Final Destination: Bloodlines

Als Stefanie geplaagd wordt door steeds dezelfde gewelddadige nachtmerrie gaat de studente terug naar huis om op zoek te gaan naar de enige persoon die haar familie kan behoeden voor het akelige lot dat ze te wachten staat. Als ze erachter komt dat de dood achter haar hele familie aanzit, moet ze erachter zien te komen hoe de vork precies in de steel zit en wat de link naar haar en haar familie nou eigenlijk is.

De Final Destination-reeks begon 25 jaar geleden en is eigenlijk niet echt meer weg te denken in dit genre film. De eerste film was best fris en origineel, waarin een groep jongeren na een visioen dat het vliegtuig ontploft uit het vliegtuig wordt gezet en zo de dood een hak zet. De dood pikt dit niet en komt de overlevenden een voor een halen. In 2003 kwam het vervolg, waarin de best wel beruchte snelwegscene met de vrachtwagen en de boomstammen naar voren komt. An sich een redelijk vervolg, hoewel het gebruik van computergenerieerd bloed toch best wel een doorn in het oog was. In 2006 kwam het derde deel en vanaf daar ging het bergafwaarts met de reeks. Vooral het vierde deel uit de Final Destination-serie was niet om aan te zien en het vijfde deel, The Final Destination uit alweer 2009, werd puur en alleen gered door de aansluiting die het vond met deel 1 op het hele einde. Maar de film zelf was ook niet al te best te noemen.

Nu, 16 jaar later, is daar het zesde deel, genaamd Final Destination: Bloodlines. De subtitel alleen al klinkt echt te goedkoop voor woorden, want vaak bij reeksen met talloze delen, waarbij de makers het geheel een nieuw leven in willen blazen, wordt gekozen voor dit soort goedkope subtitels. Toch blijkt dit deel niet eens zo heel beroerd te zijn en werkt het geheel redelijk verfrissend. Het begint ergens in de jaren 50, wanneer een stelletje een nieuwe hoge toren bezoekt, die nog het meest aan de Rotterdamse Euromast doet denken, waarbij een visioen van de dood komt, maar waarbij de vrouw heel veel mensen van de dood redt door op tijd in te grijpen. Het blijkt echter een visioen van haar kleindochter te zijn geweest, waarbij het verhaal en het patroon net even een andere wending nemen dan je op voorhand zou verwachten. Want hoe is de link, hoewel het eigenlijk ook wel een simpele opgave zal zijn om op voorhand al een beetje te begrijpen hoe de vork in de steel zit. Het is leuk bedacht natuurlijk, maar verwacht niet dat het een twist is die je niet zal zien aankomen.

Helaas blijven de makers toch steevast en koppig vasthouden aan het computergenererde bloed en dat is echt wel een minpunt aan de film. Hoewel de techniek daarvoor de laatste jaren natuurlijk flink op vooruit is gegaan, blijf je het gewoon flink zien en ontneemt het het kijkplezier. Er is ook nog een kleine rol voor de vorig jaar overleden Tony Todd, die een van de laatste rollen speelt in zijn leven. Hij ziet er ook echt heel slecht uit in de film, sterk vermagerd, en uiteindelijk wordt die lijn in de reeks ook wel gesloten, waarschijnlijk omdat men misschien wel wist dat Todd niet lang meer te leven zou hebben. Hoe dan ook is het wel een belangrijk stuk in de film, die alles aan elkaar knoopt. Uiteindelijk werkt de film naar een zinderende climax toe en wordt de deur naar een zevende deel wagenwijd open gelaten. De film bevat zeker een aantal erg goede kills, probeert de kijker hier en daar nog op het verkeerde been te zetten en al met al is dit op de eerste twee delen na wel een van de leukere uit de reeks.

Final Destination: Bloodlines puilt niet uit van originaliteit en is best wel voorspelbaar, maar toch blijkt dit op de eerste twee delen na wel een van de leukere uit de Final Destination-reeks. De opening met het doodsvisioen in de toren is goed gedaan, hoewel wederom het computergenererde bloed in de film het kijkplezier wel een flink stuk onderuit haalt. Voor de rest kent de film een aantal erg goede kills en proberen de makers je als kijker hier en daar nog op het verkeerde been te zetten. Iets dat overigens niet altijd even goed werkt. Ook is dit een van de laatste rollen van Tony Todd, waarbij de makers zijn verhaallijn wel echt sluiten, en het karakter ook echt niet meer in een vervolg zal opduiken. Dit zesde deel uit de reeks komt maar liefst zestien jaar na het vijfde deel, maar het is redelijk de moeite waard om het toch aan een kijkbeurt te onderwerpen.

De film is nu te koop in de winkel op 4K UHD Blu-ray.

Met dank aan Warner Bros. Home Entertainment Benelux en Day One MPM voor het recensie exemplaar.

Waardering: ⭐️⭐️⭐️

Plaats een reactie