waardoor het geheel toch een beetje suf aanvoelt. Oké, het punt wordt gemaakt en de eindjes worden wel aan elkaar geknoopt, maar hoe, wat en vooral waarom blijft vaag en gissen.

De film draait nu in de bioscoop.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️ 1/2